Monday, 4 June 2018

ഒട്ടകത്തിന്റെ മുതുകുള്ള തീ

ഒട്ടകത്തിന്റെ മുതുകുള്ള തീ

ഒരു കൂട്ടം പരദേശി മീനുകൾ
തീ കായുവാൻ വരുന്ന
പുഴയുടെ കരയിൽ
ഞാൻ അവസാനം വരുന്ന
മീനിന്റെ അടിവയർ

അവിടെ
അവൾ
എവിടെയോ ഇരുന്ന്
സ്വന്തം ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട്
ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ പേരെഴുതുന്നു

നെടുവീർപ്പുകൾ നനഞ്ഞ്
മീനത്
വെള്ളം തൊട്ട് മായ്ക്കുന്നു

ഞാൻ ഇവിടെ
പേരുകൊണ്ട്
ഒരു ഈന്ത മരത്തിന്റെ
ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ വേരിന്റെ കൂട്ടിരിപ്പുകാരൻ

ഇവിടെ
ഒട്ടകം ഒരു കെട്ടുകഥയാകുന്നു

പുസ്തകത്തിലെ
അകത്തെ ചിത്രത്തിൽ നിന്നും
എന്നോ വീണുപോയ
ഒരു കെട്ട് വിറക്

ഇപ്പോൾ
അങ്ങകലെ കടൽ
തിരമാലകൾ നിറച്ച ഒരു കുപ്പി

ഞാൻ
ഭ്രാന്തിന്റെ മേൽപ്പാലം
മുറിച്ചു കടക്കുന്ന
നടന്നുനടന്നു കുറുകിപോയ
ഒരു പ്രാവ്

അതായത്
ആരോ എവിടെയോ ഇരുന്നെഴുതുന്ന
കവിതയുടെ
രണ്ടാമത്തെ
പൊക്കിൽകൊടി കളഞ്ഞുപോയ
ഒരു പക്ഷേ
ഇനിയാരും തെരഞ്ഞുവരുവാനില്ലാത്ത
ഒരു വാക്ക്.

1 comment:

  1. ആരോ എവിടെയോ ഇരുന്നെഴുതുന്ന
    കവിതയുടെ രണ്ടാമത്തെ പൊക്കിൽകൊടി
    കളഞ്ഞുപോയ , ഒരു പക്ഷേ ഇനിയാരും
    തെരഞ്ഞു വരുവാനില്ലാത്ത ഒരു വാക്ക്...!

    ReplyDelete