Skip to main content

Disposable glass


ഗൂട്മോര്നിംഗ് !!! നീ ഉണരാതെ ഉണർന്നു
പാതി തുറന്ന കണ്ണോടെ ചിരിച്ചു..
സ്നേഹത്തോടെ വാങ്ങി നീയാ ചായ
ധൃതിയിൽ സമയം നോക്കി ഞെട്ടി നീ പറഞ്ഞു

ഇന്നും ഞാൻ ലേറ്റ്..

ചായ ചൂടാറും മുമ്പ് നീ വന്നു..കുളിച്ചെന്നു വരുത്തി
ചായക്കു ചൂട് ഏറ്റി നിന്നു ഞാൻ.. നിൻ ചൂടിന്..
ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അറിഞ്ഞു ചുടു ചുംബനം മൃദു സ്പർശനം
ചായക്കു കടുപ്പം പോൽ പോയി നീ  നിൻ വഴി.

പിന്നെ

നിൻ ധൃതിയിലും കരുതി ഞാൻ തുളുംബാതെ,
നിൻറെ കണ്ണിൽ കണ്ടു നിൻ നിറസ്നേഹം
ഇടവേളകളിൽ അറിഞ്ഞു നിൻ ഹൃത്സ്പന്ദനം
അറിഞ്ഞു ഞാൻ  നിൻ നിറ സാമീപ്യം.

പിന്നെ
ചായ തീരുന്നേരം ഒന്നുലച്ചുവോ നീ?
കടുത്തുവോ നിൻ കരം.. പല്ലുരഞ്ഞുവോ എന്നധരത്തിൽ?
എന്നിട്ടും ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു നീ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ..
നീ ച്ചുംബിച്ചുവല്ലോ പിന്നെ  ലാളിച്ചുവല്ലോ  എന്നുടൽ

അത് കഴിഞ്ഞു

പെട്ടുന്നു നീ ഒന്നമർത്തിയപ്പൊഴും ഹൃദയം നുറുങ്ങിയെങ്ങിലും
ഞാൻ കരഞ്ഞില്ല. കണ്ണീർ തുളുംബിയപ്പോളും
നിൻ കയ്യറിയാതെ ഞാൻ അടക്കി .. അപ്പോളും ആശ്വസിച്ചു..നിൻകയ്യിൽ..
പിന്നെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല..


എന്നാൽ

ചുരുട്ടി തെരുവിലെക്കെറിഞ്ഞപ്പോൾ
നാലാൾ കാണ്‍കെ നീ വലിചെറിഞ്ഞില്ലേ
ഉപേക്ഷിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ഒരു കുപ്പത്തൊട്ടിയിലെങ്ങിലും?
ഹേ മനുഷ്യാ? ഞാനൊരു സ്ത്രീ ജന്മമോ?

Comments

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

നിരപരാധി

ഞാൻ ഓഫീസിന്റെ ഒമ്പതാം നിലയിൽ നില്ക്കുന്നു താഴെ തിരക്കുള്ള തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ നിരനിരയായി കടന്നു പോകുന്നു നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം  കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ വാഹനങ്ങളുടേയും മുമ്പിലെ ചക്രത്തിൽ എന്തോ പന്തി കേടു അത് എന്താണെന്നു ഉറപ്പിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ചു കാലുകളെ ബലപ്പെടുത്തി താഴേക്കിറങ്ങുന്നു കണ്ണ് പരിശോധിക്കുവാൻ ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചു വൈദ്യരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നു ആ വണ്ടി ഇടിച്ചാണ് ഞാൻ മരിച്ചു പോകുന്നത് കുഴപ്പം എന്റെ കണ്ണിന്റെ അല്ല വണ്ടിക്കു തന്നെ എന്ന് വൈകി തിരിച്ചറിയുന്നു തെറ്റ് ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ച അപരാധിയായ ഞാൻ ഇനി വന്നിടത്തേക്കു സമാധാനമായി തിരിച്ചു പോകട്ടെ കൊല്ലുവാൻ ഇനിയും അനേകം കാരണങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടാവും!

സഹായഹസ്തം

ആരും നനയുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം  പായൽ പിടിച്ച മഴ  ആരും നീന്തുവാനിറങ്ങാത്ത  ഒരു കുളത്തിലേയ്ക്ക്  കുളിക്കുവാനിറങ്ങുമ്പോൾ  കാൽ വഴുതി  തെന്നി വീണു പോയത് അതിനെ പുഴ എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പോയത് ഏതോ വെകളി പിടിച്ച കാറ്റായിരിക്കണം കിളികൾ പറക്കുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മടി പിടിച്ചു പൊടി പിടിച്ച ആകാശം മാറാല പിടിച്ച മേഘങ്ങളെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിൽ അത് കണ്ടു കാണില്ല തിരക്ക് എന്ന തെരുവിലൂടെ മാനം നഷ്ടപ്പെടാതെ സ്വകാര്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന വിജന മനസ്സുള്ള ഏതോ സൂര്യ ഹൃദയമാകും ഒരു കണ്ണുനീരെറിഞ്ഞു സഹായഹസ്തം നീരാവി പോലെ നീട്ടി കടലുപ്പ്‌ തേയ്ച്ചു ആ മുറിവുകൾ  ഉണക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക

ചൂണ്ടുപലക

കൊഴിഞ്ഞു വീണ ഇലകളും കടപുഴകിയ മരങ്ങളും വരണ്ട പുഴകളും നാമാവശേഷമായ പക്ഷികളും അവയുടെ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ കൊഴിഞ്ഞ തൂവലുകളും വെവേറെ കൂട്ടി വച്ച് തോർന്ന മഴ കൊണ്ട് വേലി കെട്ടി മരിച്ച മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മകൾ കൊണ്ട് നിറം പുരട്ടിയ ഒറ്റമുറികട അതിലേയ്ക്ക് ഒരു നെടുവീർപ്പോളം നീളമുള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴി അവിടെ ആക്രിക്കാരനെ പോലെ കീറിപറിഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ഭൂമിയിൽ വച്ച് കണ്ടിട്ടും ഗൌനിക്കാതിരുന്ന തീരെ പരിചയമില്ലാത്ത അന്യമതത്തിന്റെ ഏതോ ദൈവം സൗജന്യവിൽപ്പനക്കാരൻ അവിടേയ്ക്ക് സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ മന:സാക്ഷിയിലേയ്ക്ക് തന്നെ നീളുന്ന കൊന്നു തള്ളിയ മൃഗങ്ങളുടെ അസ്ഥികൾ കുഴിച്ചിട്ട ചൂണ്ടുപലകകൾ താൻ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രം വിജനമായി തോന്നുന്ന ഭൂമിയിലെ ഓരോ വഴിയും അയവിറക്കി ശുദ്ധ വായു പുകച്ച് അവരവർ ചവുട്ടി അരച്ച കൂട്ടം തെറ്റിയ ഉറുമ്പുകളെ നിരീക്ഷിച്ചു അവിടെയും നിശബ്ദമായി വരി നില്ക്കുന്നു മരിച്ച മനുഷ്യർ