Monday, 25 September 2017

കവിത എന്ന നായ

വാക്കുകളുടെ
പാർക്കിലിരിക്കുകയായിരുന്നു
ഞാനെന്ന അവസാന വാക്ക്

അണഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു
തിരിഞ്ഞുനോട്ടം
എന്ന
ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള
വിളക്ക് മരവും

ഇനി
പുറത്തിറങ്ങാൻ
ഞാനും
അപകർഷതാബോധമുണ്ടെന്ന്
തോന്നിക്കുന്ന
ആരുടേതുമല്ലാത്ത മരണവും

പാർക്കിന്റെ വൃദ്ധനായ കാവൽക്കാരൻ
ആർക്കും വരാത്ത ഒരു രോഗം

കൃത്യമായിപ്പറഞ്ഞാൽ
അയാൾ,
പുറത്താക്കിയ ഇടങ്ങളുടെയൊക്കെ
കാവൽക്കാരൻ

ഇനി പുറത്താക്കാനുള്ള
ഒരേയൊരിടം
എന്ന നിലയിൽ
എന്റെ ഉടലിന്റെ കാവൽക്കാരൻ

അയാളുടെ
പേരില്ലാത്ത വയസ്സൻനായ
എന്റെ കവിത!

Saturday, 23 September 2017

ഫലിതമെന്ന നിലയിൽ ഒരാൾ

അയാൾ എന്ന തീയതി വെച്ച്
കാലത്തിന്റെ ബാലൻസ്ഷീറ്റെടുത്ത്
നിലവിലില്ലാത്ത അകലത്തിലേയ്ക്ക്
തിരിച്ചുപോകേണ്ട
ഒരാൾ

കടലാസ് പോലെ
മടങ്ങിപോകുന്നതിന് മുമ്പ്
നിലാവിന്റെ ഒരു കുറ്റിയിലേയ്ക്ക്
അയാളുടെ വിലയില്ലാത്ത
സ്വകാര്യഭ്രാന്തിനെ
ചങ്ങലയുടെ കിലുക്കമില്ലാതെ
മാറ്റിക്കെട്ടാൻ ശ്രമിയ്ക്കുന്നു

മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രം
ഒരു ചടങ്ങായി
കവിത ആചരിയ്ക്കേണ്ട ഗോത്രത്തിൽ
ജനിച്ച അയാൾ
മരിയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ്
കവിതയനുഷ്ഠിച്ച തെറ്റിനാവും
ഗോത്രത്തിൽ നിന്നും
പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു

ആർക്കും വേണ്ടാത്ത ഒരാളെ
തളച്ച് സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിയ്ക്കുന്ന
ഇരുട്ട് പോലെ
അയാളെ മാത്രം
പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു
അയാളുടെ ഓർമ്മയിൽ
പെയ്യുന്ന മഴ

കാറ്റടിച്ചു മറിച്ച
സുഷിരങ്ങൾ മാത്രമുള്ള
കലണ്ടറിൽ
ഒരു ഓടക്കുഴലാഴ്ച്ചയുടെ
താഴ്ച്ചയിലേയ്ക്ക്
അതിനിടയിൽ
അറിയാതെ വീണു പോകുന്ന
അയാൾ

വീഴുവാൻ ഒരാഴം പോലും വേണ്ടാത്ത
ഒരാൾക്ക്
പിടിച്ചു പനിച്ചുകിടക്കുവാൻ
ദിവസങ്ങളുടെ
വള്ളിപ്പടർപ്പെന്തിന്?

അതാവും
എഴുതിയ പുസ്തകത്തിന്റെ
മൂലയിൽ
വാക്കുകളിൽ
വരികളോളം
കാത്തിരുന്നു ക്ഷീണിച്ച
ചിലന്തിയ്ക്ക്
വലകെട്ടുവാൻ മാത്രമായി
ഒരു ഫലിതം
അയാൾ
സ്വപ്നത്തിൽ
കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നു!

Thursday, 21 September 2017

അപ്പൂപ്പന്താടി ഡോക്ടർ

ശരിയ്ക്കും
രോഗികളാണ്
വേരുകൾ

അവർ മണ്ണിൽ
മരിച്ചവരുടെ രോഗങ്ങൾക്ക്
'താമസിച്ചു' ചികിത്സിക്കുന്നു

മരങ്ങൾ
അതേ വേരുകളുടെ
കൂട്ടിരിപ്പുകാർ

ഓരോദിവസം കഴിയുന്തോറും
ഓ പി വിഭാഗം ഒഴിവാക്കി
ആശുപത്രിയാകുന്ന
ആകാശം

തീർത്തുപറയുവാനാകുന്നില്ല
മേഘങ്ങൾ
രോഗികളാണെന്ന്

എങ്കിലും
പെയ്യുന്തോറും
ശലഭങ്ങളെ കിടത്തിചികിത്സിക്കാവുന്ന
ആശുപത്രിയാവുന്ന
തുള്ളികളുടെ കിടക്കകളുള്ള
മഴ

