നിശ്വാസം

നിറങ്ങളിൽ ഊർജം നിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു അവൾ നീലയിൽ മാത്രം കണ്ണുകളാവണം ഒരു തുള്ളി തുളുമ്പാതെ വെള്ളം നിറച്ചു വെച്ചിരിയ്ക്കുന്നു നിറം മാറുന്നോ എന്ന സാധ്യതകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി നിന്നാവണം അത്രമേൽ കറുക്കേണ്ട രാത്രി പലദിവസങ്ങളിലും ഒരോന്തായി പോകുന്നുണ്ട് ഏകാന്തതയും ശൂന്യതയും നിറയ്ക്കുവാനാകാത്ത രണ്ട് നിറങ്ങളാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് സ്വയം നിറഞ്ഞാവണം എന്നിട്ടും ഒരു കൊളളിയിൽ തീ നിറച്ച് അന്നന്ന് അവൾ അടുപ്പ് വരയ്ക്കുന്നുണ്ട് വെള്ളം കൊണ്ട് മേൽക്കൂര നിർമ്മിച്ച മുറിയിൽ അവൾ ഇപ്പോൾ തനിച്ചാണ് അതേ കാറ്റേറ്റ ഒരൊറ്റ മഴത്തുള്ളി അടുക്കളയിൽ ആകാശം അടച്ചു വെച്ചിരുന്ന കുപ്പികൾ ഏതാണ്ട് ഒഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു അതിൽ അടപ്പില്ലാത്ത രണ്ടു മൂന്ന് ജനാലകൾ മാത്രം സ്ഥാനം തെറ്റിച്ച് കാലം തുറന്നുവെച്ചിട്ടുണ്ട് അല്ലെങ്കിലും പല വീടിന്റേയും തുറക്കുന്നതും അടയുന്നതുമായ എല്ലാ വാതിലുകളും പണ്ടേ അടുക്കളയിലാണല്ലോ പൊതിയഴിയ്ക്കാത്ത നിലയിൽ രാത്രി വാങ്ങിക്കൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ട് രണ്ട് മൂന്ന് പെൺമിന്നാമിന്നികൾ ദൂരെ നിലാവിനെ ആദരിയ്ക്കുന്ന കറുത്ത പക്ഷി അതിന്റെ തൂവലിൽ പറ്റിയിരിയ്ക്കുന്ന അവളുടെ അനാഥത്വത്തിന്റെ ഉറക്ക്പാട്ട് കാണുന്നു!

മഴ ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന തുള്ളികൾ ചേർത്ത് കല്ലുമാലകൾ കോർക്കുകയായിരുന്നു ജലം അടയക്കാ നിറങ്ങളിൽ വെറ്റില ചവച്ചു ചുവന്ന് നിൽക്കുന്ന തളിരിലകൾ ജലപാതയിലൂടെ ഭാരം പേറി തോണിയായി നീങ്ങുന്ന മനസ്സ് പെയ്ത മഴയുടെ ശീലം പോലെ ഒഴുകിപ്പോകുന്ന അതേജലം കാണാതെ പോയ നീളം തിരഞ്ഞ് വീതിയിൽ കലങ്ങിയൊഴുകുന്ന പുഴകൾ നിശ്ചലത പച്ചകുത്തിയ പായൽ ഒളിച്ചു മുഖം നോക്കുന്ന കുളങ്ങൾ വെള്ളം കുടിച്ച പാടുകളിൽ തെന്നി വീണു കിടക്കുന്ന മിന്നൽ കടലിന്റെ അരക്കെട്ട് പോലെ പാതിനഗ്നനത ഉണക്കിയെടുത്തുടുക്കുന്ന തിരമാലകൾ അഗ്നിയുടെ സുതാര്യത കയറിയിറങ്ങിയ ചിറകുകൾ വെറുതെ എടുത്തുടുത്ത് പറക്കുന്ന തുമ്പികൾ പൂന്തോട്ടത്തിലേയ്ക്കിറങ്ങും മുമ്പ് അച്ചടിച്ച പൂക്കൾ നോക്കുന്ന ചെടികൾ അവ പലപല നിറങ്ങളിൽ പൂക്കുന്ന വായനശാലകൾ ഒരേസമയം നൂലും സൂചിയുമായി വാക്കും പ്രവർത്തിയും കോർക്കുന്ന തുന്നൽ നിറയെ നിറങ്ങളിൽ പൂത്ത് വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളുടെ മൊട്ട് തിരിഞ്ഞ് ചെടികളുടെ ഇന്നലെകളിൽ കൂടി നിലാവിനെ പോലെ തുളുമ്പുന്ന നമ്മൾ വസന്തമെഴുതി തെറ്റിച്ച തെറ്റിന് വിരിയാത്ത പൂക്കളുടെ മൊട്ടുകൾക്ക് കേട്ടെഴുത്തിട്ടു കൊടുക്കുന്നു, മരിച്ച മനുഷ്യരെ ആരും കാണാതെ സമയമാക്കി മാറ്റുന്ന പൂക്കൾ അത് കണ്ടെഴുത...

