Friday, 17 April 2015

ഒരാളിറങ്ങുന്നു അഥവാ കുറേ ആളുകൾ ഉറങ്ങുന്നു

പുഴ
അതിന്റെതല്ലാത്ത കര
വഞ്ചി
അതിന്റേത് മാത്രമായ പുഴ
വഞ്ചിയുടേതു മാത്രമല്ലാത്ത
ഉലച്ചിൽ
അതിന്റെ ഇല്ലാത്ത ചുവരിൽ
ചില്ലിട്ടു വച്ചിരിക്കുന്ന
പുഴയുടെ ചിത്രം
ആ ചിത്രത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന
ഉണങ്ങിപ്പോയ മരം
അതിന്റെ ചില്ലയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന
ഒരു കിളിക്കൂടിന്റെ രൂപം
അതിൽ കിളിയിട്ടു കൂട്ടിയിരിക്കുന്ന
വിരിയാത്ത മുട്ടകൾ
അടയിരിക്കാൻ മറന്നു
പറന്നുപോയ ഏതോ കിളി
വഞ്ചി ഉലയാത്ത
ഏതോ ദുർബല നിമിഷത്തിൽ
എന്തോ ഓർത്തപോൾ
പറന്നുവരുന്ന അതേ കിളി
ഒരു മീൻ കൊത്തിയെടുക്കുന്നു
പറക്കുന്നു
പിടയ്ക്കുമ്പോഴും
ആ മീൻ വിടാതെ
കടിച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പുഴ
അതിൽ
ഒന്നും അറിയാതെ നീന്തുന്ന
അതേ മീനിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ
ഒന്നുലഞ്ഞു അപ്പോഴും
അതിലുള്ള അതേ വഞ്ചി
ആ വഞ്ചിയിൽ
അത് വരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരാൾ
കട്ടിലിൽ ഉറങ്ങി കിടന്നിരുന്ന ഒരാൾ
പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ ഒന്നുലഞ്ഞു
മുട്ട വീണുടയുന്ന
ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടിയുണർന്നയാൾ
ആ വഞ്ചിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് പോൽ
എണീറ്റ്‌ ഉറക്കെ
വിളിച്ചു പറയുന്നു
ഒരാളിറങ്ങണം

Saturday, 4 April 2015

മുല്ലപ്പൂമഴ

ഇന്നലെ എല്ലാം പതിവ് പോലെ
കൃത്യസമയത്ത് പടിഞ്ഞാറു തന്നെ
അസ്തമിച്ച സൂര്യൻ
ഒട്ടും വൈകാതെ ഉദിച്ച ചന്ദ്രൻ
ഉദിച്ചതിന്റെ പാകത്തിന്
കൃത്യമായി ചേർത്ത നിലയിൽ
കാണപ്പെട്ട നിലാവ്
മുല്ലയിൽ അവസാന മൊട്ടും വിരിഞ്ഞു
കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
ഇരുട്ടിനെ കൂട്ടിരുത്തി
ഉറങ്ങാൻ പോകുന്ന ഞാൻ
അതും പതിവുള്ളത് തന്നെ ഉറക്കവും പാകത്തിന്
രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ
ഞാൻ വെറും കുട്ടി
കട്ടിൽ വെറും തൊട്ടിൽ
കേൾക്കുന്നതെങ്ങും താരാട്ട്
കാണുന്നത് മുഴുവൻ
വേണമെങ്കിൽ വീട്ടമ്മമാർ
എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന അമ്മമാർ
അവരുടെ ചിരിയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന
മുലപ്പാൽ മണം
ഉണരണോ ഉറങ്ങണോ എന്നൊരു ശങ്കയിൽ
ഞാൻ കിടക്കുമ്പോൾ
എന്റെ തൊട്ടടുത്ത്‌ എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു
എന്റെ കിടക്ക മുഴുവൻ നനച്ചു
രാത്രി മുഴുവൻ കിടന്നുപെടുത്ത
മുല്ലപ്പൂകുഞ്ഞുങ്ങൾ!

Wednesday, 1 April 2015

അമ്മ തീവണ്ടികൾ

പുലരി  പോലെ
ചിറകടിച്ചു രണ്ടു തീവണ്ടികൾ
പറന്നിറങ്ങുന്നു

ചുള്ളിക്കമ്പ് പോലെ
കുറെ പാളങ്ങൾ കൊത്തി വലിച്ചു
അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമിട്ട്
കൂട് കൂട്ടുന്നു

അതിൽ
ഒരായിരം ചക്രങ്ങളിൽ
ഉരുണ്ടു കളിക്കുന്ന മുട്ടകളിടുന്നു

അതിൽ അമ്മ തീവണ്ടികൾ
ഒന്ന് ചിലച്ചു കുറെ
ചലിച്ചു വീണ്ടുമൊരായിരം
അടയിരിക്കുന്നു

മുട്ടവിരിഞ്ഞു
ഒരായിരം ജാലക കുഞ്ഞുങ്ങൾ
വിരിയുന്നു
അവ പല വീടുകളിൽ
വിശന്നു ചേക്കേറുന്നു
ചിലത് കാര്യാലയങ്ങളിൽ
കലണ്ടറുകളിൽ
കളങ്ങളിൽ
തീയതികളിൽ
വീണ്ടും അടയിരിക്കുന്നു
മാസാവസാനം
ശമ്പളമായി
ചിലവെന്നു വിരിഞ്ഞു
ചിറകടിച്ചു പറന്നു പോകുന്നു

പിന്നെ വിരിയുന്നതെല്ലാം
വാതിലുകൾ
അതിൽ വിരിയുന്നതെല്ലാം
യാത്രക്കാർ
ഓരോ തീവണ്ടിയും
 വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ
യാത്ര വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ
കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ
അവരവരുടെ
ആകാശങ്ങളിലെയ്ക്ക്
ചിറകു വിരിച്ചു
പറന്നു പോകുന്നു