ഭൂമിയും
ചികിത്സിയിലാണ്
ഉണ്ടായകാലം മുതൽ
അതും
ഓർമ്മയിലെ
സ്വന്തം ഭാരമില്ലായ്മയ്ക്ക്

എന്നിട്ടും
രോഗം മാറിയ
കലണ്ടറായി
ചുവരിൽ
ഭ്രാന്താശുപത്രിയിലെ
ഘടികാരം

സങ്കടമതല്ല
വൈദ്യുതിയായിട്ടു പോലും
അവ
സമയത്തിന്
ഡിസ്ചാർജ്
ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല

ആരെയും
തിരിച്ചറിയാതെയുണ്ട്
കൂസാത്ത
നിലാവ്

തിരിച്ചറിയുന്നവരെ
വെറും സത്രങ്ങളാക്കുന്നുണ്ട്
ചില ദിവസങ്ങളിലെ
രാത്രിയും

കൂടെ പറക്കേണ്ടി വരുന്നുണ്ട്

എങ്കിലും പറയാമല്ലോ
സ്വന്തം ഭ്രാന്തിന്
ചികിത്സിക്കുവാൻ
ആകെയുള്ള ഒരു നല്ല ഡോക്ടറാണ്
അപ്പൂപ്പന്താടി.....

വീട്

തിരിച്ചിട്ട മഴയാകുന്നു
വീട്

തിരിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ
ഇറ്റുവീഴുന്ന
മഴച്ചുണ്ടുകൾ
ഇറയത്ത്
ചാരിയിരിയ്ക്കുന്ന
ചുംബനങ്ങളിൽ
അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന
ദന്തക്ഷതങ്ങൾ

ഒരു നോക്ക്
കൊണ്ട്
ആലിംഗനങ്ങളിൽ
നിന്നും
ഉരുണ്ട് വീണ്
ചുണ്ടും
കണ്ണുകളുടെ
മുറിവുമായി
മാറിയിരിക്കുന്ന
ഇമകളുള്ള
വാക്കാവുന്നു വീട്....

പകൽ പിറന്നാ'ൾ'

ഒരു മെഴുതിരി കൊളുത്തി
വെച്ച്
സ്വയം ഊതിക്കെടുത്തി
ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും

അത്ര കൊച്ചുകുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ നീ
ഇരുട്ടത്തിരുന്ന്
പൊട്ടിക്കരയാൻ
എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടാവും
വെട്ടം കെട്ടുപോയ മെഴുകുതിരി

സൂര്യന്റെ
പിറന്നാള് 'തന്നെ'യാവും
അന്ന്!

പക്ഷേ എത്ര പേർക്കറിയാമായിരിയ്ക്കും
ഒന്ന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടാൻ പോലും
ചുറ്റും ഇരുട്ടില്ലാത്തവന്റെ
അലച്ചിലാണ്
പകലെന്ന് ....

സംശയങ്ങളുടെ മേക്കപ്പ്മാൻ

തുടക്കം
ഒരു സംശയത്തിലായിരുന്നു

കടൽ ഒരു സിനിമാനടിയാണെന്നും

സൂര്യൻ
കടൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന
മേക്കപ്പ്മാനാണെന്നും

മേക്കപ്പ് ചെയ്ത
കടൽ അല്ലേ
പകൽ എന്നും

വേഷം മാറിയ ജലമാണോ
വെയിൽ
എന്നും

സംശയം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു

അല്ലെങ്കിൽ വെയിൽ
കാണുമ്പോൾ
ജലം ഉണങ്ങുന്നതെന്തിന്
ചിന്തിക്കാൻ പോയില്ല

ചിന്തിക്കുന്നവർ
മീനുകളാണെന്നും
ചിന്തിക്കുവാനുള്ള സൗകര്യാർത്ഥം
അവർ ജലത്തിൽ
ഒളിച്ചുതാമസിക്കുകയാണെന്നും
തോന്നിയിരുന്നു

തോന്നലുകളെ
സംശയമായി വളർത്തുവാനും പോയില്ല

വേഷം മാറി
മുക്കുവനായി
മീൻ പിടിയ്ക്കുവാൻ
പോകണമായിരുന്നു

എന്നിട്ടും
പിടിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന
മീനുകൾക്ക്
അവൾ കണ്ണെഴുതി കൊടുക്കുന്നില്ലേ
എന്നും സംശയിച്ചിരുന്നു

ദൈവത്തിന്
കുറച്ച് മേക്കപ്പിന്റെ കുറവില്ലേ?

സത്യത്തിൽ ദൈവമുണ്ടോ?

ശരിയ്ക്കും
ഞാൻ
ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ?

മനുഷ്യനായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും

കൊണ്ടുനടക്കുന്ന
സംശയങ്ങളുടെ
മേക്കപ്പ്മാനായിരിക്കുന്നു
ഞാനിപ്പോൾ!

