Skip to main content

പലതായി മുറിഞ്ഞ ഒരാൾ

ഒരു തിരക്കേറിയ തെരുവ്
മുറിച്ചുകടക്കുമ്പോലെ
ഒരേ മുറിവിലേയ്ക്ക് രണ്ടുവട്ടം
നോക്കി
അലറും പോലെ
ഉറപ്പുവരുത്തി
വേദനിയ്ക്കുകയായിരുന്നു

പൊടുന്നനേ ലോകം
ഒരു ഭ്രാന്താശുപത്രിയായി മാറുന്നു

നിറയെ ജാലകങ്ങൾ
വെച്ചുകെട്ടിയ നാടകവണ്ടിയിൽ
വന്നിറങ്ങുന്ന
സൈക്യാട്രിസ്റ്റിറ്റിന്റെ മുഖമുള്ള
നാരങ്ങാമണമുള്ള
ദൈവം

ഒന്നിനുമല്ലാതെ
എനിയ്ക്കയാളെ രണ്ടായി മുറിയ്ക്കണമെന്നുണ്ട്
പക്ഷേ മുറിയ്ക്കപ്പെട്ട
നാരങ്ങയിലെ കുരുക്കുൾ
പോലെ
അയാൾ മുറിയിലൊക്കെ വീണുകിളിർക്കുമോ
എന്ന് ഞാൻ
ഭയക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ അതേ മുറിയുടെ
പുറത്തുള്ള മൂലയിൽ
ചുരുണ്ടുകൂടിയിരിയ്ക്കുന്ന
ഒരു ജീവിയിലേയ്ക്ക്
എന്നേ പരാവർത്തനം ചെയ്യുകയാണ്
രണ്ടായി മുറിഞ്ഞ ദൈവം

കുറച്ചധികം പഴക്കം ചെന്ന
മഞ്ഞനിറത്തിന്റെ കറയുള്ള
പുസ്തകത്തിലെ
കുറച്ച് കീറിത്തുടങ്ങിയ കടലാസിന്റെ ശരീരകോശങ്ങളുള്ള
രണ്ടാൾക്കാരെ കണ്ട്
അന്തിച്ചു നിൽക്കുന്ന
ചിതലിന്റെ അരികിലിരിയ്ക്കുന്നു
ഞാനും പലതായി മുറിഞ്ഞദൈവവും...

Comments

  1. അന്തിച്ചു നിൽക്കുന്ന
    ചിതലിന്റെ അരികിലിരിയ്ക്കുന്നു
    ഞാനും പലതായി മുറിഞ്ഞ ദൈവവും...

    ReplyDelete

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

നിരപരാധി

ഞാൻ ഓഫീസിന്റെ ഒമ്പതാം നിലയിൽ നില്ക്കുന്നു താഴെ തിരക്കുള്ള തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ നിരനിരയായി കടന്നു പോകുന്നു നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം  കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ വാഹനങ്ങളുടേയും മുമ്പിലെ ചക്രത്തിൽ എന്തോ പന്തി കേടു അത് എന്താണെന്നു ഉറപ്പിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ചു കാലുകളെ ബലപ്പെടുത്തി താഴേക്കിറങ്ങുന്നു കണ്ണ് പരിശോധിക്കുവാൻ ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചു വൈദ്യരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നു ആ വണ്ടി ഇടിച്ചാണ് ഞാൻ മരിച്ചു പോകുന്നത് കുഴപ്പം എന്റെ കണ്ണിന്റെ അല്ല വണ്ടിക്കു തന്നെ എന്ന് വൈകി തിരിച്ചറിയുന്നു തെറ്റ് ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ച അപരാധിയായ ഞാൻ ഇനി വന്നിടത്തേക്കു സമാധാനമായി തിരിച്ചു പോകട്ടെ കൊല്ലുവാൻ ഇനിയും അനേകം കാരണങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടാവും!

സഹായഹസ്തം

ആരും നനയുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം  പായൽ പിടിച്ച മഴ  ആരും നീന്തുവാനിറങ്ങാത്ത  ഒരു കുളത്തിലേയ്ക്ക്  കുളിക്കുവാനിറങ്ങുമ്പോൾ  കാൽ വഴുതി  തെന്നി വീണു പോയത് അതിനെ പുഴ എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പോയത് ഏതോ വെകളി പിടിച്ച കാറ്റായിരിക്കണം കിളികൾ പറക്കുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മടി പിടിച്ചു പൊടി പിടിച്ച ആകാശം മാറാല പിടിച്ച മേഘങ്ങളെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിൽ അത് കണ്ടു കാണില്ല തിരക്ക് എന്ന തെരുവിലൂടെ മാനം നഷ്ടപ്പെടാതെ സ്വകാര്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന വിജന മനസ്സുള്ള ഏതോ സൂര്യ ഹൃദയമാകും ഒരു കണ്ണുനീരെറിഞ്ഞു സഹായഹസ്തം നീരാവി പോലെ നീട്ടി കടലുപ്പ്‌ തേയ്ച്ചു ആ മുറിവുകൾ  ഉണക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക

കാലം നിശ്ചലം.....

അത്രയും നിശബ്ദമായ കാലം.. സമയം പോലും അനക്കം വല്ലാതെ ദീർഘിപ്പിച്ചു ചലിക്കുന്ന ശബ്ദം നന്നായി നേർപ്പിച്ച് ചലനം അടുത്ത നിമിഷത്തേയ്ക്ക് മാറ്റി വെയ്ക്കുന്നു അത്രയും ഏകാഗ്രതയോടെ മനസ്സിനെ ധ്യാനിച്ച് ബുദ്ധനായി തിളക്കത്തോടെ ഏതു നിമിഷവും ഇറ്റുവീണേക്കാവുന്ന ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി ആ മഞ്ഞുതുള്ളിയെ ഉണർത്താതെ അത്രയും നിശ്ചലമായി കാലത്തിന്റെ ജലാശയം ഇതിനു രണ്ടിനും ഇടയിൽ ഒരു തുള്ളിയുടെ ഉടലിൽ ആകാശത്തിന്റെ  മനസ്സുമായി അത്രമേൽ മൌനം ചാലിച്ചു ജലമലയാളത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ പേരെഴുതുന്നു എന്ന് നമ്മൾ ഒന്നാകുന്നുവോ അന്ന് നമ്മുടെ ഇന്ന്, എന്ന് സമയത്തിന്റെ ശബ്ദമില്ലാത്ത ഭാഷയിൽ  കാലം നോക്കി വായിക്കുന്നു ....