ഒരു കടലിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള മരണം

ആരും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ

കടൽ ഒരു തിരയായി

കരയിലേയ്ക്ക് കയറി

തന്റെ കരച്ചിൽ ഉണക്കാനിട്ടു

ഒരു മനുഷ്യനായി കുന്തിച്ചിരിക്കുന്നു

മുക്കുവനെയും മീനിനെയും

തിരിച്ചറിയാതെ വിധിയുടെ വായിൽ

 വലവീശിപ്പിടിച്ച  ഇരയുടെ കണക്ക്

കണ്ണീരിനാൽ മണലിൽ  കുറിച്ചിടുന്നു

ഒഴുകണം എന്ന നിലപാടിൽ ഉറച്ചുറച്ചു

പാറയായി പോയൊരു പുഴയിൽ

ദിശ നഷ്ടപെട്ട ഒരു കപ്പലിന്

ഇടിച്ചു തകരാൻ ഉറപ്പുള്ള ഒരു പാറ

തന്റെ കാലിന്റെ അടിയിലെവിടെയോ

ഒഴുക്കിന്റെ ഭാഷയിൽ നനച്ചിടുന്നു

തന്റെതല്ലാത്ത കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട്

വെളിപ്പെട്ടു പോയ

പെണ്ണിന്റെ നഗ്നത കൊണ്ട്

 തന്റെ  വെളിവാക്കാനാവാത്ത  ആഴം

സദാചാരത്തിൽ അളന്നിടുന്നു

ആ ആഴത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ

മനുഷ്യനെ പോലെ

അറിയാത്ത നീന്തലിന്റെ വിത്ത്

ബീജത്തിന്റെ ലിപികളിൽ 

കണ്ണടച്ച്  വിതയ്ക്കുന്നു 

മഴയുടെ ഒച്ച തോരാത്ത

ഒരു ഉച്ചഭാഷിണി

തോർന്ന ഉച്ചയിൽ

ഇലയുടെ വെളുമ്പിൽ

 ഇറ്റുന്ന തുള്ളിയിൽ
 വെച്ച്കെട്ടുന്നു

ഇരുട്ടിന്റെ നിറം

ബലിച്ചോറിൽ വെച്ചു  കെട്ടി

പറക്കുന്ന കാക്കയെ

മറവികൊണ്ട് ആട്ടി ഓടിയ്ക്കുന്നു
   

അങ്ങിനെ കരയിൽ
പതിഞ്ഞ താളത്തിൽ

പിടിച്ചിട്ട പുഴകളെ പതിയെപതിയെ

ഓളങ്ങളിലിട്ട് ഉപ്പിലിട്ടുണക്കവേ  

ഒഴുകി വന്ന

ഒരു ഉണങ്ങിയ പുഴയിൽ 

കടൽ മെല്ലെമെല്ലെ

കരയുടെ തീരങ്ങളിൽ  

അറിയാതെ മുങ്ങിമരിയ്ക്കുന്നു.