Skip to main content

വായനയുടെ മൃതദേഹം

 മരിയ്ക്കാത്ത എന്റെ മൃതദേഹമാവണം
ഓരോ തീയതിയും

വായന പോലെ
നിനക്കത്
കടന്നു പോകാനാവുമെങ്കിൽ മാത്രം
എന്റെ രാത്രികൾക്കായി നീ
സാരിയെടുത്തുടുക്കുക

എന്റെ കലണ്ടറിൽ പതിയ്ക്കുന്ന
നിലാവാവുക...

ഇന്നലെകളുടെ മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയ
ജനാലകളാവണം
നാളെ മുതൽ
നിന്റെ ദിവസങ്ങൾ
ഒരു പക്ഷേ തീയതികൾ
ഇല്ലാത്തത്

എന്നാലും
ഈശ്വരൻ
നിമിഷങ്ങളെ പോലെ
ഒളിച്ചുതാമസിയ്ക്കുന്ന ഘടികാരത്തിലും

ദൈവമില്ലാതെ
ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ദേവാലയത്തിലെ
അഴിഞ്ഞു പോയ മണി
നിശ്ശബ്ദം
മേഞ്ഞിട്ട് വരുന്ന
ഓരോ രാത്രിയിലും

പത്രങ്ങൾ പോലെ
എല്ലാ മിന്നാമിന്നികളും
നക്ഷത്രങ്ങൾ വരുത്തുന്ന
യാമങ്ങളിലും

ഓരോ ചുവന്നചുംബനങ്ങളിലും
അറിവ് പോലെ
പുതുക്കപ്പെട്ട്
നീ
എന്റെ ചുണ്ടിൽ പച്ചകുത്തപ്പെടുന്ന
സൂഫീസംഗീതമാവുക!
Labels:

Comments

  1. സുധി അറയ്ക്കൽ5 October 2016 at 10:11

    വായന മൃതദേഹപ്പെട്ടോ??

    ReplyDelete
  2. Muralee Mukundan , ബിലാത്തിപട്ടണം 5 October 2016 at 22:12

    മരിയ്ക്കാത്ത മൃതദേഹമായി
    ജീവിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്തെ
    ഏതൊരാൾക്കും സമർപ്പിക്കാവുന്ന കവിത

    ReplyDelete
  3. Cv Thankappan7 October 2016 at 20:17

    വായനയുടെ വാതായനങ്ങള്‍...
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  4. Bipin17 October 2016 at 11:08

    അവസാനം ഒരു ചുടു ചുംബനത്തിൽ

    ReplyDelete
  5. Unknown11 October 2017 at 21:40

    The dead body of Reading which is immortal!yearns for ....

    ReplyDelete

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

വഴിതെറ്റൽ

തെറ്റിച്ചു പെയ്ത ഒരു മഴയുടെ കിടക്കയിൽ തെറ്റി കിടക്കുന്നു നമ്മൾ നനയണോ ഉണങ്ങണോ എന്ന് ചോദിച്ചു ഉരുണ്ടു കളിക്കുന്നുണ്ട്  ഉടലുകൾ അപ്പോൾ നമ്മളിൽ നിന്ന് മാറിക്കിടന്ന  വസ്ത്രവികാരങ്ങൾക്ക് വെയിൽ തീ  പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു  ഉള്ളിൽ നമ്മൾ വലിയ്ക്കാത്ത ഒരു പുക വഴി ചോദിച്ചു വഴി തെറ്റി വന്ന ഉടനെ വഴി പിഴയ്ക്കുന്നു നമ്മൾ ഇനി കണ്ണടച്ച് നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം ഈശ്വരാ വഴി പിരിയാതിരിക്കട്ടെ  തമ്മിൽ 
50 comments
Read more

സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തൽ

സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികൾ കൊണ്ട് വെയിൽ വരയ്ക്കുന്നു ഭൂമിയത്  വേനൽ എന്ന കവിതയായി തെറ്റിച്ചു വായിക്കുന്നു സൂര്യൻ നാണിച്ചു വെയിൽ നനച്ചു;  മായ്ച്ചു കളയുന്നു ഭൂമിയത് മഴ എന്ന ഒരു  ചിത്രമായി ആസ്വദിച്ച് കറങ്ങീടുന്നു  മരം ഇലകൾ കൊണ്ട് ഈ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു രസിച്ചീടുന്നു ചെടികൾ അതിനെ കാറ്റെന്നു വിളിച്ചു കളിയാക്കുന്നു കാറ്റ് ലജ്ജിച്ചു കടൽ വെള്ളത്തിൽ ഒളിച്ചു കളിച്ചീടുന്നു  ശാസ്ത്രം അതിനെ തിരമാല എന്നു വിളിച്ചു, തെളിയിക്കുന്നു ഇതെല്ലാം  വിശ്വസിക്കുന്നവരെ സമൂഹം മനുഷ്യരെന്നു കരുതുന്നു നല്ലമനുഷ്യരെ മതങ്ങൾ ദൈവങ്ങൾ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു ദൈവങ്ങൾ യുക്തി വച്ച് ചെകുത്താനിൽ ഒളിക്കുന്നു... ചെകുത്താൻ  അന്ധമായി പുരോഹിതരെ വിശ്വസിച്ചീടുന്നു സുഖിക്കുവാൻ പണം നിർബന്ധമുള്ള പുരോഹിതർ  പണത്തിനു വേണ്ടി ചെകുത്താനെ ദൈവം എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നു!
47 comments
Read more

വികാരനിർഭരമായ ഒരു വിടവാങ്ങൽ

കണ്ഠം ഇടറുമ്പോഴും രാവ് ഒരു പൂവാണെങ്കിൽ സന്ധ്യ അതിന്റെ മൊട്ടാണെന്ന് ഭംഗിവാക്ക് പറഞ്ഞു പിരിയാതെ നിന്നത് ഒരു മൈക്ക് ആകണം കൊളുത്തിയിടപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് മാത്രം കൈകൂപ്പി തൊഴുതപ്പോഴും പിടച്ചിട്ടും അണയാതെ കത്തിനിന്ന ദീപമൊരു നിലവിളക്കാകണം കാലിടറുമ്പോഴും നിർത്തിയിട്ടിരുന്ന ഒരു മരത്തിന്റെ ചോട്ടിലേയ്ക്കു കൈപിടിച്ചു കൊണ്ട് വിട്ടത് എന്നോ വിരമിച്ച നരച്ചൊരു പോക്കുവെയിലാകണം പിരിയുമ്പോൾ നിറഞ്ഞ വയസ്സായ കണ്ണിൽ കണ്ണീരിന്റെ കണ്ണട വച്ച് നോക്കിയിട്ടും കാഴ്ചകൾ ഒന്നും തെളിയാതെ നിന്നപ്പോൾ അകലെ നിന്ന് കൈവീശികാണിച്ചതായി തോന്നിയതൊരു ചാറ്റൽ മഴയാകണം അപ്പോൾ കരയുവാനാവാതെ കവിളിൽ തൊട്ടുതലോടിയത് ഒഴുകുവാനാകാതെ തളർന്നു കിടന്നുപോയൊരു  വാതം പിടിച്ച  പുഴയാകണം അപ്പോഴും ഒരു ഈശ്വര പ്രാര്ത്ഥന മുഴക്കിയതായി തോന്നിയത് മഴ മറൊന്നൊരു പഴകിയ വേഴാമ്പലാകണം കാത്തു കിടന്നു മുഷിഞ്ഞപോലെ അവസാനം സമയത്തിന്റെ വിരലുപിടിച്ചു സാവകാശം നിഴലിലേയ്ക്ക് നടന്നകന്നത് സ്വന്തമായി നട്ട ഏതോ മരത്തിന്റെ ഉണങ്ങിയ തണലാകണം എന്നിട്ടും പോകേണ്ടത് എങ്ങോട്ടേയ്ക്കാണെന്നു അറിയാതെ ഇല്ലാത്ത ഒരു രാത്രി വണ്...
36 comments
Read more