Skip to main content

വരികൾ


കാരിരുമ്പും കോണ്‍ക്രീറ്റും അരക്കിട്ടുറപ്പിച്ച
അച്ചടക്കത്തിന്റെ ജീവിത പാതയിൽ ..
അറിവ് കേടിനാൽ കേറി കുറുകെ നിവരുമ്പോൾ
നിന്നെ കാത്തു നിന്ന  അഭിശപ്ത നിമിഷങ്ങൾ...

ആ  അക്ഷമ മുഹൂർത്തം അതിലൊന്നിൽ 
അറിയാതെ ചില വരികൾ കുറിക്കവേ;
വൈകി കിതച്ച വരവിലും  നിൻ വെട്ടം മിന്നിയോ?
പിന്നെ എൻ കണ്ണീർ തൂലിക അതു നീ കണ്ടുവോ?

അറിയാതെ കുറഞ്ഞതാകാം നിൻ വേഗം 
എങ്കിലും തിരിച്ചറിയുന്നതെൻ ദേഹം  ...
ഈ വേഗത്തിൽ കടക്കുവാനാവില്ലെനിക്ക്,
ഞാൻ വരാൻ  ഇനിയും വൈകുമെന്ന്..

ആ നെടുവീർപ്പിൽ  പിടി വിട്ടു പോയൊരാ-
വരികൾ കാറ്റിൽ പറന്നെ പോകവേ 
പിടിക്കാൻ നീട്ടിയ മനസ്സിൽ പിന്നെയും
ആശയായ് അതൊന്നു മാത്രം..

ആയിരം പേർ  നോക്കീമറിയാതെ... കുറ്റപ്പെടുത്താതെ..
ഒരാളെങ്കിലും വായിച്ചറിഞ്ഞത്  കീറി കളഞ്ഞെങ്കിൽ!!!
Labels:

Comments

  1. ajith21 May 2013 at 23:00

    കാറ്റില്‍ പറന്നുപോയ വരികള്‍

    ReplyDelete
    Replies
    1. ബൈജു മണിയങ്കാല 22 May 2013 at 08:26

      വരികളും കാറ്റാവുന്നുണ്ടോ? വായു ആണല്ലോ കാറ്റ്
      നന്ദി അജിത്‌ ഭായ്

      Delete
  2. പട്ടേപ്പാടം റാംജി22 May 2013 at 18:33

    പറന്നുപോയെങ്കിലും ആശ ബാക്കിയായി അവശേഷിക്കുന്നു.

    ReplyDelete
  3. ബൈജു മണിയങ്കാല 22 May 2013 at 22:29

    റാംജി ഭായ് സുസ്വാഗതം! വര ആണ് ആദ്യം കണ്ടത് അതും മനോഹരമായ ഒരു കവർ design ഇന്ന് ഒരു കഥ പരിചയപെട്ടു, അവിശ്വസനീയമായി ഇതാ ഒരു കൈഒപ്പു, ഒരു പാട് സന്തോഷം ഒത്തിരി ഒത്തിരി!!!

    ReplyDelete

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

നിരപരാധി

ഞാൻ ഓഫീസിന്റെ ഒമ്പതാം നിലയിൽ നില്ക്കുന്നു താഴെ തിരക്കുള്ള തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ നിരനിരയായി കടന്നു പോകുന്നു നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം  കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ വാഹനങ്ങളുടേയും മുമ്പിലെ ചക്രത്തിൽ എന്തോ പന്തി കേടു അത് എന്താണെന്നു ഉറപ്പിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ചു കാലുകളെ ബലപ്പെടുത്തി താഴേക്കിറങ്ങുന്നു കണ്ണ് പരിശോധിക്കുവാൻ ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചു വൈദ്യരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നു ആ വണ്ടി ഇടിച്ചാണ് ഞാൻ മരിച്ചു പോകുന്നത് കുഴപ്പം എന്റെ കണ്ണിന്റെ അല്ല വണ്ടിക്കു തന്നെ എന്ന് വൈകി തിരിച്ചറിയുന്നു തെറ്റ് ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ച അപരാധിയായ ഞാൻ ഇനി വന്നിടത്തേക്കു സമാധാനമായി തിരിച്ചു പോകട്ടെ കൊല്ലുവാൻ ഇനിയും അനേകം കാരണങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടാവും!
19 comments
Read more

സഹായഹസ്തം

ആരും നനയുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം  പായൽ പിടിച്ച മഴ  ആരും നീന്തുവാനിറങ്ങാത്ത  ഒരു കുളത്തിലേയ്ക്ക്  കുളിക്കുവാനിറങ്ങുമ്പോൾ  കാൽ വഴുതി  തെന്നി വീണു പോയത് അതിനെ പുഴ എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പോയത് ഏതോ വെകളി പിടിച്ച കാറ്റായിരിക്കണം കിളികൾ പറക്കുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മടി പിടിച്ചു പൊടി പിടിച്ച ആകാശം മാറാല പിടിച്ച മേഘങ്ങളെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിൽ അത് കണ്ടു കാണില്ല തിരക്ക് എന്ന തെരുവിലൂടെ മാനം നഷ്ടപ്പെടാതെ സ്വകാര്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന വിജന മനസ്സുള്ള ഏതോ സൂര്യ ഹൃദയമാകും ഒരു കണ്ണുനീരെറിഞ്ഞു സഹായഹസ്തം നീരാവി പോലെ നീട്ടി കടലുപ്പ്‌ തേയ്ച്ചു ആ മുറിവുകൾ  ഉണക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക
17 comments
Read more

ചൂണ്ടുപലക

കൊഴിഞ്ഞു വീണ ഇലകളും കടപുഴകിയ മരങ്ങളും വരണ്ട പുഴകളും നാമാവശേഷമായ പക്ഷികളും അവയുടെ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ കൊഴിഞ്ഞ തൂവലുകളും വെവേറെ കൂട്ടി വച്ച് തോർന്ന മഴ കൊണ്ട് വേലി കെട്ടി മരിച്ച മനുഷ്യന്റെ ഓർമ്മകൾ കൊണ്ട് നിറം പുരട്ടിയ ഒറ്റമുറികട അതിലേയ്ക്ക് ഒരു നെടുവീർപ്പോളം നീളമുള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴി അവിടെ ആക്രിക്കാരനെ പോലെ കീറിപറിഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ഭൂമിയിൽ വച്ച് കണ്ടിട്ടും ഗൌനിക്കാതിരുന്ന തീരെ പരിചയമില്ലാത്ത അന്യമതത്തിന്റെ ഏതോ ദൈവം സൗജന്യവിൽപ്പനക്കാരൻ അവിടേയ്ക്ക് സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ മന:സാക്ഷിയിലേയ്ക്ക് തന്നെ നീളുന്ന കൊന്നു തള്ളിയ മൃഗങ്ങളുടെ അസ്ഥികൾ കുഴിച്ചിട്ട ചൂണ്ടുപലകകൾ താൻ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രം വിജനമായി തോന്നുന്ന ഭൂമിയിലെ ഓരോ വഴിയും അയവിറക്കി ശുദ്ധ വായു പുകച്ച് അവരവർ ചവുട്ടി അരച്ച കൂട്ടം തെറ്റിയ ഉറുമ്പുകളെ നിരീക്ഷിച്ചു അവിടെയും നിശബ്ദമായി വരി നില്ക്കുന്നു മരിച്ച മനുഷ്യർ
13 comments
Read more