അതും മനുഷ്യനാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുവാൻ മടിയുള്ള പക്ഷി

അതും മനുഷ്യനാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുവാൻ

മടിയുള്ള പക്ഷി

ആകാശം ചീറുന്നു

ഒരു പക്ഷേ ഒരു തീരുമാനത്തിനേ 

പക്ഷിയായി, ആകാശം

പറത്തിവിട്ടതിന് ശേഷമാവണം

ഏറ്റവും പുരാതനമായ വേനൽകൊണ്ട്

സൂര്യനേ 

അലങ്കരിക്കുകയായിരുന്നു

ഞാൻ

എനിക്ക് പക്ഷികളുമായി പ്രത്യേകിച്ച്

പിണക്കങ്ങളൊന്നുമല്ല

ആകാശവുമായി പിണങ്ങിയതിന് ശേഷം

പക്ഷിയല്ലാതായിട്ടുണ്ട് ഞാൻ,

അതുമാത്രമറിയാം

ഏറ്റവും പുതിയ ആകാശം വേണമെന്ന്

പതിവായി വാശിപിടിച്ചിരുന്ന പക്ഷി

ആ പക്ഷിയെ കടന്ന് പിടിച്ച്

വാശികളേ തൂവലുകളാക്കി 

പറക്കലുകളിലേക്ക് 

ചിറകുകളിലേക്ക് തിരിച്ചുവെച്ച് 

തൻ്റെ നിത്യതയായ

ശൂന്യതയിലേക്ക്

ഇളംനീല നിറങ്ങളുള്ള

തൻ്റെ പതിവുകളുമായി

ശാന്തമായി

ആരവങ്ങളില്ലാതെ 

തിരിയുകയായിരുന്നു ആകാശം

ഏറ്റവും പുതിയ പ്രകാശം വേണമെന്ന

സൂര്യൻ്റെ വാശി പുലരിയും കഴിഞ്ഞ് പകലായി മെരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്

മഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞും മെരുങ്ങാത്ത സൂര്യൻ

പകലിൽ

എന്നാൽ വാശികളില്ലാത്ത പക്ഷികൾ

മനുഷ്യരാവട്ടെ

മുഴുമിപ്പിക്കും മുമ്പ് പക്ഷികൾ ദൈവത്തെ തടയുന്നു

പക്ഷികളുടെ  ഖൊരാവോയിൽ

ഇപ്പോൾ പങ്കെടുക്കും

ദൈവവും ആകാശവും

സങ്കടങ്ങൾ മേഘങ്ങളിൽ

നിങ്ങൾക്ക് കാണുവാനായേക്കും

പക്ഷികളും ആകാശവും നിങ്ങളേ ഉരുമുന്നു

ആകാശം അതിൻ്റെ നീലവെച്ച്

പക്ഷികൾ അവയുടെ നിശ്ചലത വെച്ച്

പൊന്മാനുകളും അവയുടെ ചലനങ്ങളും നീല വെച്ച്

പതാകകൾ അവയുടെ പാറുവാനുള്ള

സ്വാതന്ത്ര്യം വെച്ച്

എത്ര പാറിയാലും ഉണ്ട് 

പതാകകളിലും ബന്ധനങ്ങൾ 

ബന്ധനങ്ങളിലും നമ്മളും പതാകകളും ഉരുമുന്നു

മാനങ്ങൾ  ചലനങ്ങളും നീലയും കുറച്ച് വെക്കുന്നു

പക്ഷികൾ പറക്കലും

ധ്യാനം കൊണ്ട് ബുദ്ധൻ

തൻ്റെ പ്രതിമയേ 

ശിൽപ്പത്തെക്കാൾ ഭംഗിയായി 

ഉരുമി 

കടന്നുപോകുന്നിടത്ത്

നിങ്ങളും ഉരുമുന്നുണ്ട്

വർത്തമാനകാലത്തേ

നിമിഷങ്ങൾ വെച്ച്

ആയുസ്സിനെ ശ്വാസം വെച്ച്

നിശ്വാസശിൽപ്പമെന്ന ധാരണകളേ

ഉടൽകൊണ്ട്

അത്രയും ഉയരങ്ങളിലാണെങ്കിലും

പ്രണയത്തിൻ്റെ ആഴങ്ങളിൽ

തുടരുകയായിരുന്നിരിക്കണം

ആകാശം

മന്ദാരത്തെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയായി

നിയമിച്ചതിന് ശേഷം

തോട്ടക്കാരനായി പണിയെടുക്കുകയായിരുന്നു

എൻ്റെ ആകാശം

എല്ലാ പൂവുകളും കുറ്റം ചെയ്യുന്നു

വിരിഞ്ഞതിന് ശേഷം

വിരിഞ്ഞതിൻ്റെ ഇതൾജാമ്യത്തിൽ

അവ പുറത്തിറങ്ങുന്നു

മൊട്ടുകളുടെ അഭിഭാഷകർ

കറുത്ത കോട്ടിട്ട വസന്തം

ഒരു മേഘത്തിന് പാകമാകുന്ന

ഭാരമില്ലായ്മ

അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു എന്ന തെറ്റ് ചെയ്തതിന് 

കൈയ്യിൽ കരുതിയിരുന്നു എപ്പോഴും

അടിവയറ്റിലെ മേഘത്തിൻ്റെ ടാറ്റു

ഓർമ്മകൾ പക്ഷികൾ

സ്വാതന്ത്ര്യവും ഒരു ടാറ്റുവാകണം

രാജ്യം ഒരു അടിവയറും

ഒരു വേനൽക്കാലത്തിൻ്റെ ഓർമ്മയാണ് നീതിയെങ്കിൽ

ഒരു ഓർമ്മയുടെ തടവറയിൽ

അഥവാ ഓർമ്മക്ക് പാകമാവും തടവറയിൽ

ജീവിക്കുന്ന ജീവിയാകുന്നു