ഒന്ന് നിൽക്കൂ
ഇളവേറ്റിട്ട് പോകൂ
എന്ന് പറയുവാൻ തോന്നാറില്ലേ
അത് പറയുവാൻ തോന്നുന്നത്
നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞ്
കടന്നുവരുന്ന
ഒരു ബസ്സിനോടാണെങ്കിൽ
കൈ നിവർത്തി കാട്ടി
ഒരു യാത്രികനാവാം
നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ തത്തയേ
പറത്തിവിടാം
അല്ലെങ്കിൽ കയറാതെ മാറി നിൽക്കാം
തിരികേ നടക്കാം
മൈനയിലേക്ക് കയറിനിൽക്കാം
ദൂരം ഓളം ഇളവേൽപ്പുകൾ
ജലത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കും മേഘങ്ങൾ
ഉപരിതലത്തിൽ ഇളം നീല ജലം
പുരട്ടിയേക്കാം
നനഞ്ഞേക്കാം
കടന്ന് വരുന്നത്
ഓളങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്
ഒരു തോണിയാണെങ്കിൽ
ഓളനിർമ്മാണങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്ക്
പങ്കെടുക്കുവാനാകില്ലെങ്കിൽ മാത്രം
അതിലെ ഏറേ ദൂരം കഴിഞ്ഞ്
ഒഴിഞ്ഞേക്കാവുന്ന
ഒരു ഇരിപ്പിടം യാനത്തിൽ
സ്വപ്നം കാണാം
ഇളവേൽക്കുന്നതിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കാം
എന്നോടൊപ്പം വരൂ എന്ന്
അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരത്തിൽ
രഹസ്യത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുക്കുവാൻ സോക്രട്ടീസിൻ്റെ കാത് കരുതാം
അത് വരെ രഹസ്യങ്ങൾ ഇളവേൽക്കും ഇടവുമാകാം
മദാലസയുടെ ശബ്ദത്തിനും
ഗന്ധർവ്വൻ്റെ കാതിനും
തീപിടിക്കും ഇടങ്ങളിൽ
സോക്രട്ടീസിൻ്റെ ശിൽപ്പത്തിലേക്ക്
ഒരു സായാഹ്നം ആയുന്നത് പോലെ
രഹസ്യത്തിലേക്ക് ആയാം
യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് തിരികേ പോകാം
ഒരു പക്ഷേ ഒരിത്തിരി പൊള്ളി
അതിൻ്റെ ഉണങ്ങൽ
അതിൻ്റെ ശമനം അതിൻ്റെ പൊറ്റ അതിൽ മുറുകേ പിടിച്ച്
അടക്കിപ്പിടിച്ച രഹസ്യമാണ്
സേോക്രട്ടീസിൻ്റെ കാത്
ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടു നടക്കുന്നവർക്കിടയിൽ
മേഘം ചുണ്ടോടുരുമിയേക്കാം
ആകൃതികളിലും രഹസ്യങ്ങളിലും
ഒരുപോലെ ഉമ്മ വെച്ചേക്കാം
നിർത്തുവാൻ തോന്നുന്നത്
ഒരു മരമാണെങ്കിൽ
അടർന്നുവീഴുന്ന ഒരിലയുടെ കൈയ്യടക്കം മനസ്സിൽ കരുതണം
നിരന്തരം ഉടലിൻ്റെ മാറാല
അടിക്കുവാൻ ആത്മാവിൻ്റെ ചൂലുമായി
ആത്മീയതയുടെ തൊടിയിലേക്കിറങ്ങണം
മുള്ളുകൾ ചിലന്തിവലകളാണ്
മാറാലയാണെന്ന്
മീനുകൾ കരുതുന്നത്
പോലെ
ജലം അതിന് ചുറ്റുമുള്ള മാറാലയാണെന്ന്
എൻ്റ അക്വേറിയ മീനുകൾ
നിരന്തരം അവയുടെ ചതുരങ്ങൾ
നിലത്തിട്ട്
പൊട്ടിക്കുന്നു
ജലത്തിനും ഉടഞ്ഞ ചില്ലുകൾക്കും ഇടയിൽ നിന്ന്
ഉടലുകൾ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ
ഞാനും മീനുകളും
ഉടലോടുടൽ ജലം പരതുന്നു
ഒപ്പം സംശയങ്ങളും
ഷോലെ എന്ന സിനിമ
എന്നോടൊപ്പം തലേരാത്രി കണ്ട
വാസന്തി എന്ന മീൻ
ചില്ലുകൊണ്ട മാതിരി
ജലത്തിൽ
ജലോപരിതലത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു
ജലത്തിൽ കലർന്ന മാതിരി
ഗബ്ബാർസിങ് എന്ന വില്ലൻ
ഞാൻ എൻ്റെ ശ്വാസത്തിന്നരികിൽ
ചാരനിറത്തിൽ
നിലത്ത് വീണുടഞ്ഞ ജലമാണ്
അക്വേറിയം എന്ന മട്ടിൽ
മീനുകൾ തങ്ങളിൽ ഉരുമുന്നു
കൂർക്കത്തിൻ്റെ അക്വേറിയങ്ങളിൽ
എൻ്റെ ഉറക്കം മീനിൻ്റെ ചമയങ്ങളിടുന്നു
മീനുകളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നു
പുഴമാന്തും വിരലുകൾ
മിനിനേ തൊടുന്നു
ഉടലിൻ്റെ ജലത്തിൽ
കാലം ഒരു മീനാകുന്നു
ഒരാന്തൽക്കാലം മീനുകൾക്ക്
ഞാനും ജലവും കൂടി
കുറിച്ചുകൊടുക്കുന്നു
ഉടലിൽ തട്ടി ഉണരുന്നു
പകരമാകുന്നവരുടെ മീൻ
എന്ന് അത് പിന്നേയും
പിടയ്ക്കുന്നു
കൈവിട്ടു പോകുന്ന മനസ്സിൻ്റെ
പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടമാകണം
ഓരോ ഇളവേൽപ്പുകളും
മേഘങ്ങൾക്കൊപ്പം എടുത്തുവെക്കുന്നു
അവഗണിക്കാമെങ്കിൽ മാത്രം
എല്ലാ കവിതയിലും കാണും
ഈണം അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു വരി
അവഗണനയുടെ ഒരു ശേഖരം
മേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് നടക്കുമ്പോലെ
അവഗണനകളിൽ പുരട്ടുന്ന ഈണമാണ്
ഇളവേൽപ്പുകൾക്ക് അത് എടുത്തുവെക്കുവാനാകില്ല
തൽക്കാലം
മീനുകൾക്കെന്ന വണ്ണം
അവഗണനകൾക്ക് തീറ്റയിട്ട് കൊടുക്കുന്നു
മേഘങ്ങളിൽ ഇളവേൽപ്പുകൾ പുരട്ടുന്നു
ഇപ്പോൾ ഇളവേൽപ്പിൻ്റെ ചതുരങ്ങൾ
നിലത്ത്
എനിക്കൊപ്പം മേഘങ്ങൾ!
Comments
Post a Comment