Skip to main content

ഇലഡിറ്റക്ടീവുകൾ

മഞ്ഞയുടെ ഉത്ഭവം തിരഞ്ഞ്
മരമാകെ സഞ്ചരിക്കുന്ന
ഇലഡിറ്റക്ടീവുകൾ

മറവിയ്ക്കിട്ടേക്കാവുന്ന ശീർഷകങ്ങൾപോലെ
അവരിട്ടേക്കാവുന്ന
നീളൻ കുപ്പായമാവണം
നവംമ്പർ

അനക്കുവാൻ കഴിയാത്ത
ചെറുവിരലുകളുടെ തടവറയിൽ
വിശുദ്ധനാരങ്ങകളും നെല്ലിയും
മഞ്ഞ ഒരു പുണ്യാളൻ

മനസ്സുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കേട്ട്
ഓരോ ശവക്കുഴികളും 
തുറന്നുനോക്കുന്ന 
നിറമില്ലാത്ത മണ്ണ്
അവയ്ക്ക് മുകളിൽ നനവും

മരുന്നുകടകളാവുന്നില്ല പൂക്കൾ

പുറത്തുനിന്ന് വാങ്ങുവാൻ
എഴുതിക്കൊടുത്ത മരുന്നിന്റെ
മണമുള്ള കുറിപ്പടികൾ

തുറക്കുന്നതിനിടയിൽ
പറക്കുന്നതിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നതെല്ലാം
ശലഭങ്ങൾ

കുറവുള്ള നിറങ്ങളെല്ലാം പകൽ

ഉണ്ട് എന്നതാണ് ഇരുട്ട്
പിറന്നതിന്റെ തെളിവ്
അതുതന്നെയാണ് മുകളിൽ
വരികൾക്കിടയിൽ തുറന്ന താഴും

ഒളിപ്പിച്ചതെല്ലാം
തിരുത്തിയത് പോലെ
പിന്നെ കാണുമെങ്കിൽ
മനസ്സിലായാൽ മാത്രം
പിറന്നതെന്ന് വായിക്കാവുന്ന വിധം
വെറും പറന്നതിന്റെ പാടുകൾ.

Comments

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

നിരപരാധി

ഞാൻ ഓഫീസിന്റെ ഒമ്പതാം നിലയിൽ നില്ക്കുന്നു താഴെ തിരക്കുള്ള തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ നിരനിരയായി കടന്നു പോകുന്നു നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം  കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ വാഹനങ്ങളുടേയും മുമ്പിലെ ചക്രത്തിൽ എന്തോ പന്തി കേടു അത് എന്താണെന്നു ഉറപ്പിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ചു കാലുകളെ ബലപ്പെടുത്തി താഴേക്കിറങ്ങുന്നു കണ്ണ് പരിശോധിക്കുവാൻ ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചു വൈദ്യരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നു ആ വണ്ടി ഇടിച്ചാണ് ഞാൻ മരിച്ചു പോകുന്നത് കുഴപ്പം എന്റെ കണ്ണിന്റെ അല്ല വണ്ടിക്കു തന്നെ എന്ന് വൈകി തിരിച്ചറിയുന്നു തെറ്റ് ചെയ്യാത്ത സ്വന്തം കണ്ണുകളെ അവിശ്വസിച്ച അപരാധിയായ ഞാൻ ഇനി വന്നിടത്തേക്കു സമാധാനമായി തിരിച്ചു പോകട്ടെ കൊല്ലുവാൻ ഇനിയും അനേകം കാരണങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടാവും!

സഹായഹസ്തം

ആരും നനയുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം  പായൽ പിടിച്ച മഴ  ആരും നീന്തുവാനിറങ്ങാത്ത  ഒരു കുളത്തിലേയ്ക്ക്  കുളിക്കുവാനിറങ്ങുമ്പോൾ  കാൽ വഴുതി  തെന്നി വീണു പോയത് അതിനെ പുഴ എന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പോയത് ഏതോ വെകളി പിടിച്ച കാറ്റായിരിക്കണം കിളികൾ പറക്കുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മടി പിടിച്ചു പൊടി പിടിച്ച ആകാശം മാറാല പിടിച്ച മേഘങ്ങളെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിൽ അത് കണ്ടു കാണില്ല തിരക്ക് എന്ന തെരുവിലൂടെ മാനം നഷ്ടപ്പെടാതെ സ്വകാര്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന വിജന മനസ്സുള്ള ഏതോ സൂര്യ ഹൃദയമാകും ഒരു കണ്ണുനീരെറിഞ്ഞു സഹായഹസ്തം നീരാവി പോലെ നീട്ടി കടലുപ്പ്‌ തേയ്ച്ചു ആ മുറിവുകൾ  ഉണക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക

കണ്ണീർവറ്റൽ

തോരാത്ത  മഴയുടെ വിവാഹമായിരുന്നു ഇന്ന് ഒരു പക്ഷെ വരൻ ഞാനായിരുന്നിരിക്കണം കാരണം  ഇന്നലെ വരെ ഞാനൊരു നനഞ്ഞ ആകാശമായിരുന്നു ഇനി തോർന്ന മഴയുടെ  കവിൾക്കരയിൽ കിടന്നു ഞാൻ ആരുടെയോ കനവുണങ്ങിയ കണ്ണീർവറ്റൽ കൊറിക്കട്ടെ