നൃത്തം ചെയ്യുന്ന രക്ഷിതാക്കളേ വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന വിദ്യാലയങ്ങൾ

 കുട്ടികൾ വികൃതി കാണിച്ചതിൻ്റെ പേരിൽ

നൃത്തം ചെയ്യുന്ന രക്ഷിതാക്കളേ

വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന വിദ്യാലയങ്ങൾ

അവിടുത്തേ ഒരു അധ്യാപിക

എന്നേക്കാൾ വികൃതിയാണ്

എന്നാലും അത് എനിക്ക് ഉസ്‌കൂളിൽ

പോകാതിരിക്കുവാനുള്ള കാരണമാകുന്നില്ല

സ്കൂളിൽ പോകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടി കാരണങ്ങൾ ഒരുപാട് കണ്ടുപിടിച്ച്

സ്‌കൂളിൽ പോകാതിരുന്ന കുട്ടിയായിരുന്നു ഞാൻ

അതിപ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല

ഞാനൊട്ടു ശാസ്‌ത്രജ്ഞനുമായിട്ടില്ല

പ്രണയം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ

എന്നേ ഏറ്റവും കൂടുതൽ 

മുട്ടേൽ നിർത്തിച്ചത് അവളായിരുന്നു

എന്നിട്ടെന്താ ഇന്നിപ്പോൾ  ഉസ്‌കൂളിലേക്ക് എന്നോടൊപ്പം വരേണ്ടത് അവളാണ്

അപ്പോഴും എനിക്ക് കവിതയിൽ 

ഇത്രയും ഗൃഹപാഠം ഇട്ട് തരുന്ന 

അധ്യാപിക ആരാണെന്ന

സംശയം അവൾക്കില്ലാതില്ല

അത് പക്ഷേ കവിതയെഴുതുന്ന കാലത്താണ്

അന്ന് പുഴയിൽ 

വെള്ളം പൊങ്ങിയിരുന്നു

എന്നൊരു കളവ്

എൻ്റെ കവിതയേ ആവർത്തിച്ച് നനച്ചു

ഒരുമിച്ച്  ഒരു കുട ചൂടി ഞങ്ങൾ 

ആ നനവ് നടന്നുതീർത്തു

മഴക്കാലത്ത് തടിപ്പാലം പോലെ 

കാതിലെ തുളസിക്കമ്പ്

ഞങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദതകൾക്കിടയിൽ അപ്പോഴും വഴുക്കി

അന്നേരവും

അവളുടെ കാതിലെ തുളസിക്കമ്പ്

ഞങ്ങൾ ഭാഷ പോലും

പണയം വെച്ചിരുന്ന കാലത്തെ

ഓർമ്മിപ്പിച്ചില്ല

നിശ്ശബ്ദതയുള്ള നാല് കാതുകൾ

രണ്ട് തലയിണകൾ

ഒരു പുതപ്പ് എന്നിവ വെച്ച് 

പുറത്തെ മഴയേ അകത്തിരുത്തി

പെയ്യിപ്പിച്ചു വിട്ടു

ഒരു പക്ഷേ അന്നത്തെ

വിഷാദങ്ങളുടെ അറ്റെഡൻസ് രജിസ്‌റ്റർ

അതിൽ,

ഇന്ന് വരാത്ത വിഷാദം

എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവ

കുട്ടികൾ 

കാർഡ്ബോഡിലുണ്ടാക്കിയ

വീടുകൾ 

പഴയ മാതൃകകൾ

അവരുടേതായ നിർമ്മിതികൾ

എന്നിവ

പശ ചേർത്ത്

ഉണ്ടാക്കിയതിനേക്കാൾ

ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ച് 

വീട്ടിൽ നിന്ന് സ്‌കൂളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുന്നത് പോലെ

നൃത്തം വെക്കുന്നവർ എന്ന നിലയിൽ

ഞങ്ങൾ, 

ഞങ്ങൾ വെച്ച നൃത്തങ്ങൾ

തെറ്റിക്കാൻ ഇടയുള്ള ചുവടുകൾ

പഴയമുദ്രകൾ ഏറ്റവും പുതിയ നടത്തങ്ങൾ പോലും ഞങ്ങൾ

അത്രയും സൂക്ഷിച്ച് സ്‌കൂളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകേണ്ടതുണ്ട്

ഒപ്പം രക്ഷിതാക്കളായി എന്ന 

ഓർമ്മയും നിശ്ശബ്ദതയും

അതൊരു സുരക്ഷിതത്ത്വം കൂടിയാവണം

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അതെടുക്കുന്നു

നടക്കുന്നു.