സൂര്യനൊരു കൊക്കുൺ വിഷാദമൊരു കിളിക്കൂട്

അസ്തമയത്തിൻ്റെ പട്ടുനൂൽപ്പുഴു

സൂര്യനൊരു കൊക്കൂൺ

വിഷാദമൊരു കിളിക്കൂട്

എന്നൊക്കെ എഴുതണമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു ഞാൻ

പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല 

ജമന്തിനിശ്വാസങ്ങളും

വേനലും പക്കമേളങ്ങളും

എന്ന് ചുരുക്കി

ബാക്കിയായി പെരുക്കങ്ങൾ 

ഒരു തബലയാവും വെയിൽ

അതിൻ്റെ ശബ്ദം മറ്റൊരു വെയിൽ

ഒപ്പം പുതിയൊരു തബലയും

സംഗീതത്തിൽ നിന്ന് 

ഒരൽപ്പം മാറി

താളങ്ങൾ ഏതുമില്ലാതെ

ഒരു തബലയാവും സൂര്യൻ

ഈണവെയിൽ

എന്നൊക്കെ കുറിക്കുവാൻ തോന്നി

ഒരു പക്കമേളയിലെ വാദകനാവും സൂര്യൻ എന്ന് ചുരുക്കി

ശബ്ദങ്ങൾ പുരട്ടി

ഓരോരുത്തരും കൊണ്ട് വരും 

വിരൽ

വെയിലിൽ തട്ടുന്നു

നിലത്ത് വീഴുമ്പോൾ വെയിലാവും ഉടൽ

വെയിൽ തുടച്ച് 

തിരികെ നടത്തത്തിൽ വെക്കും ഉടൽ എന്നുറപ്പിക്കുന്നു

മഞ്ഞുകാലം,

ശബ്ദത്തിൽ വെക്കുന്നത് പോലെ തണുക്കുന്നു

ഉടൽകൊണ്ട് ഉടലിനേ, 

കൊണ്ട് നടക്കുന്നു

വെയിൽ കൊണ്ട് വെയിലിനേ

അടച്ചുവെക്കുന്നു

കാറ്റത്തും മഴയത്തും എന്ന പോലെ

കറുത്ത ശബ്ദത്തിൻ്റെ

കുറുകിയ തോൽ

വിരലുകൾ സൂര്യനേ തബലകളിൽ

ഒഴിച്ചുവെക്കുന്നു

നേർപ്പിച്ച സൂര്യൻ എന്നുച്ചകൾ

സിഗററ്റിൽ നിന്നും 

ചാരത്തേ എന്ന പോലെ 

തബലയുടേതല്ലാത്ത ശബ്ദത്തെ

ശബ്ദത്തിൽ നിന്നും മെല്ലേ തട്ടുന്നു

സൂര്യൻ്റേതല്ലാത്ത വെയിലിനെ

വിരൽ കൊണ്ട്, 

പകൽ തട്ടുന്ന പോലെ തന്നെ

കടുത്തചെമ്പരത്തിക്കാലങ്ങൾ

തബലപുഷ്പങ്ങൾ വിരിയുമിടം

എന്നിങ്ങനെ

തടയുന്നുണ്ടാവുമോ വെയിൽ

മറ്റൊരു കടുത്തവെയിലിനെ ?

ഒരു ചുവന്ന 

തെരുവാകും അസ്തമയം

സൂര്യൻ, 

നാണംകുണുങ്ങിയായ

ഒരു ഇടപാടുകാരൻ

സൂര്യൻ്റെ നാണം 

അതിൻ്റെ കുണുക്കങ്ങൾ മറ്റൊരു

ഇടപാടുകാരൻ എന്ന വിധം

പെരുകീ,

വൈകുന്നേരങ്ങൾ 

അസ്തമയത്തേ ദിവസത്തിൻ്റേതല്ലാത്ത

സൂര്യൻ അനുഗമിക്കുന്നു

ആരുമില്ലാത്ത ഒരിടപാടായി

വിഷാദം തുടരുന്നിടത്താണ്

കടൽത്തീരങ്ങളിലേക്ക്

അതിൻ്റെ നാണത്തിൻ്റെ ചരിവുള്ള

അസ്തമയങ്ങൾ

ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റക്കുള്ള ആൾക്കാരായും

ആൾക്കൂട്ടമായും

വൈകുന്നേരം ചിതറുന്നു

സൂര്യനൃത്തങ്ങളിൽ 

വൈകുന്നേരം പങ്കെടുക്കും വിധം

കൊലുസ്സുള്ള 

കൊറ്റികാലുള്ള വൈകുന്നേരങ്ങൾ

എന്നാവണം കിലുക്കങ്ങൾ

അക്കരെക്ക് കടക്കുവാൻ,

കാത്തുനിൽക്കുന്ന കൗതുകം 

ചെമ്പകത്തിനുള്ളിലാക്കി

കാതിനെ പാട്ടുകളിലേക്ക്

പതിയേ ഒഴുക്കിവിടുന്നു

ഇനി,

സൂര്യനൊരു കൂക്ക്

അസ്തമയം ഒരു തോണി

എന്നല്ലാതെന്ത്?