ഏകാന്തതയുടെ കറ

ഒരോർമ്മയേ ഘടികാരമാക്കും ചുവർ

ഭിത്തി ടാപ്പുചെയ്യുന്നു

ചിത്രങ്ങളുടെ കറ ചിരട്ടയിൽ

ശേഖരിക്കുന്നു

ഏകാന്തതയുടെ ചുറ്റിവരലാവണം

ഊറി വരും കറ

ദുഃഖം ടാപ്പ് ചെയ്യുന്ന മരത്തിൽ

ചിരട്ടകൾ

ഒരു ഭാഷ അടച്ച് 

ഒരു വാക്കിൻ്റെ പരതൽ

നിഘണ്ടു എടുത്ത് വെക്കുമ്പോലെ

തേടിയതൊന്നും പൂർണ്ണമല്ല

എന്ന വിരലിൻ്റെ തോന്നൽ

വാക്ക് നീക്കുന്നു

നിഘണ്ടു ടാപ്പ് ചെയ്യുന്നു

വാക്കിൻ്റെ ചോട്ടിൽ

ചിരട്ടകൾ

താൻ അതല്ല എന്ന നിഘണ്ടുവിൻ്റെ വീണ്ടുവിചാരം

ഒരു സാക്ഷ പോലെ നീക്കാമെന്ന്

തോന്നുന്നു

വാതിൽ കഴിഞ്ഞ് വാക്കാവും

ഉടൽ

ഒരു ഇല കുറുകേ ചാടുമ്പോൾ

സഡൻ ബ്രേക്കിടും മരം

അതിൻ്റെ നിർത്തലുകൾ

തോന്നലുകൾ

നിർത്തലിൻ്റെ ഉരഞ്ഞ ശബ്‌ദം

വേരാകുവാൻ പോകും മണ്ണ്

അന്തരീക്ഷത്തിൽ 

അധികം വന്ന ആകാശം 

എന്നും തീയതികൾ ഉറയൊഴിച്ചിരുന്ന പോലെ

മേഘങ്ങൾ പൊങ്ങിക്കിടക്കും ആകാശത്തിൻ്റെ ഒരു കുടം ശൂന്യത നീക്കി നീക്കി വെക്കുന്നു

ഭംഗി കൊണ്ട്

വിഹ്വലതകളെ കട്ടെടുക്കുന്ന

വെണ്ണക്ക് മുന്നിലെ കൃഷ്‌ണനാക്കുന്നു

കാത്തിരിപ്പുകളുടെ

കൃഷ്ണവിരൽ പരതൽ

അത്രയും ശാന്തമായി 

ദീർഘമായി നീലിക്കുന്നു

ആകാശം

നീലനിറങ്ങളുടെ നിഘണ്ടു

ഓരോ വിരലിലും അതിൻ്റെ പരതൽ

ഓരോ വാക്കും പരതും വിധം

പരതലില അനുയോജ്യമായ കാറ്റ്

കാത്തിരിക്കുമ്പോലെ

അടരുന്ന കാറ്റ്

വിടരുന്ന മൗനം

മോക്ഷം ഒരു ഭാഷയാണെങ്കിൽ

ഒരു അപേക്ഷയാവുകയാണ് പ്രായം

സംസാരിക്കുമ്പോൾ 

എരിയുന്ന ഭാഷ കണ്ടെത്തിയാൽ

കണ്ടെത്തലിലാവും അടക്കുക

എന്ന് കരുതിയിരുന്നു

ഭാഷ എരിയുന്ന ശരീരം,

വാക്കുകളില്ലാതെ കവിതയാവുന്നു!