ഒരു നാട് അതിൻ്റെ ഒരു ഓർമ്മ പെയ്ത്ത് ഭാഷയെ അനുവദിക്കുന്ന വിധം

1

അവൾക്കിഷ്ടമുള്ള സങ്കൽപ്പവുമായി

എൻ്റെ മീനുകളുടെ മൺകുടം

അവയുടെ കാത്തിരിപ്പുകളുടെ

നീന്തികടപ്പ്

കടവിലെ പടവുകൾ 

അവൾ നടന്നുകയറുമ്പോൾ

അവളുടെ തള്ളവിരലിൽ നിന്നും തെറിക്കും 

മീനിൻ്റെ ആകൃതിയുള്ള നിയമങ്ങൾ

അവൾ അത്

നടന്ന് തെറ്റിക്കും വിധം

നീന്തലുകൾ മീനുകൾ ഇട്ടുവെക്കും

ജലത്തിൽ

നീന്തലുകൾ തെറ്റിക്കുന്ന മീനുകൾ

അവളുടെ നടത്തം ജലത്തിൽ

തൊട്ടുവരും വിധം

അത് പാലിക്കാത്ത മീനുകൾ

നീന്തലുകൾ ഉടലിൽ കലർത്തും വിധം

മൺസൂൺതണലിൽ കയറി നിൽക്കും

മേഘം

ഉടലിൻ്റെ വാഴപ്പോളയിൽ

ഇട്ട് കെട്ടിവെക്കും

ജീവൻ എന്ന വാക്ക്

ഇടവപ്പാതിക്കാടിൽ

അച്ചടക്കപ്പെയ്ത്തുള്ള ഒരു മൃഗം

പതിയേ മഴയാകുന്നതാവണം

പകൽ നുറുങ്ങുകൾ

പെയ്ത്തനുകൂലികളുടെ പ്രകടനം,

മഴയും കടന്ന് പോകുന്നു

പെയ്ത്തുടലിനേ, 

അതിൻ്റെ അച്ചടക്കത്തേ

വീടിനോട് ചേർന്ന്

മുറ്റവും വാരിയും 

നട്ട് കെട്ടിവെക്കുനിടത്ത് ഓരോ തുള്ളിയേയും

മഴ നക്കിത്തുടയ്ക്കുന്നു

പാക്കുവെട്ടികൾ 

അടക്കനുറുക്കുന്നത് പോലെ 

പിന്നെ ഒരു കഷ്ണം മഴ

അതിൻ്റെ ഛന്നം പിന്നം

അതിൻ്റെ പെയ്ത്ത് നുറുക്ക്

ഒരു കഷ്‌ണം ചരിത്രം എന്നിവ 

അതിൻ്റെ അരികിൽ

മുറിച്ച് വെയ്ക്കുന്നു

നടക്കുന്തോറും തിടമ്പ് പെയ്യും

കൊമ്പൻ

കത്തിച്ച് വെച്ച രണ്ട് തീവട്ടികൾക്കിടയിലൂടെ

ഒരു ശീവേലിയുടെ ശാന്തതയിലേക്ക്

നടന്നുകയറി പിന്നെ കടന്നുപോകും വിധം

വേനലേ ഏറ്റവും ലളിതമായ കാലമേ

എന്ന ഋതുവികാരധാര

മൊട്ടുകളുടെ വിരൽതട്ടലറിയാതെ

പൂക്കളുടെ മൃദംഗങ്ങൾ

ഇട്ടുവെക്കുന്നുണ്ടാവണം

നിറങ്ങളിൽ 

മുലഞെട്ടുകളുടെ സൂര്യൻ പൊള്ളിക്കും

നെഞ്ചുകൾ

എല്ലാ നുണഞെട്ടുകൾക്കും 

വാ തുറക്കുന്നു

പകൽഞെട്ടുകളുടെ പരതലാണ്

കിലുക്കം മുറിഞ്ഞ ഒരു ചങ്ങല

തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ ബാക്കിയാവും

കാലം

ശബ്‌ദം വെച്ച് 

പൊടുന്നനെ വന്നടയാനുള്ള ഒരു ജനൽപ്പാളിയുടെ

ആഗ്രഹം

അരികിൽ മുറിച്ച് വെക്കുന്നു

മനസ്സ് മാത്രം വന്നടയുന്നു!

2

മീനുകൾ ജലത്തിൽ വൈകുന്നു

ജലം സമയമാകും വിധം

മീനുകൾ ജലം കൊത്തിയഴിക്കുന്നു

കണ്ടെടുക്കുന്നുണ്ടാവുമോ

സമയത്തിൻ്റെ നാനാർത്ഥങ്ങൾ 

ഒഴുക്കിൻ്റെ മുലക്കച്ചകൾ

ജലത്തിൽ തൊടുമ്പോലെ

സമയത്തിൻ്റെ മുലക്കച്ച മീനുകൾ

കൊത്തിയഴിക്കുന്നു

ജലം മുലക്കച്ച നഗ്നത എന്നിവയിൽ

മീനുകൾ സമയമെടുത്ത് ഇടപെടുന്നു

നാഭികൾ പൊങ്ങിക്കിടക്കും

ജലത്തിൽ

മുലഞെട്ടുകളുടെ കൊത്തിയഴിപ്പാണ്

ഒരു വാക്കുമില്ലാതെ അത് തടയും ഭാഷ

മീനുകൾ അപ്പോഴും ജലത്തിൽ

മാതൃഭാഷ തിരയുന്നു

ദേശവും ഭാഷയും നീന്തി 

മീനുകൾ മനുഷ്യരെ മറികടക്കുന്നിടത്ത്

ഓരോ വാക്കിനും നേരെ

മാറിൽ കിടക്കും മീനുകൾ വാ തുറക്കുന്നു 

ചുണ്ടുകൾ നീട്ടുന്നു 

നാവുകൾ നനയ്ക്കുന്നു

എൻ്റെ പെയ്ത്ത് ഭാഷയെ 

നിരന്തരം നനയ്ക്കും ദേശവും കാലവും

പകലിന് താഴേക്ക് പെയ്യും

ഉടലിൻ്റെ കലർപ്പുള്ള മൺസൂണുകൾ

കാൽപ്പനികതകളേ അനുവദിക്കുന്ന

മാസമേ

കതിരുകൾ നിറയേ ജലം നിറയും

ഒരിലയും ഇറുക്കാത്ത 

കൃഷ്ണതുളസിച്ചെടിയാണ് ജൂൺ എന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുവാൻ

എന്നേ അനുവദിക്കൂ....