ബുദ്ധന്റെ മജ്ജയിൽ നിന്നും ഇറ്റുവീഴുന്ന കാട്ടുതീയുടെ ഒരു തുള്ളി ബോധി മരത്തിന്റെ അസംഖ്യം ഇലകളിലൊന്നിൽ മാത്രം പച്ച നിറത്തിൽ തീപിടിയ്ക്കുന്നു. ഒന്നുമുണ്ടായില്ല ബുദ്ധനുണരുന്നു ഒരു കനലെരിയുന്നത് പോലെ കണ്ണുയരുന്നു പുരികം ചിതറുന്നു കണ്ണുകൾക്ക് ശിവന്റെ ഛായ മരങ്ങളിൽ ആദ്യമായി ബോധിമരത്തിൽ പുതിയൊരു തണലുണ്ടാവുന്നു തണൽ വീണു വീണ് തീയണയുന്നു തീ പിടിയ്ക്കും എന്ന് കരുതിയ ബോധിയിൽ പിടിച്ചുതുടങ്ങുന്ന ഇന്നലെയുടെ കായ്കൾ അന്നത്തെ കാലത്തിലൂടെ കുറച്ച് വൈകി കടന്നുപോകുന്ന അനേകം ജാലകങ്ങളുള്ള ഇന്നത്തെ തീവണ്ടി അതിന്റെ അവസാനബോഗിയിൽനിന്നും പുറത്തേയ്ക്ക് തെറിച്ചുവീണ വെളിച്ചത്തിൽ അന്നത്തെ രാത്രിയ്ക്ക് ചെറിയ ഒരു പൊള്ളലോടെ ഇന്ന് പുതുതായി തീ പിടിയ്ക്കുന്നു ഒറ്റ മുറിവിന് തീയിട്ട് എരിയുന്ന നാളങ്ങൾ ഓരോന്നായി അന്ന് ഇരുന്ന് ഊതിയണയ്ക്കുന്ന നിർവ്വാണ ബുദ്ധൻ ഓർമ്മയെന്ന നിലയിൽ ബോധിമരം ബോധോദയത്തോടൊപ്പം ബുദ്ധനിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം റദ്ദു ചെയ്യപ്പെടുന്നു ചോദ്യചിഹ്നങ്ങളുടെ ഒരു പിടിച്ചാരം വിരലുകളുടെ വേലി കെട്ടിത്തിരിച്ച രണ്ടുടുലുകളിലൊന്നിൽ പുതിയ ബുദ്ധന്റെ പാതി അതിൽ അർദ്ധബുദ്ധന് പാതിനനഞ്ഞ ഗണപതീഛായ ഏകാന്തതയുടെ വിഗ്രഹത്തെ എടുത്തുകൊണ്ട് പോകുന...

ഒരു സാധാരണക്കാരന് താങ്ങാനാവാത്ത വിധം മരണം എന്ന നിലയിൽ ആത്മഹത്യ എന്തൊരു ആർഭാടമാണ് ഇനിയൊരു മേഘത്തിന്റെ ചാണകം മെഴുകിയ ഒരിറ്റു തണൽ മുറ്റത്ത് തളർന്നു കിടക്കുന്നയാൾ ഓർക്കുന്നു എന്നിട്ടും ഒരിത്തിരി ഭാരക്കുറവിന് ദാഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന പക്ഷിയ്ക്ക് വെള്ളത്തിന്റെ ചില്ല അത്രയും ലളിതമായ് അയാൾ കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ട് അതിന്റെ തന്നെ നനഞ്ഞ തൂവലാകുന്നുണ്ട് തൂവലിന് പുറത്ത് പറക്കാൻ മറന്ന ആകാശമാവുന്നുണ്ട് അതുവരെ അടക്കം കഴിയുമ്പോൾ മാത്രം അപരന്റെ ഭാഷയിൽ സംസാരിയ്ക്കപ്പെടുന്ന വെറുമൊരു സായാഹ്നമാവണം അയാൾ!

