Thursday, 21 June 2018

ധ്യാനത്തിന്റെ കടക്കാരൻ

ബുദ്ധൻ വെച്ച
നൃത്തത്തിന്റെ ചോട്ടിലിരിക്കുന്നു
ധ്യാനത്തിന്റെ കടക്കാരൻ

അരികിൽ
വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഉടലും
വെള്ളത്തിന്റെ ചുവടുമുള്ള
സന്ന്യാസി

ഒരൽപ്പം ചെരിവുണ്ടായിരുന്നു
ആർക്കെന്ന ചോദ്യത്തിന്

ചെരിവ് പിടിച്ച്,
നിവർത്തിവെച്ച്
ഒരു ഘടികാരം കടത്തികൊണ്ടുപോകുന്ന
രണ്ടുപേർ

ആർക്കോ
വഴികൊടുക്കുന്നത് പോലെ  
അവർ രണ്ടുപേരും
പൊടുന്നനെ
പേരിന്റെ
ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങിനിൽക്കുന്നു

അവർ കയറിയിരുന്നെങ്കിൽ
ഒരു വശത്തേയ്ക്ക്
ചരിയുമായിരുന്ന
വള്ളം

അവരിൽനിന്നും അകന്ന്
അത്രത്തോളം അകലത്തിൽ
അവരുടെ പേരുകൾ

വള്ളത്തിന്
ഒരു സന്ന്യാസിയാകാമെങ്കിൽ
അത് ഇപ്പോൾ
ബുദ്ധനാണ്

വഴികിട്ടിയമാതിരി
ഭാരത്തിന്റെ കട്ടി ഉൾപ്പെടെ
ഒരു ത്രാസ് കടത്തികൊണ്ട് പോകുന്ന
ഒരു കൂട്ടം ആൾക്കാർ

ഉയരങ്ങളിൽ
ഉയരത്തിന്റെ അരികുകൊണ്ട് മുറിഞ്ഞ-
നിലയിൽ
ബുദ്ധൻ,
ധ്യാനത്തിന്റെ കടക്കാരൻ..

Monday, 18 June 2018

ഖനിയേക്കുറിച്ച്

നിശ്ശബ്ദതയുടെ ഖനിയാണ്
എന്റെ കാലുകൾ

അവളുടെ കാലിലെ
കൊലുസ്സ്,
അതിലെ
ഖനിതൊഴിലാളികളും

എന്നാലും
ഒരു സൈക്കിൾ ബെല്ല് കൊണ്ട് അടച്ചുവെയ്ക്കാവുന്ന
നമ്മൾ നടന്നുതീർത്തദൂരങ്ങൾ,
അതിന്റെ ആഴങ്ങളാവുന്നു..

തമ്മിൽ കാണാത്തപ്പോൾ
ഒരു വളവിനപ്പുറം,
അതിലെ ഖനിതൊഴിലാളികൾ
ജോലി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന
ശലഭങ്ങളാവുന്നു...

മായ്ക്കുന്നു

തുറന്നുകിടക്കുന്ന
വീട് പ്രസവിച്ച വാതിലിൽ
നാലുപുലിക്കുട്ടികളെ
വരയ്ക്കുന്നു
മായ്ക്കുന്നു

വിജാവരിയിൽ
സുഷിരത്തിന്റെ പൂക്കൾ
ഇരുട്ടിന്റെ മൊട്ടുകൾ

വാതിലടച്ച്
ഒരൊറ്റ പുലിയെ വരയ്ക്കുന്നു
മായ്ക്കുമോ എന്ന്
ഭയക്കുന്നു...

Sunday, 17 June 2018

...

ബുദ്ധന്റെ വളർത്തുനിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക്
അജ്ഞാതമായ പേരിടുന്നു

ആ പേരിന്
കാവലിരിയ്ക്കുന്നു..

Tuesday, 12 June 2018

കാക്കയും വാക്കും

പുതിയകാലത്തെ വിശപ്പ്
പഴയവിലയ്ക്ക് മറിച്ചുവിൽക്കുന്ന
കറുപ്പിന്റെ മന്ത്രവാദിയാകുന്നു
കാക്ക

കാക്കയിലേയ്ക്ക്
കയറിപോകാൻ
പഴയകാലത്തിന്
ദിവസേന മൂന്ന് പടവുകൾ

അവ
നെയ്യപ്പവും
കുട്ടിയും
പറ്റിച്ചേ
എന്നീ മൂന്ന് വാക്കുകളാവുന്നു

പടവുകളാണെങ്കിലും
ഉയരം ക്രമീകരിച്ച്
പതിവായ് അവ ഒരിടത്തിരിയ്ക്കുന്നു

ഏതോ പഴയ ഓലടാക്കീസിലെ
എന്നോ നിർത്തിവെച്ച പ്രദർശനങ്ങളുടെ
സഞ്ചരിക്കുന്ന പരസ്യം പോലെ 
കുറച്ച് ഉയരത്തിൽ
മൈക്ക്സെറ്റ് വെച്ചുകെട്ടി
അനൗൻസ്മെൻറ് നടത്തുന്ന
വാഹനമാകുന്നു
പുതുതലമുറയിലെ
കാക്ക

അതിന് പിറകെ 
ഇപ്പോഴും ഓടിവരുന്ന
കുറച്ചധികം മുതിർന്ന്
പറ്റിച്ചേ എന്ന വാക്കോളം
വയസ്സായ
എത്രയോ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള
കുട്ടികൾ

അവർക്ക്
നോട്ടീസ് പോലെ
പലനിറങ്ങളിൽ
കാക്കയിപ്പോഴും 
എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന
അയ്യോ എന്ന വാക്ക് ...

