കലയണിഞ്ഞ ഒരു സംശയം ശിവനാകും വിധം

ശിൽപ്പി നിർത്തിയിടത്ത് നിന്ന്

തന്റെ ധ്യാനം,

ബുദ്ധൻ തുടങ്ങുന്നിടത്ത്

കല നിർത്തിയിടത്ത് നിന്ന്,

മാനം തുടങ്ങുന്നു

അതായത്,

ഉടൻകാലങ്ങളിലെ അകാലചന്ദ്രൻ

ആ രാത്രിമാഞ്ഞുപോയി എന്ന 

പാട്ടുപാടി 

ഭിത്തിയിൽ തൂക്കും

പാടുവാൻ 

കാരണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത ചിത്ര

അറ്റത്ത് 

സമുദ്രങ്ങളുള്ള കാത്

വിരൽത്തുമ്പിൽ 

മെടഞ്ഞിട്ട കനൽസ്പർശങ്ങൾ

ഒരു തിരയെ കാതിൽ മെനഞ്ഞ്

കടലിന്നരികിൽ തൂക്കുന്നു

മെനഞ്ഞ മൈനയുടെ മടിയിൽ

നടത്തത്തിന്റെ മഞ്ഞയുടുത്ത്

കടൽത്തീരത്ത് കിടക്കുന്നു

അടുത്ത് നിറം,

കടലിന്റേയും മൈനയുടേയും

ഊരിയിട്ട ചെരുപ്പിന്റെ അരികിൽ

നടത്തത്തിന്റെ ഒരു ചട്ടിച്ചാന്ത്

കാലുകളിൽ തട്ടും കടൽ

അടുത്ത് ഇറങ്ങുവാനുള്ള ഒരാൾ

വാതിലിന്നരികിൽ 

ഏറ്റവും അടുത്ത അകലത്തിൽ

കമ്പിയിൽ ചാരിനിൽക്കുമ്പോലെ

കടലിന്നരികിൽ 

അതിന്റെ ഇരമ്പത്തിൽ ചാരി

ഞാനും എന്റെ മീനും

മീൻമുളളുകൾ ഉള്ളിലുണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു

മീൻമുള്ളുകളിൽ ചാരി,

കാത് വെക്കുന്നു

പകലിന്റെ നാലുമൂലകളുള്ള

സൂര്യന്റെ ചിത്രമുള്ള

ഒരു വിസിറ്റിങ്ങ് കാർഡാവും

അസ്തമയം

ആഷ് നിറമുള്ള സൂര്യൻ

ഒരനധികൃത വിഷാദം

തൂവാലയിലെ ചന്ദ്രനോട്

മാനം പറയും അടക്കം

ചന്ദ്രക്കലയായി അടക്കം,

രഹസ്യത്തിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു

തൂവാലയിലെ ചന്ദ്രക്കല

ചന്ദ്രക്കല ചുംബനങ്ങൾ

ഒരുപക്ഷേ അവളുടെ പിൻകഴുത്തിലെ വളർത്തുടാറ്റുവിനും പിന്നിൽ

അവളുടെ പൊക്കിൾക്കൊടി മേഘമാകുവാൻ പോകും

മാനമാകും ഞാൻ

അതിന്റെ ആഴത്തിൽ ചെന്ന് തട്ടി മടങ്ങിവരും ചന്ദ്രക്കല

പാട്ടിനെ പുറത്തുനിർത്തി

അവളുടെ കാതിലെ ജിമിക്കിയിൽ

കാത് വകഞ്ഞ് തട്ടും 

മാനം

കലകൾ തള്ളിത്തുറന്ന്

അവളുടെ ചന്ദ്രമുഖഭ്രാന്ത് എന്നിൽ

പ്രവേശിക്കുന്നു

ചന്ദ്രദളയമുനേ

ചന്ദ്രദളയമുനേ എന്ന് ഓളങ്ങൾ

പൊക്കിൾക്കൊടിച്ചന്ദ്രൻ എന്ന്

അവളുടെ മാനത്തിന്റെ ചരിവിൽ

നീട്ടിയെഴുതും ഞാൻ

അവളുടെ മാനം ഉടലിലേക്ക്

വന്യമായി ചരിയുന്നു

ചരിവുകളിൽ ചിലങ്ക കെട്ടി

മുദ്രകളിലേക്ക്  അവൾ വിരൽ 

പതിയേ പിൻവലിക്കുന്നു

ചിലങ്കയില്ലാത്ത എന്റെ കാല്

മാനത്ത്

ഉടലിൽ പിൻകഴുത്തിൽ അവൾ

രഹസ്യമായി വളർത്തും

വളർത്തുമൃഗടാറ്റുവിനെ

എനിക്ക് നേരെ വന്യമായി

അഴിച്ചുവിടും അവൾ

പിന്തുടരുന്ന മാനത്തിന്റെ 

പതിനാല് ദിനങ്ങളെ 

ആരും കാണാതെ അവൾ

കലകളിൽ

അണിയുന്നു 

വീടുകൾ 

ജാലകങ്ങൾക്ക് അണിയിക്കും 

തിരശ്ശീല പോലെ

ഒന്നുനിർത്തുമ്പോൾ

അർത്ഥവും വികാരവും മറച്ച്

ഓരോ വാക്കിനും അവൾ

വരികളിലണിയിക്കും

ശബ്ദത്തിന്റെ ഞൊറിയുള്ള

നിശ്ശബ്ദതയുടെ തിരശ്ശീല

അവളുടെ ടാറ്റുത്തുമ്പത്ത് നിന്നും 

ഇറ്റും 

എന്റെ നഗ്നതയുടെ 

നാടകീയത കലർന്ന ഒരുതുള്ളി

എല്ലാ അർത്ഥങ്ങളും ശബ്ദങ്ങളും

ഉപേക്ഷിച്ച് സമാധിയാവുന്ന ഒരു വാക്ക്

തീർത്ഥാടനം പോലെ 

മടക്കം മറന്നുവെച്ച വാക്ക് 

ചന്ദ്രക്കലയാവുമോ എന്ന് അവൾ

സംശയിക്കുന്നു

കലയണിഞ്ഞ ഒരു സംശയം

ശിവനാവും വിധം

ശലഭലജ്ജ

ആകാശനാണം തുടങ്ങിയ

പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ

കല അഴിഞ്ഞ മടക്കച്ചന്ദ്രൻ,

അവളുടെ ടാറ്റുവിൽ നിന്നും അഴിച്ചെടുക്കും മാനം

ആകാശം എത്തിനോക്കും 

മൂന്ന് കലഹവേനൽക്കാലങ്ങൾ

ഉദാഹരണം പൊക്കിൾക്കൊടി

വിലകുറഞ്ഞ ഒരു നന്ദി

ആകാശത്തിന്റെ ചുമട്ടുതൊഴിലാളിയായ 

ശലഭം

വാക്കിന്റെ ചുമട്ട് തൊഴിലാളിയായ കവിത,

അത് 

ഒരു വാക്ക് ഇറക്കിവെക്കുവാൻ തിരയും ആവശ്യമായ ശൂന്യത

ഒരു പഴയകാലകോളേജ് മാഗസീനിലെ

പക്വതയും പാകതയും വന്ന താടിവളർത്തിയ 

മൂന്ന് തേഡ് ഡീസി

പ്രതിനിധികളെ പോലെ

ഏകാന്തതയുടെ മൂന്ന് ചിത്രങ്ങൾ

എന്നേക്കാൾ വിഷാദിയായ ഒരുവനെ

കവിത 

കണ്ടുമുട്ടും വിധം.