ഒന്നും വ്യക്തമായി കണ്ടില്ല ഏതോ തുള്ളികൾ ലംബമായി ഇറ്റുവീഴുന്നത് പോലെ രണ്ട് മൂന്ന് കിളികൾ തിരശ്ശീനമായി പറന്നു പോകുന്നതായി തോന്നി എന്നിട്ടും ഇറ്റുവീഴുന്ന തുള്ളികളുടെ ഉപമയിൽ പറക്കുന്ന കിളികൾ ചെന്നിടിയ്ക്കുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ടു ഭയന്നാൽ കാണിക്കുവാനുള്ള കുരിശ് അന്തരീക്ഷത്തിൽ വരച്ച് കരുതി വെച്ചിരുന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇറ്റ് വീഴുന്നതെന്താണെന്ന് നോക്കി കിളികൾ സുരക്ഷിതമായി പറന്നു പോകുന്നു അതിൽ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ പറന്ന മൈനയിൽ നിന്നു മാത്രം കുറച്ച് കിളികളുടെ തുള്ളികൾ മഞ്ഞനിറത്തിലിറ്റി താഴെ നിന്ന എനിയ്ക്കും മുകളിൽ പറക്കുന്ന കിളിയ്ക്കും ഒരേസമയം പരിക്കേറ്റിരിയ്ക്കുന്നു!  

പിന്നെ എന്താ ഞാനെന്റെ നനഞ്ഞ വാക്കുകളുമായി നിന്റെ നരച്ച മുടിയിഴകളിലൊന്നിലേയ്ക്ക് ഓടിക്കയറും അത് കാണാതെ ഉടൽ പൊളിച്ച് കറുപ്പ് പഴയ വിലക്കെടുക്കുന്ന ഒരാളൊട് വിലപേശുകയാവും നീ അപ്പോൾ!

നിലാവ് കീറിയുടുത്തവനാകണം അവൻ അവന്റെ തുടയിലൂടെ ഒരു പഴുതാരയിഴയുന്നു പഴുതാര നഗ്നൻ പഴുതാരയ്ക്കും അതിന്റെ അസംഖ്യം കാലുകൾക്കുമിടയിൽ അവൻ പാടിയ ഒരു പാട്ട് മടി പിടിച്ച് കിടക്കുന്നു അവന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പിടിച്ച തീയാകണം പഴുതാരയുടെ കാലുകളിൽ കെടാതെ കത്തിക്കിടക്കുന്നു ആരും തൊടാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം അവന്റെ വിരലുകളിൽ പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന വാടാത്ത തൊട്ടാവാടികൾ കൈയ്യാകെ മൂർച്ച കൂട്ടി മുരളുന്ന മുള്ളുകൾ ആരും കെട്ടിപ്പിടിക്കാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവും ചുടുകട്ട ഇട്ട് കെട്ടിയ മാതിരി അങ്ങിങ്ങ് ഉടൽ വിണ്ട് കീറി തുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു അവനാവില്ല ആരോ പരതി നോക്കിയിരിയ്ക്കുന്ന പാടുകൾ മനസ്സും എന്നോ ഉപയോഗിച്ച് തീർന്നിട്ടുണ്ടാവണം പതിവായി വരുന്ന പത്രക്കാരൻ വലിച്ചെറിഞ്ഞതാവും അടുത്ത് തുറക്കാതെ കിടക്കുന്നുണ്ട് രണ്ട് കണ്ണുകൾ അവനെ കണ്ടാൽ പേടിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു പൂച്ച അതിന്റെ അരണ്ട കണ്ണിലൂടെ അവനെ നോക്കുകയാണ് നോക്കുമ്പോൾ അവനും വെള്ളത്തിനുള്ളിലെ ഓരോ മൂന്നാമത്തെ മീനും ഒരേ മുള്ള് പങ്കിടുന്നതായി കാണുന്നു!