Tuesday, 19 September 2017

ജാഥയെ കുറിച്ച്

എത്ര ശക്തമായ വാക്കാണ്
ജാഥ

കഥയില്ലാത്തവരുടെ
സ്വതന്ത്രജാഥകളാണ്
കവിതകൾ

ചിലപ്പോൾ വലത്തേയ്ക്കുള്ളവ

ചിലപ്പോൾ
ഇടത്തേയ്ക്ക് ഒരൽപ്പം
ചരിവുള്ള
സാഹിത്യത്തിലെ
സമരരൂപം

കവിതയെഴുതുമ്പോൾ
ഒരു ജാഥയിൽ
പങ്കെടുക്കുകയാണ്
നൃത്തം വെയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരാൾ

ജാഥകൾ കാണാൻ
തുറന്നു വെച്ചിരിക്കുന്ന
കടകളാവുന്ന
കവലകൾ

അപ്പോൾ അവിടെ
ഉയർന്ന അളവിൽ
മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ
വാങ്ങി
കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ
വിൽക്കപ്പെടുന്ന
സമരങ്ങൾ

2

രൂപപ്പെടുന്ന
ഒരലസത
മഴയ്ക്കും മേഘത്തിനുമിടയിൽ
കടന്നുപോകുന്നൊരു മന്ദാരം

എവിടെയോ
അഴിയുന്നൊരു കുടുക്ക്
ജാഥയ്ക്കും
മുലയ്ക്കും
തമ്മിലെന്ത്?

3

അവരവരുടെ ഇടങ്ങളിലേയ്ക്ക്
ജാഥ കഴിഞ്ഞ്
തിരിച്ചുപോകാനുള്ള
വ്യത്യസ്ഥ വേഗതകൾ
ഓർത്തുവെയ്ക്കുന്ന
തിരക്കിലാണ്
കടന്നുപോകുന്നവരുടെ
കാലുകൾ

ഇതിനിടയിലും
ബാനർ പിടിച്ച്
മുന്നിൽ നടക്കുന്ന രണ്ടുപേരുടെ
രണ്ടുതരം നിശബ്ദതകിട്ടുന്ന
ഇടം തേടി
രാത്രി മുഴുവൻ
നടക്കുന്ന നിലാവ്

ആളില്ലാത്ത ജാഥയിൽ
പങ്കെടുക്കുന്ന
രാത്രി

4

കുറച്ചകലെ
മുറിച്ച മൂവാണ്ടൻ മാവിന്റെ
മുറിക്കാതെ നിർത്തിയിരിക്കുന്ന
മൂന്നാമത്തെ കൊമ്പിന്റെ
വിജനതപൂത്തുനിൽക്കുന്ന
ഇടത്തിൽ നിന്നും
ജംഗ്ഷന്റെ
ഇടത്തോട്ടുള്ള
തിരിച്ചു വരാനുള്ള വളവ് ഇനിയും
എടുത്ത് തീർന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല
വളഞ്ഞ് വരുന്തോറും
കൈകൾ ഉയർന്നുതാഴുന്ന
അതേ ജാഥയുടെ
പിൻവശം

ചില ജാഥകൾ എങ്കിലും
ജനിച്ച രതിയെ
പിറകിലേയ്ക്ക് പോയി
തൊടലാണ്

ചരിച്ചിട്ട രണ്ട്
സമാന്തരജാഥകളല്ലാതെ
എന്താണ്
പണ്ട് കാലത്തെ രതി

എന്നിട്ടും
മനസ്സിലാകുന്നില്ല
ജാഥ കഴിഞ്ഞ്
തിരിച്ചുപോകുന്ന
ഒരു രാഷ്ട്രീയപാർട്ടിയുടെ
ഏകാന്തത.....

Thursday, 7 September 2017

മിന്നാംമിന്നിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന ഒരാൾ

വെച്ചിരിക്കുന്ന
കണ്ണട തന്നെയാണ്
ഒന്നു മടക്കിയപ്പോൾ
കടലാസായത്

ഇനി കളിവള്ളമുണ്ടാക്കണോ
വിമാനമുണ്ടാക്കി പറത്തണോ
പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങണോ?

പുറത്ത് മഴയുണ്ടോ?
മഴയ്ക്ക് മുകളിൽ
പഴയ ആകാശമുണ്ടോ?
പണ്ടൊരു കുട്ടിക്കാലമുണ്ടായിരുന്നോ?

നോക്കുവാൻ പോയ
കാഴ്ച്ച തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല

പല പല
ചോദ്യങ്ങളിൽ
ചാരിയിരിക്കുകയാവണം
സമയവും
ചുവരുകളില്ലാത്ത
ഘടികാരവും

പറത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിലും
കടലാസുകളായിരുന്നിരിക്കണം
പലതിനോടും
സൂര്യനോടു പോലും
പകയുണ്ടായിരുന്ന
പകലുകൾ

കാണാനാവുന്നുണ്ടാവുമോ
ചില്ലറകൾക്കെങ്കിലും
ജീവിതത്തിന്റെ
ബാക്കിയുമായി
രാത്രിയിലേയ്ക്ക്
ഇറക്കിവിട്ട
ഒരുയാത്രക്കാരനെ

ഒരു പക്ഷേ
ആരെങ്കിലും
നാളെ കണ്ടെത്തിയേക്കാം
സമനിലവഴങ്ങിയ
ഭ്രാന്തുകൾക്കിടയിൽ
മിന്നാംമിന്നിയെ
കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന
ഒരാളെ!