Skip to main content

പ്രണയമഞ്ഞൾ

നമുക്കിടയിൽ 
പെയ്യുന്ന മഴകളെ 
ഒരു വിഗ്രഹമായി 
നമുക്കൊന്നുടച്ചു വാർക്കണം
അതിൽ അടർത്തുവാനാകാത്ത
രണ്ടു രൂപങ്ങളായി
സമയം ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന
വിജനമാം കാവിൽ
മഞ്ഞു പൂക്കും വരെ
പ്രണയമഞ്ഞൾ
പുതച്ചിരിക്കണം..
Labels:

Comments

  1. Cv Thankappan15 January 2015 at 19:11

    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  2. Salim kulukkallur15 January 2015 at 21:43

    നന്നായി .....ആശംസകള്‍ ...!

    ReplyDelete
  3. പട്ടേപ്പാടം റാംജി15 January 2015 at 22:32

    ചെറിയ ആശ്വാസം.

    ReplyDelete
  4. Bipin16 January 2015 at 09:19

    ശിവ പാർവ്വതി പോലെ, മഞ്ഞൾ പ്പൊടി വിതറിയ ശിലാ വിഗ്രഹം പോലെ.

    ReplyDelete
  5. Swathi18 January 2015 at 07:58

    നല്ല വരികൾ .ആശംസകൾ .

    ReplyDelete
  6. Muralee Mukundan , ബിലാത്തിപട്ടണം 18 January 2015 at 22:39

    പ്രണയ മഞ്ഞൾ...

    ReplyDelete
  7. Aarsha Abhilash19 January 2015 at 05:06

    ചിലപ്പോള്‍ പ്രണയമെന്നത് മഞ്ഞച്ചു പോകുമ്പോള്‍ ചിലവ ചിതറിക്കുന്നത് ചുമന്നതും വെളുത്തതും !!

    ReplyDelete

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

കാലം നിശ്ചലം.....

അത്രയും നിശബ്ദമായ കാലം.. സമയം പോലും അനക്കം വല്ലാതെ ദീർഘിപ്പിച്ചു ചലിക്കുന്ന ശബ്ദം നന്നായി നേർപ്പിച്ച് ചലനം അടുത്ത നിമിഷത്തേയ്ക്ക് മാറ്റി വെയ്ക്കുന്നു അത്രയും ഏകാഗ്രതയോടെ മനസ്സിനെ ധ്യാനിച്ച് ബുദ്ധനായി തിളക്കത്തോടെ ഏതു നിമിഷവും ഇറ്റുവീണേക്കാവുന്ന ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി ആ മഞ്ഞുതുള്ളിയെ ഉണർത്താതെ അത്രയും നിശ്ചലമായി കാലത്തിന്റെ ജലാശയം ഇതിനു രണ്ടിനും ഇടയിൽ ഒരു തുള്ളിയുടെ ഉടലിൽ ആകാശത്തിന്റെ  മനസ്സുമായി അത്രമേൽ മൌനം ചാലിച്ചു ജലമലയാളത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ പേരെഴുതുന്നു എന്ന് നമ്മൾ ഒന്നാകുന്നുവോ അന്ന് നമ്മുടെ ഇന്ന്, എന്ന് സമയത്തിന്റെ ശബ്ദമില്ലാത്ത ഭാഷയിൽ  കാലം നോക്കി വായിക്കുന്നു ....    
17 comments
Read more

നട തള്ളൽ

അമ്മയെ പിഴിഞ്ഞ്; ആദ്യം എടുത്തത്‌ , മുലപ്പാലായിരുന്നു. പിന്നെ പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ; കിട്ടിയത്, പിരിഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും അത്; വിലപിടിപ്പുള്ള- സ്വത്തായിരുന്നു.. പിഴിഞ്ഞ് പിഴിഞ്ഞ്; പീര പോലെ, കീറി തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്; പഴന്തുണി... എന്ന പരിഗണന, കൊടുത്തു തുടങ്ങിയത്.. പിന്നെ അറിയാതെ- എടുത്തു തുടച്ചപ്പോൾ, ഇല്ലാതായത്; സ്വന്തം മുഖമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും, കണ്ടത്; കണ്ണുനീരായിരുന്നു.. അത് ഉണങ്ങാനായിട്ടായിരുന്നു... ഏതോ അമ്പലനടയിൽ, വിരിച്ചിട്ടു മറന്നു പോയത്!
32 comments
Read more

സഹായഹസ്തം

ആരും നനയുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം  പായൽ പിടിച്ച മഴ  ആരും നീന്തുവാനിറങ്ങാത്ത  ഒരു കുളത്തിലേയ്ക്ക്  കുളിക്കുവാനിറങ്ങുമ്പോൾ  കാൽ വഴുതി  തെന്നി വീണു പോയത് അതിനെ പുഴ എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പോയത് ഏതോ വെകളി പിടിച്ച കാറ്റായിരിക്കണം കിളികൾ പറക്കുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മടി പിടിച്ചു പൊടി പിടിച്ച ആകാശം മാറാല പിടിച്ച മേഘങ്ങളെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിൽ അത് കണ്ടു കാണില്ല തിരക്ക് എന്ന തെരുവിലൂടെ മാനം നഷ്ടപ്പെടാതെ സ്വകാര്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന വിജന മനസ്സുള്ള ഏതോ സൂര്യ ഹൃദയമാകും ഒരു കണ്ണുനീരെറിഞ്ഞു സഹായഹസ്തം നീരാവി പോലെ നീട്ടി കടലുപ്പ്‌ തേയ്ച്ചു ആ മുറിവുകൾ  ഉണക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക
17 comments
Read more