കുത്തിക്കെട്ടുള്ള നിലാവ്

ഇന്നലെത്തെ
നിലാവിന്റെ ഒത്ത നടുക്കാണ്
ഞാൻ

നടുക്ക് കുത്തിക്കെട്ടുള്ളത്
പോലെ
ഇരുവശത്തേയ്ക്കും
കവിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന
നിലാവ്

കാറ്റടിച്ചാൽ
ഏത് വശത്തേയ്ക്കും
മറിയ്ക്കപ്പെടാം
നിലാവ്

കാറ്റുണ്ട്
കൊണ്ടുകയറുന്നുണ്ട്
ചുണ്ടുകളിൽ
ഒരു പിരിയൻ ചിരി

എന്നോ
അറിയാതെ ചിരിച്ചതാണ്
അവളതെടുത്ത്
ചെരിച്ച് വെയ്ക്കുന്നുണ്ടാവും
ചെരിഞ്ഞ്കിടക്കുന്നതിനിടയിൽ
താളുകൾ മറിയാതെ,
വായിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന
ബുക്കിൽ
ഭാരമായി

ഞാനിപ്പോൾ
ഏതുനിമിഷവും
അവൾ തൊട്ടുമറിച്ചേക്കാവുന്ന
പേജിന്റെ
ഇടത്തെ മൂല

എന്റെ ഉടൽ
അവളുടെ ഏകാന്തതകൾ
മേയുന്ന ഇടവും

അത്രയും പതിയേ
രാത്രി
നുണക്കുഴിയുള്ള ബുദ്ധനാവുന്നു..