Skip to main content

കാലുകളിൽ നിന്നിറങ്ങി നടക്കുന്നത്

നിന്റെ അടുത്തെത്താനുള്ള-
തിടുക്കത്തിൽ, 
എന്റെ കാലുകളിൽ നിന്നിറങ്ങി 
നടക്കുകയാണ് ഞാൻ..
 വഴികൾ തീരുന്ന ഒരി-
ടനാഴിയിൽ വെച്ച്, ഞാൻ-
നിന്റെ; കാലുകളിലെയ്ക്ക്,
നടന്നു കയറുന്നു..
നീ നിന്റെ കാലുകളിൽ നിന്ന്;
 നിന്റെ ഉടലിലെ-
യ്ക്കെന്നെ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുന്നു..
ഞാൻ ആ കൈ കുടഞ്ഞു;
ഒരു മഴപെയ്യിക്കുന്നു
നീ ആ മഴ എടുത്തുവെച്ച്;
ആകാശത്താകെ തോരണം കെട്ടുന്നു..
അതിൽ നമ്മൾ പക്ഷികളുടെ;
വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നു!
Labels:

Comments

  1. ajith4 March 2015 at 17:50

    ഇങ്ങനെ ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് മനസ്സിലാകും!

    ReplyDelete
  2. Muralee Mukundan , ബിലാത്തിപട്ടണം 5 March 2015 at 17:33

    നീ നിന്റെ കാലുകളിൽ നിന്ന്;
    നിന്റെ ഉടലിലെ-
    യ്ക്കെന്നെ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുന്നു..

    ReplyDelete
  3. Bipin8 March 2015 at 18:10

    അവളിൽ വേഗത്തിൽ എത്താനുള്ള നടത്തം നന്നായി.ഉടലിലെയ്ക്ക് കൈ പിടിച്ചു നടത്തുന്നതും നന്നായി. ഒരു മഴ പെയ്യിക്കുന്നത് അത്ര ശരിയായില്ല. എന്നാലും പെയ്ത മഴ കൊണ്ട്‌ തോരണം കെട്ടുന്നത് കൊള്ളാം. പക്ഷികളുടെ വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നതും സന്ദർഭത്തിനു യോജിച്ചത് പോലെ തോന്നിയില്ല.

    ReplyDelete
  4. Cv Thankappan11 March 2015 at 20:23

    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  5. കല്ലോലിനി20 March 2015 at 17:57

    അതിമനോഹരമീ തിടുക്കം....!!

    അസാമാന്യ ഭാവനകള്‍....
    അതാണ് നിശ്വാസത്തോടുള്ള എന്‍റെയിഷ്ടം...

    ReplyDelete

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

നിരപരാധി

ഞാൻ ഓഫീസിന്റെ ഒമ്പതാം നിലയിൽ നില്ക്കുന്നു താഴെ തിരക്കുള്ള തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ നിരനിരയായി കടന്നു പോകുന്നു നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം  കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ വാഹനങ്ങളുടേയും മുമ്പിലെ ചക്രത്തിൽ എന്തോ പന്തി കേടു അത് എന്താണെന്നു ഉറപ്പിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ചു കാലുകളെ ബലപ്പെടുത്തി താഴേക്കിറങ്ങുന്നു കണ്ണ് പരിശോധിക്കുവാൻ ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചു വൈദ്യരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നു ആ വണ്ടി ഇടിച്ചാണ് ഞാൻ മരിച്ചു പോകുന്നത് കുഴപ്പം എന്റെ കണ്ണിന്റെ അല്ല വണ്ടിക്കു തന്നെ എന്ന് വൈകി തിരിച്ചറിയുന്നു തെറ്റ് ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ച അപരാധിയായ ഞാൻ ഇനി വന്നിടത്തേക്കു സമാധാനമായി തിരിച്ചു പോകട്ടെ കൊല്ലുവാൻ ഇനിയും അനേകം കാരണങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടാവും!
19 comments
Read more

കണ്ണീർവറ്റൽ

തോരാത്ത  മഴയുടെ വിവാഹമായിരുന്നു ഇന്ന് ഒരു പക്ഷെ വരൻ ഞാനായിരുന്നിരിക്കണം കാരണം  ഇന്നലെ വരെ ഞാനൊരു നനഞ്ഞ ആകാശമായിരുന്നു ഇനി തോർന്ന മഴയുടെ  കവിൾക്കരയിൽ കിടന്നു ഞാൻ ആരുടെയോ കനവുണങ്ങിയ കണ്ണീർവറ്റൽ കൊറിക്കട്ടെ
10 comments
Read more

വരൂ കുറച്ച് വെക്കൂ ഈ വിളിപ്പേരുകൾ

  രണ്ടരഅണ എന്നത്   നിലവിലില്ലാത്ത ഗ്രാമത്തിലെ എന്നോ പൂട്ടിപ്പോയ ഷാപ്പിൻ്റെ ഇരട്ടപ്പേരാണെങ്കിൽ രണ്ട് കാലുള്ള നടത്തത്തിൽ  വന്ന ദൂരം കോരി വെച്ച്  മഴ തോരുന്നത് നോക്കി  എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകാവുന്ന വാരിക്കീഴുകളിലേ  കയറിനിൽക്കലുകൾ മഴയൊന്നും പെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും തോരാൻ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോലെ കയറി നിൽക്കാറില്ലേ ചില വരികളിൽ വാരിക്കീഴുകൾ പോലെ കൈത്തറി പോലെ കൈകൾ കൊണ്ട് തിരയിട്ട് കാലുകൾ കൊണ്ട് ചവിട്ടി നിർമ്മിക്കാവുന്നവയാവണം ചില കയറിനിർത്തങ്ങൾ എങ്കിലും ചവിട്ടിപോലെ  കയർ കൊണ്ട് നിലത്ത് കിടക്കും നനവ്  അതും സിമൻ്റിട്ടത് അതിലേക്ക് ഒരു ചട്ടിച്ചാന്ത് പോലെ കയറിനിൽക്കും നനഞ്ഞ വരിയലുകൾ ഉള്ള  ഉടൽപ്പാടുകൾ തൊണ്ടിൽ നിന്നും വേർപെട്ട വിധം നാരുകൾ പിരിക്കും ഉടൽ തിരിയൻ റാട്ടുകൾ തോരലുകൾ ഓർത്ത് കിടക്കും തിരിയും ജനാലത്താഴത്തേ മഴത്തുള്ളികൾ വാരിക്കെട്ടിവെക്കും അഴിയും കൊറുങ്കച്ചുരുൾമുടി  അതിലെ ഒന്നാം മിന്നാംമിന്നിച്ചുരുൾ  ആദ്യം ഉണരും പറക്കും പിന്നെ  കൂടെ പറക്കും സ്വപ്നങ്ങളും നനഞ്ഞ കക്ഷത്തിൻ്റെ ചരിവിലെ നനയും നക്ഷത്രക്കണ്ണുകൾ വന്ന് വീഴുന്നത് മിന്നും കഴുകി വിരിച്ചിട്ട തോ...
Post a Comment
Read more