മേയുന്നത് ഇട്ടുവെച്ചിരിയ്ക്കുന്ന
കുടം ഉടച്ച്
ആട് എടുക്കുന്ന
എന്തും ഇടയനാവുന്ന
ഇടം
ഒരു ഉലച്ചിൽ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന
വളവിൽ
അതിന്റെ കലയുമായി ഇറങ്ങുന്ന
ചന്ദ്രൻ
മിണ്ടുന്നവന്റെ
ഭാരവും വണ്ടിയുമാകുന്ന ഭാഷ
അതിലെ
കവിതയുടെ ലാടം തറച്ച
ഒരു വാക്ക്.
വേനൽ എന്ന ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് നട്ടുച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു ആഹാരത്തിന്റെ ചൂട് കുറച്ചു കുറഞ്ഞതിനു ആരോ കാലാവസ്ഥയെ തെറി പറയുന്നു സമയം ഘടികാരത്തിൽ അത് കേട്ട് വിയർത്തൊലിക്കുന്നു സഹികെട്ട് കാലാവസ്ഥ സൂര്യനെ പിടിച്ചു ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ കൊണ്ടിരുത്തുന്നു മരത്തിനെ സൂര്യൻ ഒഴിച്ചിട്ട സ്ഥലത്ത് നട്ട് പൂരിപ്പിക്കുന്നു ഇപ്പൊ സൂര്യൻ വിയർത്തൊലിക്കുന്നു മരം മുകളിൽ നിന്ന് കത്തി ജ്വലിക്കുന്നു, ഉയരങ്ങളിൽ നില്ക്കുന്നത് എന്തും കത്തും എന്നും അത് താഴെ നില്ക്കുന്നവയെ പൊള്ളിക്കുമെന്നും ആരോ വേവുന്ന തണലിന്റെ ഭാഷയിൽ അടുപ്പത്ത് വച്ച് നുണ പറയുന്നു
വാക്കുകളുടെ ലാടത്താൽ തേയ്മാനം പറ്റാത്ത കവിത
ReplyDeleteആശംസകൾ
ReplyDelete