തല മാത്രം ചിതലെടുത്ത് കാലിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്ന കാലത്തിന്റെ ചിതലുകൾ പകുതിയോളം കട്ടിൽ തിരിച്ചിട്ട് ഉടൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നു പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ടാതെ രാത്രി തരിശ്ശിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഉറക്കത്തിന്റെ തരികൾ ചരിത്രത്തിന്റെ അരിക് കൊണ്ടാവണം അങ്ങിങ്ങ് ഉടൽ മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഒരു പക്ഷേ അനുസരണയുടെ പരിക്കുകൾ അല്ലെങ്കിൽ വേദനയുടെ കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ വിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്ന ഇടങ്ങൾ ഉറുമ്പിനേ പോലെ ഇര തേടാൻ വരിവരിയായി ഇറങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ട് ജലം അഥവാ തിരക്കിന്റെ തുള്ളികളെക്കുറിച്ചോർത്ത് ഇറ്റുന്ന ചില വാക്കുകൾ ഓറഞ്ചിനും നിലാവിനുമിടയിലാവണം അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ്.... പെയ്യാൻ മറന്ന മഴ തോരാൻ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നത് പോലെ കയറുവാൻ മറന്ന ഒരാൾക്ക് ഇറങ്ങുവാൻ ഒരിത്തിരി തിരക്ക് കൂടുതൽ കൂട്ടേണ്ടതുണ്ട്!

ഇതിലും നല്ലൊരു ആകാശം കാണാതെ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് മരങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നിരിയ്ക്കണം വിരസമായ പുതിയ ആകാശം കണ്ട് മടുത്തിട്ടാവണം തണലുകളോട് പിണങ്ങി അകലങ്ങളിലേയ്ക്ക് നടന്നു പോകാൻ മരങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചത് കാലം മായ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആ കാലടികൾ അതേ മരങ്ങളിൽ ഇലകളായി ഇപ്പോൾ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് ഉയരങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാത്രം നടന്നു പോകാൻ പാകത്തിന് വേരുകൾ അത് തിരഞ്ഞ് പിടിച്ചു മായുന്നതിന് മുമ്പ് ചില്ലകളിൽ തിരികെ തൂക്കിയിടുന്നതാവാം! ചിലയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കിളികളുടെ പേരെഴുതി വെയ്ക്കുന്ന ഇലകൾ കാറ്റ് വരുമ്പോൾ അത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് ചില്ലകൾ കുലുക്കി ഇലകൾ പൊഴിച്ചു കളയുന്നുണ്ട്; കിളികൾ പറക്കുന്നതിനിടയിൽ ചിറകിൽ നിന്നും കൊഴിയുന്ന തൂവലുകൾ അതറിഞ്ഞ് കാറ്റ് പക്ഷികൾക്ക് ശിക്ഷയായ് കൊടുക്കുന്നതാവാം അനന്തമായ വേരിന്റെയറ്റത്ത് ഒരു തുള്ളി വെള്ളത്തിന്റെ ശിൽപം കൊത്തി മഴ തളർന്നിരിയ്ക്കുന്നു ഇതിനിടയിൽ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മരക്കൊമ്പിൽ ഇലയനക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് കാറ്റ് പണിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന അപ്പൂപ്പന്താടിയെ പണികഴിഞ്ഞ കാറ്റിനോടൊപ്പം തന്നെ കാണാതെപോയിട്ടുണ്ട്.......

അൽഷിമേഷ്സ് ബാധിച്ച മഴയെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുകയാണ് ആകൃതി നഷ്ടപ്പെട്ട മേഘങ്ങൾ നനഞ്ഞു കൊണ്ടായാലും അറിയാവുന്ന ഒരു തുള്ളിമരുന്നു മഴയ്ക്ക് ഓർമ്മയിൽ നിന്നും കുറിച്ച് കൊടുക്കണമെന്നുണ്ട് ജലസന്ന്യാസം കഴിഞ്ഞ് താടിയും ജഡയും നീട്ടിവളർത്തി ഏതോ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ നിവർന്നിരിയ്ക്കുകയാണ് പുഴകൾ ചതുരത്തിലുള്ള ജലത്തിനെ തൂവാലയെന്ന് പേരിട്ട് മുഖം തുടയ്ക്കാതെ ഞാനും മീനും വെള്ളത്തിനുള്ളിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നു!

