Friday, 4 September 2015

തിരശീലയ്ക്ക് പിന്നിൽ


നിലാവിന്റെ നൂല് നൂറ്റു,
ഓളത്തിന്റെ കര കൊടുത്തു,
തോണിക്കഴഞ്ചിൽ-
വെയിലുണക്കി,
ഓരോ മീനും; 
മുള്ളിൽ വെള്ളം നിറച്ചു,
രാപകൽ ഓരോരോ പുതുപുഴ;
നെയ്തു കൂട്ടുന്നു...


മഴ; അത് നനയാതെ-
എടുത്തു വെച്ച്,
ഋതുമതിയാകുമ്പോൾ മാത്രം
ഓരോന്നായി എടുത്തുടുത്തു,
ഒരുങ്ങി; 

മാനത്തു ഭംഗി നോക്കുന്നു!

ഈ ചിത്രത്തിന്റെ-
നീക്കിയിട്ട
കാല്പനീക തിരശീലയ്ക്ക് പിന്നിൽ;
ഓരോ മീനും;
കുറച്ചാഴത്തിൽ കീറിപോയ
ഒരു വർത്തമാന പുഴ തുന്നുന്നു!

6 comments:

  1. മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞ മറന്നുപോയൊരു സ്വപ്നത്തിന് വ്യാഖ്യാനം നല്‍കുന്ന പോലെയാണ് താങ്കളുടെ എല്ലാ കവിതകളും.. മനോഹരമായ വരികള്‍ത്തന്നെ ഇതും..

    ReplyDelete
    Replies
    1. വളരെ വളരെ സന്തോഷം ഈ അഭിപ്രായം
      ഇത് തരുന്ന ഊർജം വളരെ വലുതാണ്
      സ്നേഹപൂർവ്വം നന്ദി മുഹമ്മദ്‌ ഭായ്

      Delete
  2. വർത്തമാന പുഴകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കാലം...!

    ReplyDelete
    Replies
    1. മുരളി ഭായ് വളരെ വളരെ സന്തോഷം സ്നേഹപൂർവ്വം

      Delete
  3. ബൈജു ഭായിയുടെ മാന്ത്രിക കരസ്പര്‍ശം.... ഈ കവിതയിൽ വേണ്ടുവോളമുണ്ട്......
    ആശംസകൾ നേരുന്നു......

    ReplyDelete
  4. വര്‍ത്തമാനപ്പുഴ കവിതപ്പുഴയിലലിയുമ്പോള്‍

    ReplyDelete