ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്നതിന്റെ ചടങ്ങുകൾ

പൂത്തുതുടങ്ങുന്ന,

വാക്കിന്റെ ജാക്കിവെച്ച് പൊക്കി

മാറ്റിയിടാത്ത

ഭ്രാന്തിന്റെ 

നാലുചക്രങ്ങളിൽ

ഒന്ന് 

മുക്കൂറ്റിക്കും മഞ്ഞയ്ക്കും ഇടയിൽ

തിരഞ്ഞുപോകുന്ന

മൂന്നു പൂക്കളിൽ ഒന്നാവുകയായിരുന്നു

കവിത

പൂത്തുതുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു

വല്ലാതെ 

എങ്ങും കവിത എന്നൊന്നില്ല 

എന്ന തോന്നലും

വാക്കുകൾ കൊഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ

ശൂന്യത, 

ഇടങ്ങളുടെ വൈക്കോൽ തുറു

അയവിറക്കുന്ന ശിൽപ്പങ്ങൾക്കിടയിൽ

മേയുന്നതെന്തും സമയത്തിന്റെ പശു

ചോട്ടിൽ ഞെട്ടിൽ

നീലനിറത്തിന്റെ മേഘമുള്ള

നീലമല്ലിപ്പൂവ്

കൊഴിയുന്നതിന് മുമ്പ്

പൂവിൽ നിന്നും 

പവിഴം അഴിച്ചെടുത്ത

പോലെ

ചുവപ്പും എന്നോ അഴിഞ്ഞുപോയ

ഒന്ന്

കാറ്റുപോലും 

അറ്റങ്ങളിൽ ഒന്നുമില്ലാത്ത

ഒന്നിന്റെ കയറിഴച്ചിൽ

മൊട്ട് തിരഞ്ഞുകണ്ടെത്തും

മാറ്റത്തിന്റെ അറ്റമുള്ള പൂവ്

കനവാലില

മഴക്കോള് പോലെ 

മുമ്പ് എന്ന ഒന്നിന്റെ 

ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന ശൂന്യത

കഴുത്ത് 

നീലമഴക്കോളുകൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന

ഇടം

കഴുത്തിൽ 

പെയ്ത്തിന്റെ പാമ്പുകൾ ഇഴയും

ശിവനാകുന്നില്ല മഴ

മൂളിയുണ്ടാക്കും തുള്ളികളിൽ

തൂക്കിയിടും

മഴഗന്ധിയാം ഉടൽ

ഡമരുകവുമാവുന്നില്ല

പാദങ്ങൾക്കഞ്ചുതുള്ളികൾ

പാദസരങ്ങൾക്ക് 

അയ്യായിരം തുള്ളികൾ

അതും ഇറ്റിത്തുടങ്ങും

ജലനിഷേധിയാം ഇളനീലത്തുള്ളികൾ

ഉടൽ നഗ്നതയുടെ ഒരു തുള്ളി

ഇറ്റുന്നതിന്റെ അരക്കെട്ടുള്ളത്

തുള്ളിയുടെ ഞെട്ടുകളിൽ

മഴ 

തോർച്ചയുടെ ചില്ലകളുള്ള 

ഒരു മരം

അതിൽ

കൂടുകൂട്ടുന്നതെല്ലാം

പെയ്ത്തിന്റെ കിളികൾ

ചലനങ്ങൾ ഇറ്റിയ്ക്കും

പെയ്ത്താലില

മഴ 

തുള്ളികളിൽ

പെയ്ത്തിന്റെ കൂടുകൾ അഴിയും തൂക്കണാംകുരുവി

മാനം മെല്ലെ 

കിളികളും അഴിയ്ക്കുന്ന ഇടമാവുന്നു

സായാഹ്നം

കിളികൾ ചേക്കേറുന്നതിന്റെ ആകൃതികൾ

തൂക്കിയിടും ഇടം

തുള്ളികളുള്ള ശൂന്യത പോലെ

മേഘത്തിനെ നഗ്നമാക്കി

പെയ്ത്തഴിക്കുന്ന ഒന്ന്

തോരുന്നതിന്റെ 

രത്നച്ചുരുക്കങ്ങളിൽ

മഴ

മെല്ലേ 

അതിലും മെല്ലെ

വെയിലൊരു കല്ല്

അസ്തമയത്തിന്റെ അഹിംസകളിൽ

പൊടുന്നനേ

സൂര്യൻ ഒരു രാജ്യം

തിരകൾ കെട്ടിവെച്ച കടൽ

തൂവലുകളുടെ ഉപ്പ്

കിളി ചേക്കേറുന്നതിന്റെ ഗാന്ധി.

തൊട്ടെടുക്കുവാൻ നിഴൽ

എന്റെ വിരലുകളെ 

അനുവദിയ്ക്കുമെങ്കിൽ

മാത്രം

നിലാവിന്റെ ബോണറ്റ് പൊക്കിവെച്ച്

നോക്കിനിൽക്കും ചന്ദ്രനെ

എനിയ്ക്കീ കവിതയുടെ അവസാനം

ഉൾക്കൊള്ളിയ്ക്കുവാനായേക്കും.