നീയെന്തിനാണ് എന്റെ മരത്തിനെ ഇങ്ങനെ ചരിച്ച് പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്? അതിന്റെ തണലുകൾ വഴിയാകെ ഇറ്റു വീഴുന്നത് നീ കാണുന്നുണ്ടോ? മുടി നരയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിയ്ക്കുന്ന ഒരാൾ വിളിച്ചു ചോദിയ്ക്കുന്നു ആ ചോദ്യം നിറയെ കറിവേപ്പിലയുടെ അരികുകൾ പച്ചനിറത്തിന്റെ മണം മണ്ണിനോട് കലഹിച്ച് എന്നോ പിഴുതു വീണ ഒറ്റമരത്തിന്റെ പത്തുവേരുകളാവണം അയാളുടെ വിരലുകൾ അയാളോട് പരിചയമുള്ള മരങ്ങളെല്ലാം എണ്ണം കൂട്ടിയും കുറച്ചും പൗപ്പത്ത് വേരിലേയ്ക്ക് മാറിയിരുന്നിരിയ്ക്കണം മഴത്തൂണുകളിൽ വെള്ളത്തിന്റെ വള്ളിച്ചെടികൾ ഒച്ചയെടുത്ത് വളരുന്നിടത്ത് പതിയെ അവർ തിരിയുന്നുണ്ട് അഥവാ അവർ അവിടെ വേർപിരിയുകയാവണം പിന്നീട് അവർ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ അവൾ മുലഞെട്ടിൽ അയാളുടെ ശിൽപ്പം കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ട് മുലകളിൽ പായൽ പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു ചുരങ്ങൾ മാന്തി അവൾ ഒരു ഗുഹയുടെ സത്ത കൂടി എടുത്തിരിയ്ക്കുന്നു മഴയിപ്പോൾ പെയ്യുന്നത് അവരുടെ മേൽവിലാസത്തിലാണ് പരസ്പരം ഒട്ടി അവർ അനന്തതയിലേയ്ക്കുള്ള ശൂന്യതയുടെ രണ്ട് തപാൽ സ്റ്റാമ്പുകളായിരിക്കുന്നു വീണ്ടും എന്ന വാക്ക് പരസ്പരം വഴുക്കി അവർക്ക് വീഴുവാൻ കാലമുണ്ടാക്കിയ ...

വിത്തിന് വെളിയിൽ വന്ന് ഒരു കടൽ കിളിർത്തിരിയ്ക്കുന്നു അരികിൽ ജലയിലകളുടെ പച്ചനീലിച്ച വെള്ളക്കതിർ തളിർപ്പുകൾ നടക്കാൻ പഠിക്കുന്ന ശിശുക്കൾ വെയ്ക്കുന്ന ആദ്യകാൽവെയ്പ്പുകൾ പോലെ വെള്ളത്തിന് വെളിയിൽ പിടിച്ചു വരുന്ന ശിശിരകാലതിരമാലകളുടെ ഗതകാലമൊട്ടുകൾ നിറം തികയാത്തത് കൊണ്ടാവണം പൊന്മാനാകാതെ പോയ കിളിയുടെ ദുഃഖത്തിൽ ആകാശത്തോളം നീലനിറത്തിൽ പങ്കുചേരുന്ന അകലം അതായത് ഒരിത്തിരി പഴകിയ ദുഷ്യന്ത നേത്രങ്ങൾ നൃത്തത്തിന് പുറത്ത് ഒരു കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാതിരുന്ന വൃത്തം കോർത്ത് മരത്തിന് പുറത്ത് ഒരേകാന്ത മരംകൊത്തി ഉടലിൽ തിരുവാതിര കൊത്തുന്നു അതിൽ ഓരോ ചുവടിലും അവൾ ചേർത്ത ശൂന്യത കോർത്തുനിർമ്മിച്ച പ്രണയത്തിന്റെ ഊഷരസുഷിരമായി ഒരാൾ ഒറ്റയ്ക്കിരിയ്ക്കുന്നു....

കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ ആരോ അതിക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയ ഒരാളാവണം അയാൾ അത് കൊണ്ട് അയാൾ ഞാനാവാം ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് വരെ നിങ്ങളാവാം അത് വരെ കൊലയാളി സമയമാകാം അത്രയും നിസ്സഹായതയോടെ ആ മരണം നോക്കിനിൽക്കേണ്ടി വന്ന അയാളുടെ വെളുത്തകുതിര കറുത്ത് കുതറി രാത്രിയായതാവാം അങ്ങിനെ എത്രയോ ജന്മങ്ങളുടെ നക്ഷത്രവെളിച്ചങ്ങൾ കടന്നാവണം ആ രാത്രി അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കുതിരയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന എന്റെ കവിതയിലെ കറുത്ത വാക്കുകളായത് കറുത്തതായത് കൊണ്ട് ഒരു മരണത്തിനും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ പരിക്കേറ്റിട്ടും എന്നേയും കൊണ്ട് കവിതകളിലൂടെ ധീരമായി മുന്നോട്ട് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുത് അട്ടഹസിക്കുന്ന ഇരുട്ടിന്റെ പരിഹാസം നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടാവും കാലുകൾ ഇല്ലാത്ത കുതിര എന്ന നിലയിൽ അർഥം കുറച്ചുയർത്തി വെയ്ക്കുന്ന വാക്കുകളുടെ ഒച്ചകൾ കവിതകളാകുന്നതാവും അവ പിന്നെ കടന്നു പോകുന വഴികളിൽ പൂവുകളായി വിരിയുന്നതാവും വീണ്ടും തളിർക്കുവാൻ വായനയുടെ ആമ്പൽപ്പൂക്കളായി വെള്ളത്തിൽ മാത്രം വാടിവീഴുന്നതാവും കുതിച്ചു പായുന്ന വാക്കുകളുടെ കറുത്തകുതിരകൾ പൂട്ടിയ രഥങ്ങളാവണം വിരലുകൾ നഖങ്ങൾ അന്നത്തെ കേട്ട് ...

ഒരു നനഞ്ഞ പട്ടാളക്കാരൻ സ്വന്തം മണ്ണിലിട്ട് അയൽരാജ്യത്തെ മഴയെ ബലാൽസംഘം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു നിൽക്കുകയാണ് പോലെ എന്ന വാക്ക് ... ഉപമയ്ക്ക് കണ്ണു നിറയുന്നു പതിവ് പോലെ മണ്ണ് നനയുന്ന മഴ പട്ടാളക്കാരൻ വീണ്ടും രാജ്യത്തിന് കാവൽ നിൽക്കുന്നു അതിർത്തി ഒരു ഞരമ്പായി ഓരോരുത്തരുടേയും ഉടലിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു അതിൽ കാക്കി നിറത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ചോര ഇന്നലെ വെടികൊണ്ട് മരിച്ച യുവാവിന്റെ നെഞ്ചത്ത് പൂവായ് വിരിയാൻ പോയിരിക്കുകയാണ് ചോരയിലെ ചുവപ്പ് അയൽ രാജ്യത്ത് ഉദിച്ച സൂര്യനെ വെടിവെച്ച് വീഴ്ത്തിയ ഇരുട്ട് ബങ്കറിനുളളിൽ ഉറക്കമാണ് സ്വന്തം രാജ്യത്ത് ഉത്ഭവിച്ച നദി അയൽ രാജ്യത്തിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിപ്പോകുന്നുണ്ട് രാജാവിന് ഭരിയ്ക്കാൻ ഒരു രാജ്യം വേണം, അതിന് അതിരുകൾ ചുമന്നുകൊണ്ട് നടക്കാൻ ജനങ്ങൾ വേണം, അതിര് സംരക്ഷിക്കുവാൻ ജനങ്ങളുടേയും സൈനികരുടേയും ജീവൻ വേണം നോക്കൂ കാക്കുന്ന രാജ്യം തെറ്റിപ്പോയ സൈനികർ കണ്ണു തെറ്റിയപ്പോൾ, മാനഭംഗപ്പെടുത്തി കൊലപ്പെടുത്തിയ സ്ത്രീകളാണ് അവർ ചുമന്ന് കൊണ്ട് നടക്കുന്ന തോക്കുകൾ കൊലപ്പെടുത്തുന്നതിന് മുമ്പ് അവർ കവർന്നെടുത്ത മാനമാവും അവരിപ്പോൾ കാക്കുന്ന അതിരുകൾ ...

എന്നോട് കലഹിച്ചു എന്റെ മഴയോട് തുള്ളികളോളം വഴക്കിട്ട് എന്നെ നനയ്ക്കുന്ന വാക്കാണ്‌ നീ തോരുമ്പോൾ ഒരു നെടുവീർപ്പ് കൊണ്ട് തുന്നിക്കെട്ടിയ അന്തമില്ലാത്ത ഒരുവാക്കിന്റെ ഒരരക്കെട്ടോളം നീളുന്ന തുടർ ചലനങ്ങളുടെ രണ്ടറ്റങ്ങളാവുകയാണ് നമ്മൾ എന്നാലും ഓരോ തവണയും മാരകമായി എന്നെ കടിച്ചു മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ മുലകളിലെ ഉറുമ്പും കൂട് കടന്ന് വിരഹത്തിന്റെ വിരലടയാളം പോലെ സ്പർശിക്കുന്ന വിരൽക്കാലതീരങ്ങളിൽ, തിരമാലകളുടെ രണ്ടിണച്ചുണ്ടുകൾ തിരഞ്ഞ്.. സമുദ്രമൗനങ്ങൾ; നമ്മുടെ ചോരുന്ന ജലയിടങ്ങളിൽ രഹസ്യമായ് വെയ്ക്കുന്ന രണ്ടുടൽ മുദ്രകളാവുകയാണ് നമ്മൾ!

