Skip to main content

നഗരപ്രാന്തത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത്‌....

ഇലകളുടെ പകർപ്പെടുത്തു
തളർന്നൊരു മരം
തണലു കെട്ടുവാൻ 
ഭൂമിയിൽ കുറ്റിയടിക്കുന്നു

അധ്വാനിച്ചു 
മടുത്തൊരു മനുഷ്യൻ 
ആ തണലിൽ ചാരി നിന്ന് 
മരങ്ങളെ തെറുത്തു വലിച്ചു
കുറ്റി വലിച്ചെറിയുന്നു

ഒരു കിടക്കാടം ഇല്ലാതെ 
വെയില് കൊണ്ട്
തളർന്ന മരം 
അവസാന വണ്ടിയും 
കാറ്റ് കൊള്ളാൻ പോയ
തക്കം നോക്കി 
മറ്റൊരു മരത്തിന്റെ 
തണലിനേയും വിളിച്ചു
വഴിയരികിലെ 
വിശ്രമകേന്ദ്രത്തിലേയ്ക്ക് 
ചേക്കേറുന്നു

വ്യഭിചരിയ്ക്കുവാനാണെന്ന് 
ആരും സംശയിക്കുവാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് 
അവർ ഒന്ന് ഉറങ്ങിയിട്ട് 
ഉടൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നു


തുരിശു പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട് വന്ന
പത്രത്തിലെ
കമ്പോളനിലവാരം കണ്ടു 
റബ്ബർ മരം
വീട്ടിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന്
താമസം 
കുറച്ചുകൂടി പിറകിലേയ്ക്ക് മാറ്റി
ചിരട്ടയും പിടിച്ചു  
വരിവരിയായ് നിരന്നു 
കുനിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു

വിവാഹസദ്യയിൽ 
മുല്ലപ്പൂ പോലെ ചോറും ഇട്ടും
സ്വർണം പോലെ കറിയിലും മുങ്ങിയ 
കല്യാണ പെണ്ണിനെ പോലൊരു
വാഴയില 
ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞ ഉടൻ
വടക്കേപുറത്തു കാക്കയെ അടിക്കുന്നു

നഗരത്തിലെ പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന 
സമ്പന്നവീട്
ഒന്ന് മഴ കാണുവാൻ വേണ്ടി  മാത്രം 

ഗ്രാമവഴിയിലേയ്ക്ക് 
ഇറങ്ങി നടക്കുന്നു


ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് 
പട്ടണത്തിലേയ്ക്ക് നീളുന്ന
ഗ്രാമീണ പാത
വഴി തെറ്റി 

ദേശീയ പാത കയറിയിറങ്ങി
ചതഞ്ഞരയുന്നു
 

അപ്പോൾ നനഞ്ഞു 
പനിപിടിച്ചൊരു മഴ  
ചുമച്ചു തുപ്പി
ആരെയും ഗൗനിക്കാതെ 

പറമ്പിലൂടെ അനാഥമായി
വേച്ചു വേച്ചു കടന്നു പോകുന്നു 

Comments

  1. പറയുമ്പോള്‍ എല്ലാം പറയണം .പ്രകൃതി ,മരം ,മഴയൊക്കെ മ്മക്ക് വരദാനമായിക്കിട്ടിയതാണ്.എന്നാല്‍ ഒരു ആവശ്യം നമ്മുക്ക് വരുമ്പോള്‍ ഹ ഹുമ് അപോ കാണാം നമ്മളെ .. നിങ്ങ പറയാതെ പറയുന്ന ഈ സംഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടല്ലോ ഗംഭീരം ട്ടോ ...ഗംഭീരമായ അവതരണം മനുഷ്യാ

    ReplyDelete
  2. ഗംഭീരമായ അവതരണം തന്നെ മനുഷ്യാ......
    നീ മരത്തെക്കൊണ്ടും പാടിപ്പിക്കുന്നു

    ReplyDelete
  3. :) ശരിക്കും ഭീകരന്‍ ആണ് ട്ടോ നിങ്ങള്‍!!

    ReplyDelete
  4. കാലം തെറ്റുന്നു
    കാലാവസ്ഥ മാറി മറിയുന്നു
    ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ
    മനുഷ്യർ ഓടുന്നു

    ReplyDelete
  5. നഗരത്തിലെ പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന
    സമ്പന്നവീട്
    ഒന്ന് മഴ കാണുവാൻ വേണ്ടി മാത്രം
    ഗ്രാമവഴിയിലേയ്ക്ക്
    ഇറങ്ങി നടക്കുന്നു

    ഇനിയങ്ങോട്ട് ആഭ്യന്തര ടൂറിസ്റ്റുകൾക്ക് കാണാൻ ഗ്രാമങ്ങളുണ്ടാവുമോന്നാ സംശയം.അല്ലേ ഭായ്? മനോഹരമായ ചിന്തകൾ.പതിവു പോലെ.


    വളരെ നല്ല കവിത

    ശുഭാശംസകൾ....

    ReplyDelete
  6. ഭാവന അപാരം. ഞാൻ അതിൽ ലയിച്ചു....

    ReplyDelete
  7. ബിംബകൽപ്പനകളുടെ ചാരുതയും, വാക്കുകളും പദങ്ങളും പുതിയ ഭാവലോകം തീർക്കുന്നതും ഏറെ ഇഷ്ടമായി - ഈ കവിതയുടെ കൂടുതൽ വിശദമായ വായന എന്റെ പരിധിക്ക് അപ്പുറമാണ് .....

    ReplyDelete
  8. ജീവിതത്തിലെ ആവര്‍ത്തനവിരസതയുടെ ഏങ്ങലടികള്‍...
    ചിന്തകളുടെ അപാരതീരം......
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  9. കവിത ഇഷ്ടമായി...
    അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  10. വാക്കുകളുടെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ കാടും മലയും പൂത്തുനില്‍ക്കുന്നത് പോലെ ഒരു വിസ്മയം..

    ReplyDelete
  11. പ്രകൃതിയാണമ്മ...
    മനസ്സിലോര്‍ത്തു
    പോലുമത് വക്കില്ല
    നന്ദിക്കേടിന്‍
    മറു വാക്കാം നമ്മള്‍!...rr

    ReplyDelete
  12. നമുക്കