വാർദ്ധക്യം കാക്കകൾ

അടർന്നുവീഴുന്ന മാമ്പഴങ്ങളേ

പക്ഷികൾ സമീപിക്കും വണ്ണം

എൻ്റെ വാർദ്ധക്യത്തേ 

കാക്കകൾ സമീപിക്കുന്നു

ഞാനൊരു കറുത്തവൃദ്ധൻ

എൻ്റെ കാക്കകൾ 

പറന്നുവന്നതിന് ശേഷം

കൂടുതൽ കറുക്കുന്നു

പറക്കുന്നതിനും കറുക്കുന്നതിനും

ഇടയിൽ 

എൻ്റെ കാക്കകൾ

അവയുടെ മറവിയിൽ

ഇപ്പോൾ എൻ്റെ നര 

ഞാൻ വൃദ്ധൻ്റെ വാതിലുള്ള ബസ്

കൂടുതൽ പടവുകൾ വെച്ച്

ഞാൻ അതിലേക്കും 

വാർദ്ധക്യം എന്നിലേക്കും ചവിട്ടിക്കയറുന്നു

ഒരു പക്ഷേ വാർദ്ധക്യം തന്നെ 

ഒരു ബസ്

അതിൽ അവസാനം വരെ 

പിടിച്ചുനിൽക്കേണ്ടിവരും വണ്ണം 

വൃദ്ധൻ്റെ പല മരണങ്ങൾ 

കൈയ്യേറിയതാവണം

ഇരിപ്പിടങ്ങൾ

അത് നിർത്തുമ്പോഴെക്കെ വാർദ്ധക്യം അതിൻ്റെ വേഗതകളിലേക്കും

അവശതകളിലേക്കും കുതറുന്നു

വാർദ്ധക്യം അതിൻ്റെ ജനാലയിലേക്കെത്തി നോക്കുന്നു

ഞാൻ കൂടുതൽ ചുവടുകൾ വെച്ച് 

നൃത്തം ചെയ്യുന്നയാൾ

നടക്കുവാൻ കൂടുതൽ ചുവടുകൾ ചുമക്കുവാൻ കൂടുതൽ ചുമലുകൾ

എടുക്കുവാൻ കൂടുതൽ ഉടലുകൾ

ജീവിച്ചിരിക്കുവാൻ അതിലും കൂടുതൽ ശ്വാസങ്ങൾ വേണ്ടയാൾ

ഞാൻ ശ്വാസത്തെ പകുക്കുന്നു

കിതപ്പുകൾ പുറന്തള്ളുന്നു

ഞാൻ ശ്വാസത്തിൻ്റെ കൂടുള്ള പക്ഷി

എന്നിട്ടും പറക്കുവാൻ മടിക്കുന്നു

നരക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു

വൃദ്ധാ നീയൊരു നൗകയാവൂ

എൻ്റെ വാർദ്ധക്യം എന്നിൽ കൂടുതൽ ആടിയുലയുവാൻ കൊതിക്കുന്നു

കൂടുതൽ ഓളങ്ങളിലേക്ക് 

കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക്

കൂടുതൽ പരപ്പുകളിലേക്ക്

എൻ്റെ വാർദ്ധക്യം ആയുന്നു

വൃദ്ധന്നരികിലെ ജലം വൃദ്ധനേ

കൂടുതൽ ദാഹങ്ങളിലേക്ക് 

കൂടുതൽ വാർദ്ധകൃത്തിലേക്ക് 

തള്ളിവിടുന്നു

അപ്പോഴും

വൃദ്ധനിൽ നിന്നും 

ഊർന്നുവീഴും ജലം

യൗവ്വനം അഭിനയിക്കുന്നു

വൃദ്ധൻ്റെ വിരലുകൾ എന്നിൽ കൂടുതൽ

ആഴത്തിൽ അലിയുന്നു

ജലം എന്നിൽ തണുപ്പ് കൂട്ടി മുറുകുന്നു

എന്നിൽ വാർദ്ധക്യം കൂടുതൽ

ഉയരത്തിൽ കൂട് കൂട്ടുന്നു

വാർദ്ധക്യത്തിൻ്റെ കട്ടകൾ 

കൂടുതൽ ഇട്ട് കെട്ടിയ കെട്ടിടം പോലെ

എന്നിൽ വാർദ്ധക്യം കാട് പിടിക്കുന്നു

വാർദ്ധക്യത്തിൻ്റെ കട്ടകൾ കൂടുതൽ

ചേർത്ത ജലം 

അതിൽ മരണത്തിൻ്റെ തണുപ്പ്

ഞാൻ ആഴത്തോട് കൂടുതൽ 

ചേർന്നുകിടക്കുന്നു

മരണം മണവാട്ടിയാകും ഇടങ്ങളിൽ

വാർദ്ധക്യം അതിൻ്റെ ഒപ്പന

വൃദ്ധൻ്റെ ഉടലിൽ വാർദ്ധക്യം 

അതിൻ്റെ ശാന്തതയുടെ ടാറ്റു 

അപ്പോഴും ശാന്തത അതിൽ 

വാർദ്ധക്യം വരച്ചുചേർക്കുന്നു

വൃദ്ധൻ്റെ ഉടലിൽ ടാറ്റുകൾ

കൂടുതൽ ആടിയുലയുന്നു 

ടാറ്റു അതിൻ്റെ ഓരോ പച്ചവാർദ്ധക്യവും വൃദ്ധനിൽ കെട്ടിവെയ്ക്കുന്നു