 ഋതു ആറിലും പെടാത്ത ആഴ്ചയിലെ ഏഴാമത്തെ ദിവസമായിരുന്നു അത് ഓരോ പക്ഷിത്തൂവലിനും ഓരോരോ കിളികളെ വെച്ച് അനുവദിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു പ്രഭാതം പക്ഷിയ്ക്കും തൂവലിനുമിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരത്തോടെ അനുവാദവും പറന്നു നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അത്രയും മൃദുലമായി പ്രഭാതവും പക്ഷിത്തൂവലുകളാക്കപ്പെടുന്നു ദിവസങ്ങൾക്ക് വെളിയിൽ പറന്നു നടക്കപ്പെടുന്നു ഓരോ പക്ഷികളും വെവ്വേറെആകാശങ്ങളെ ക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ കൂടുകൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ആകാശത്തെ വേർതിരിക്കുവാൻ അതിരായി അത്രമേൽ സമാധാനപരമായി ആകാശത്തേയ്ക്ക് മരങ്ങൾ അനുവദിക്കപ്പെടുന്നു! - 2 - മരങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് ഇലകൾക്ക് വെളിയിൽ ചില്ലകളേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ പുതിയ ശിഖരങ്ങൾ മുകളിലേയ്ക്ക് നിർമ്മിക്കുന്ന കൂടുകൾ അവ തൂവലുകൾ പോലെ കളികൾക്ക് കൈമാറുന്ന മരങ്ങൾ തൂവലുകൾ നിറയേ ചില്ലകൾ അനുവദിക്കപ്പെടുന്നു ചില്ലകൾ നിറയേ കിളികൾ കിളികളുടെ പുറം നിറയെ ഇലകൾ അവയ്ക്ക് പുതുപുത്തൻ ആകാശങ്ങൾ; ചിറകുകൾക്ക് പുറത്ത് അനുവദിക്കപ്പെടുന്നു ആകാശത്തിന്റെ ചുണ്ട് തിരഞ്ഞവ വീണ്ടും കിളിക്കുഞ്ഞുങ്ങളാക്കപ്പെടുന്നു അവയുടെ കൊക്കുകളിൽ പുതിയ അസ്തമയ...

ഉടലെടുക്കാതെ ഒരാൾ കടലെടുത്ത കരയുടെ തീരത്തുകൂടെ തനിയേ നടന്നു പോകുന്നു അയാൾ എടുക്കാതെ പോയ ഉടലിൽ നിറയെ കത്തിക്കിടക്കുന്ന തെരുവ് വിളക്കുകൾ അവയിൽ നിന്നും ഇറ്റുവീഴുന്ന വിയർപ്പിന്റെ മണമുള്ള ബൾബിന്റെ തുള്ളികൾ ആയ കാലത്ത് അയാൾ ധാരാളം ചെമ്പരത്തി മൊട്ടുകൾ കത്തിച്ച് വലിയ്ക്കുകയും ചുവന്ന നിറമുള്ള പുക പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു അവസാന കാലത്ത് ഒരു നിറമില്ലാത്ത ചുമയിലേയ്ക്കോ കാലി ചായയിലേയ്ക്കോ പോലും പോയിരുന്നത് പുക കുത്തിയായിരുന്നു നല്ല നിലയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അയാളുടെ ഉടലിന് പുറത്തായിരുന്നു എന്നും ശ്വാസകോശവും അന്നനാളവും അന്നൊക്കെ വ്യാവസായിക അടിസ്ഥാനത്തിൽ നാക്കിൽ മുള്ളുകൾ വളർത്തിയിരുന്നതായും അവ വൻതോതിൽ മറിച്ച് പനിനീർച്ചെടികൾക്ക് കൊടുത്തിരുന്നതായും എതിരാളികൾ പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു എപ്പോഴും മുൻ കാലുകൾ ഉയർത്തി മാത്രം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന രണ്ട് കുതിരകളിൽ ഒരേ സമയം നാലുദിശകളിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു പോയിരുന്നത് കണ്ടവരുണ്ട് അന്നൊക്കെ അയാൾ തോർന്ന മഴയുടെ മൊത്തവ്യാപാരിയായിരുന്നു ഇന്നയാൾ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത ഭൂമിയുടെ ഗോളാകൃതിയുടെ വെറും ചില്ലറ വ്യാപാരി!