Sunday, 10 June 2018

വേരെന്ന നാണയം

ഉയരം ഊറിവരുന്ന
മരം,
പയ്യേ പയ്യേ
അത് ആകാശമാകുന്നു

മരത്തിന്റെ
ചോട്ടിൽ വന്ന്
മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കിനിൽക്കുന്ന
ആകാശത്തിന്
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ
അതിശയത്തിലേയ്ക്കുള്ള
വഴികാണിക്കുന്നു
വേരെന്ന വാക്ക്

വാക്ക് താഴെ വീഴുവോളം
മരച്ചോട്ടിൽ
കറങ്ങിക്കറങ്ങി
വേരെന്ന നാണയം..

Tuesday, 5 June 2018

പിരിയൻ കടൽ

ചരിച്ച്
അത്രമേൽ ചരിഞ്ഞ്
അവളുടെ ഉടലിന്റെപിരിയുള്ള പിരിയൻ കടൽ

ഉടലിൽ പലയിടങ്ങളിൽ
പലതവണ കൊണ്ടു കയറുന്ന
പിരിയൻ ദിവസം

ഞാനൊരു
വരയൻ പുലരി
കാടിന് പുറത്ത്
അവളുടെ കാലടിപ്പാടുകൾ
കിടന്നു കിടന്ന് ശംഖുകളാവുന്ന
കടപ്പുറം

ഉണർന്ന്
എണീറ്റ് നിന്ന്
ഒരു മരമാവുന്നു

കിടന്ന് അതിന്റെ വേരും

തണൽ മാത്രം
സൂര്യൻ ചുമന്ന് കൊണ്ടുവരുന്നു

ചുവരിൽ നിന്നിറങ്ങി
ആ തണലിൽ ചാരിയിരിയ്ക്കുന്ന
ഇടംകൈയ്യൻ കലണ്ടർ

ആണി ഒരു ബസ് സ്റ്റാൻഡാവുന്നു...

Monday, 4 June 2018

ഒട്ടകത്തിന്റെ മുതുകുള്ള തീ

ഒട്ടകത്തിന്റെ മുതുകുള്ള തീ

ഒരു കൂട്ടം പരദേശി മീനുകൾ
തീ കായുവാൻ വരുന്ന
പുഴയുടെ കരയിൽ
ഞാൻ അവസാനം വരുന്ന
മീനിന്റെ അടിവയർ

അവിടെ
അവൾ
എവിടെയോ ഇരുന്ന്
സ്വന്തം ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട്
ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ പേരെഴുതുന്നു

നെടുവീർപ്പുകൾ നനഞ്ഞ്
മീനത്
വെള്ളം തൊട്ട് മായ്ക്കുന്നു

ഞാൻ ഇവിടെ
പേരുകൊണ്ട്
ഒരു ഈന്ത മരത്തിന്റെ
ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ വേരിന്റെ കൂട്ടിരിപ്പുകാരൻ

ഇവിടെ
ഒട്ടകം ഒരു കെട്ടുകഥയാകുന്നു

പുസ്തകത്തിലെ
അകത്തെ ചിത്രത്തിൽ നിന്നും
എന്നോ വീണുപോയ
ഒരു കെട്ട് വിറക്

ഇപ്പോൾ
അങ്ങകലെ കടൽ
തിരമാലകൾ നിറച്ച ഒരു കുപ്പി

ഞാൻ
ഭ്രാന്തിന്റെ മേൽപ്പാലം
മുറിച്ചു കടക്കുന്ന
നടന്നുനടന്നു കുറുകിപോയ
ഒരു പ്രാവ്

അതായത്
ആരോ എവിടെയോ ഇരുന്നെഴുതുന്ന
കവിതയുടെ
രണ്ടാമത്തെ
പൊക്കിൽകൊടി കളഞ്ഞുപോയ
ഒരു പക്ഷേ
ഇനിയാരും തെരഞ്ഞുവരുവാനില്ലാത്ത
ഒരു വാക്ക്.

ദുശ്ശീലം

ഭ്രമണത്തിന്റെ
തടാകം

ഭൂമി ഒരു മീൻകുഞ്ഞാവുന്നു

ഞാനതിന്റെ കണ്ണും

എല്ലാ കാഴ്ച്ചകളും
കാണുന്ന പക്ഷിയെ പോലെ
ഒഴിച്ചിട്ടത്

വൈകിയാണ് തുടങ്ങിയത്
എല്ലാ ദുശ്ശീലങ്ങളും

വൈകുന്നേരം തന്നെ
ഒരു ദുശ്ശീലമായിരിക്കുന്നു

ആകെ ഒരാശ്വാസം
കാലുകളുടെ ഞൊറിയിട്ട രാത്രികൾ

പാതി അസ്തമിച്ചതാണ്
എന്നും ഉദിയ്ക്കുന്ന സൂര്യൻ

ഇറ്റുവീഴുന്നത്
ഇരുട്ടുതരികളുള്ള
വെളിച്ചത്തിന്റെ തുള്ളികളും

വെള്ളത്തിനും
തുള്ളിയിക്കുമിടയിൽ
കടൽകണ്ട് പനിയ്ക്കുകയാണ്
അരക്കെട്ടിലെ മീൻ

നനവുമാത്രം കൊടുത്തുവളർത്തുന്നത്

അരഞ്ഞാണം പോലും തിന്നുന്നത്

അതിന്
ഭൂമിയുടെ കണ്ണുകൾ
മീനമാസത്തിന്റെ
അരക്കെട്ട്

എന്നാലും
ഞാനിനി എവിടെ കൊണ്ട് പൂഴ്ത്തും
നൃത്തത്തിന്റെ കറപിടിച്ച
എന്റെ കാലുകൾ..