ക്ഷമിക്കണം, എല്ലാ ഇലകളുടേയും പകുതിക്ക് വെച്ച് എൻ്റെയാകാശം നിർത്തുന്നു

മണ്ണിലലിയാൻ മടിക്കും

ഒരു അടർന്ന ഇല പോലെ

അടർന്നുവീഴാൻ മടിക്കും

ഉപമയുടെ ഒരിലയാവും ഉടൽ

മടിയുടെ ഒരില

കരിയിലയുടെ മാറ്റിനി

ഒരിലയും പൊഴിക്കുവാനില്ലാത്ത കാറ്റ്

അനുസരണയുടെ കല

ശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് 

ഊർജ്ജത്തെ മാറ്റിനിർത്തുന്നു

ഊർജ്ജത്തോട്, ഒരു കലയാകുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു

ശലഭത്തിൻ്റെ ചിറകടി, 

ആകാശം കലകളിൽ

അടർത്തിയെടുക്കുന്നിടത്ത്

ഊർജ്ജത്തെ, പറഞ്ഞ് പഠിപ്പിക്കുന്നു,

കലകളുടെ സൗമ്യത.

വീശുവാൻ മാത്രമല്ല

ഓരോ ഇലയേയും നിലനിർത്തുവാനും

പരിശീലിക്കും കാറ്റ്

ആകാശം ശൂന്യതയുടെ കല

ശലഭസ്മൃതികളിൽ 

ജനിമൃതികളുടെ ആകാശം

ഗോലിയുടെ ഉരുളൽ

ഒരു കുഴിയാകും ചന്ദ്രൻ

വിരലുകളുടെ കല

കലയിലേക്ക് അതിൻ്റെ ഉരുളൽ 

ഇനി കുഴികളിലേക്ക്

പുറപ്പെട്ടുപോകുന്നുണ്ടാവുമോ

വിരലുകൾ

വിരലുകളിൽ നിന്നും 

അകലം പാലിക്കും

ശൂന്യതയുടെ ഗോലി

പടികൾക്കരികിൽ

ഒരു വാതിൽക്കാലം 

പണിഞ്ഞ് വെയ്ക്കും വീട്

നടത്തത്തിൻ്റെ മാതൃകയുണ്ടാക്കി

കാൽവിരലുകളിൽ നിന്നും

ഉടലിലേക്ക് ഒരു,

നടത്തം പടർത്തുകയായിരുന്നു

മുന്തിരിവള്ളികളിൽ

പാകമായ കൊത്തുപണികൾ പോലെ

ശിൽപ്പം അതിൻ്റെ നിശ്ചലത

പടർത്തും ഇടം

നോക്കിനിൽക്കലുകൾ മാത്രം അടർത്തുന്നു

കാൽവിരലുകൾക്ക് 

പിന്നാലെ പായും ഉടൽ

ഉടൽ മടുക്കുമ്പോൾ 

നിശ്ചലത അടർത്തുമ്പോലെ

ചലിക്കുവാനല്ല

മുകളിൽ നിർത്തിയിടുവാൻ പരിശീലിക്കും

ആകാശം

അതിൻ്റെ നീലനിർത്തലുകൾ

അവയുടെ മേഘനിർത്തുകൾ

ആകൃതികളിൽ കയറി,

മനുഷ്യരുടെ അതിശയങ്ങൾ വരുന്നു

മരണവീട്ടിലെന്നപോലെ

ഉടലില്ലാത്തവരുടെ ആകൃതികളിൽ

അവ കയറിയിറങ്ങുന്നു

ശൂന്യത നിലനിർത്തും ആകാശം

മേഘങ്ങളും നിർത്തുന്നു

ആകൃതികൾ ഇപ്പോഴും പടവുകൾ

ഭ്രമണം കൊണ്ടൊപ്പ് വെച്ച

ഒത്തുതീർപ്പുകളുടെ ഭാരം

ഒരു വാക്കിന് കൊടുക്കുമ്പോൾ

ഭൂമിയാകുന്നത് പോലെ

ഇനിയും നൂഴാത്ത ജനിമൃതി

ഇട്ടുതീരാത്ത ഒപ്പ്

ആകാശം എന്നോ കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ പക്ഷി

ഇനി ആകാശം പരിശോധിക്കുമോ

കലർപ്പുള്ള ആകാശം

അഥവാ ആകാശങ്ങളുടെ മിശ്രണം

എന്ന ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തുമോ?

ലയിച്ചുചേരാൻ മടിക്കും

ശൂന്യതയുടെ മടി ഇനി ഒരു പക്ഷി,

സൗമ്യമായ് എടുത്തുവച്ചതാകുമോ

ആകാശം

അതോ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്

പിന്നേയും ബാക്കിവരുമോ

ഒരു പക്ഷിയോളം ശൂന്യത ആകാശത്തിൽ

പിന്നെ പൂക്കൾ എപ്പോഴും പൂക്കൾ,

എന്ന ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തി കൊഴിഞ്ഞു

കൊത്തുപണി പൂർത്തിയാക്കിയ വാക്ക്,

ശിൽപ്പത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി നടന്നു

കല വഷളാക്കിയ മനുഷ്യൻ എന്ന,

ശിൽപ്പഭംഗി കവിത കഴിഞ്ഞുവന്ന വാക്കിലുറഞ്ഞു.

ഒരാകാശം അതിന്റെ എത്രമത്തെ പ്രാവശ്യം എന്ന് 

എൻ്റെ ശൂന്യത എത്തിനോക്കുന്നതിലേക്ക്

ആകാശം നിർത്തുന്നു

മറ്റൊരാകാശത്തെ കയറ്റുന്നു

പുറപ്പെട്ട് പോകണ്ടാത്ത വിധം

ആകാശത്തിൻ്റെ നിർത്തിയിടൽ

എന്നൊരു ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തുന്നു.