നെടുവിർപ്പിൻ്റെ മ്യൂസിയങ്ങളിൽ
ദുഃഖം ഒരു സന്ദർശകനല്ലാതായി
ദുഃഖം ഒരു മേൽവിലാസമല്ലാതായി
നിങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ട ചലചിത്രഗാനം
പോലെ
ദുഃഖത്തിൻ്റെ കേൾവിക്കാർ
അവർക്കിഷ്ടമുള്ള ദുഃഖം മാത്രം
ആവശ്യപ്പെട്ട് കേട്ടുതുടങ്ങി
പഴയകാല റേഡിയോ പോലെ
ചതുരപ്പെട്ടിയിൽ ചടഞ്ഞിരുന്ന് ദൈവം പാട്ട് തുടങ്ങി
നെടുവീർപ്പിൻ്റെ യൂണിഫോം ഇട്ട്
പഴയകാലങ്ങളിൽ നിന്ന്
ഒരു പോസ്റ്റ്മാന്
കൊണ്ടുവരാവുന്ന
തപാൽഉരുപ്പടി പോലെ
ദുഃഖം മാറി
ഒരു പോസ്റ്റ്മാൻ വന്ന് പോകുമ്പോൾ
പഴയഗ്രാമങ്ങൾ
ഗൃഹാതുരത്തമറിയാതേ
മടക്കത്തപ്പാൽ എന്നോണ്ണം
മതിയായ സ്റ്റാമ്പൊട്ടിച്ച്
ശാന്തമായി കരുതുന്ന
ഒരേകാന്തയുണ്ട്
കുരുവിമുഖമുള്ള ഏകാന്തതയേ
ദുഃഖം അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയാവണം
പോസ്റ്റോഫീസുകൾ എല്ലാം
അടച്ചരാത്രി
ആ ഏകാന്തതക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പ് പോലെ
കുരുവിമുഖമുള്ള ദുഃഖം
എൻ്റെ ഗ്രാമം എടുത്തുവെക്കുന്നു.
Comments
Post a Comment