വളരെ പ്രാകൃതമായി അയ്യേ എന്നു തോന്നും വണ്ണം ചുണ്ടിനും നാവിനും ഇടയിൽ വെച്ചൊട്ടിച്ച ഒരു പഴയ കത്തിലെ നനഞ്ഞു പോയ മേൽവിലാസമാണ് ഞാൻ നീ സ്റ്റാമ്പായി ഒട്ടിച്ച കടലിലെ, തിരമാലകൾ ഉള്ളടക്കം പോലെ എന്നോ എന്റെയുള്ളിൽ കടന്നു കൂടിയിട്ടുണ്ട് ഇന്നെന്താ വിശേഷം എന്നുള്ള നിന്റെ മീൻ മണമുള്ള വീട്ടമ്മചോദ്യത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഒന്ന് വിയർത്ത് തോർത്ത് മുറുക്കിക്കെട്ടി നിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ കുടഞ്ഞിടുന്ന പുഴ കടൽ മഴ, കായൽ, കുളം അങ്ങിനെ ധാരാളം കള്ളം പോലുള്ള വെള്ളങ്ങൾ!

 ദൈവം പതിവായി ഒളിച്ചൊളിച്ച് ഉമ്മ വെയ്ക്കാൻ വരുന്നിടത്ത് നിന്നും മൂന്നാമത്തെ വളവിലായിരുന്നു എന്റെ വീട് ദൈവം ഉമ്മ വെച്ചിരുന്നിടം ഇപ്പോ ഒരു കാടാണ് അവിടെ ഒരു പാമ്പാണിപ്പോൾ പരസ്യമായി താമസം കൊടിയ വിഷം പലകടികളിൽ ഇറക്കി വിഷമിറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ പാമ്പല്ലാതായി മാറി പാമ്പ് ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് പരിഭ്രാന്തനായ് എന്റെടുത്ത് വരും... പത്തി താഴ്ത്തി വന്ന് ഭ്രാന്തമായി നൃത്തം വെച്ച് തുടങ്ങും അന്നേരം വന്യമായി ഞാൻ പാമ്പിലൂടെ ഇഴയും പാമ്പ് വെയ്ക്കുന്ന നൃത്തത്തെ എന്റെ ഉടൽ ചെന്ന് മറ്റൊരു പാമ്പായി കൊത്തും അന്നേരം പാമ്പ് എന്റെ പാട്ടിലൂടെ ഇഴയും എന്റെ വിഷത്തിൽ വെള്ളം ചേർക്കും വിഷം എന്നിൽ നിന്നും ഒരു പുഴയായി ഒഴുകും പാട്ടുകൾ കാടാകും സംഗീതം വന്യമാകും അപ്പോൾ ഹൃദയം മകുടിയാകും സ്വന്തം ചോര പുതിയൊരു പാമ്പാകും ഹൃദയ താളത്തിൽ ചോര നൃത്തം വെയ്ക്കും ഇടയ്ക്കിടെ ഉടലിൽ ആഞ്ഞാഞ്ഞു കൊത്തും ആദ്യ ആർത്തവം പോലെ മരണം കുറച്ച് നേരത്തെ വയസ്സറിയിക്കുമ്പോൾ ദുഃഖത്തെ നാണമായി കുറച്ച് പക്വതയോടെ ഞാൻ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി വെയ്ക്കും ഇതൊന്നുമറിയാതെ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ കൊത്തി തിന്നുന്ന പക്ഷി നിന...

ഞാനൊരു പാറ കാണുന്നു പാറയുടെ കറുപ്പ് പൊട്ടിച്ച നിലയിൽ മറ്റൊരിടത്ത് ചോപ്പ് നിറത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു കാണാതെ പോയിരിക്കുന്നു പാറയുടെ ഉറപ്പ് അവിടെ വെള്ളം പോലെ ഇരുട്ട് തളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു പാറ പൊട്ടിയ്ക്കുന്ന ഒച്ച പാട്ട് പോലെ കേട്ട് തലേക്കെട്ടുള്ള ഉച്ച പാറപ്പുറത്ത് മലർന്ന് കിടക്കുന്നു ഘടികാരം വെച്ച് ഉടച്ച പകൽ ലോറിയിൽ കൊണ്ട് പോകുന്ന പാറമടയിൽ നിന്ന് തമിര് വെച്ച നിലയിൽ തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ ചുമ്മാട് വെച്ച് ഒരാൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ ചുമന്ന് കൊണ്ട് പോകുന്നത് കാണുന്നു!