വാർദ്ധക്യത്തിൻ്റെ കൂടുതൽ ഡിസൈനുകളിലേക്ക്

വൃദ്ധൻ്റെ ഉടൽ പടരുന്നു

ഓരോ മരണത്തിലും വൃദ്ധൻ്റെ ഉടൽ ശാന്തം പങ്കെടുക്കുന്നു

ഓരോ മരണത്തിലും 

വൃദ്ധൻ്റെ വാർദ്ധക്യം

വൃദ്ധനോളം പുതുക്കപ്പെടുന്നു  

വൃദ്ധനോടൊപ്പം വാർദ്ധക്യവും 

പുറത്തിറങ്ങി ഉലയുന്നു

വാർദ്ധക്യം ഒരു മതമാവുന്നിടത്തെ ജനത

അല്ല,

യൗവ്വനത്തിൽ നിന്ന് അത് മുറിച്ച്

വാങ്ങിയ ഒരു രാജ്യമാവുന്നിടത്തെ

വൃദ്ധൻ 

വൃദ്ധൻ വാർദ്ധക്യത്തിൻ്റെ കപ്പലുള്ള ഒരിടത്തെ ഭൂപടം

മരണത്തിൻ്റെ സഞ്ചരിക്കുന്ന കോമ്പസ്

ശാന്തമായ ജലാശയത്തിന് സമീപം

കാണപ്പെടും ബോർഡ് പോലെ

വാർദ്ധക്യം, അപ്പോഴും

പരിചയമില്ലാത്തവർ

ഇറങ്ങരുത് എന്ന മുന്നറിയിപ്പ്

പക്ഷിയനുകരണങ്ങൾ തടയപ്പെട്ട

ഒരു വൃദ്ധയുടലിൻ്റെ ചേക്കറൽ

മരം അപ്പോഴും ഒരു ചില്ലയിൽ, കെട്ടിവെക്കുന്നു

ഉടൽ വാർദ്ധക്യത്തിനെ കൂടുതൽ ഉയരങ്ങളിൽ കെട്ടിവെക്കുന്നു

വൃദ്ധനെ മായ്ക്കുന്ന മഴ,

ഞാൻ നനയുന്നു

അരികിൽ ഇലകൾ നീണ്ട മരങ്ങൾ

അതേ സമയം വാർദ്ധക്യം

ഒരു ലഹരി

കൈവിറക്കും വണ്ണം,

അതില്ലാതെ ജീവിക്കുവാനാകാത്ത അവസ്ഥയും

വാർദ്ധക്യമുള്ള കിളിയേ

ഒരു വൃദ്ധയകലം മരണം

അതിൻ്റെ ഇലകൾ

അതിൻ്റെ ചലനങ്ങൾ

ഒരു വൃദ്ധ ഏകാന്തത

അതിൻ്റെ ശാന്തത

വാർദ്ധക്യം എന്ന 

ഏറ്റവും ശാന്തമായ ധ്യാനം

അതിൻ്റെ മരച്ചില്ല കഴിഞ്ഞ്

നീണ്ട ഏകാന്തതയുള്ള ഇടനാഴി

തൂണാകണമോ

മരമാകണോ എന്ന് സംശയിക്കും കാറ്റ്

ഭാഷയുടെ മടങ്ങിപ്പോക്കിൽ

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ തട്ടുന്ന വണ്ണം

വാർദ്ധക്യം ഒരു സുഗന്ധദ്രവ്യം

മരണത്തിൻ്റെ മടങ്ങിപ്പോക്കിൽ

അത് തട്ടുന്നു എന്നു മാത്രം

ജീവിതം ഒരു നായകുഞ്ഞല്ല ഒരിക്കലും

എന്നാലും

ഒരു നായ്ക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ 

മാനം അതിൻ്റെ നീല,

കടിച്ചുപിടിച്ച്

ഒരു മഴവില്ല് ചാടിക്കടക്കുന്നത് പോലെ

ഞാനെൻ്റെ ഏകാന്തത കടിച്ചുപിടിക്കുന്നു

മറ്റൊരു ഏകാന്തത ചാടിക്കടക്കുന്നു

ഒരു നായ്ക്കുഞ്ഞല്ല ധ്യാനം

എന്നിട്ടും ഒരു ഭിക്ഷു

അത് കടിച്ച് പിടിച്ച് ജീവിതം

ശാന്തമായി മറികടക്കുന്നിടത്താണ്

ഒരു പക്ഷേ ശാന്തതയുടെ ദേശാടനം

തൽക്കാലം കടിച്ചുപിടിക്കുവാൻ

ഒന്നുമില്ല, ജീവിതമല്ലാതെ

കെട്ടിക്കിടക്കുമ്പോഴും

ശാന്തത കൊണ്ട് മാത്രം 

ജീവിതം ഒരു ഓളപ്പരപ്പ്

ചാടിക്കടക്കുന്നതിൻ്റെ ഒരു തുള്ളി

ഓരോ പെയ്ത്തിലും മഴ കരുതുന്നത് പോലെയാവണം

എഴുതിനിർത്തുമ്പോൾ

വാർദ്ധക്യം ഒരു നായ്ക്കുഞ്ഞ്

ഞാൻ എൻ്റെ സ്വന്തം ഏകാന്തത ചാടിക്കടക്കുന്ന വൃദ്ധൻ!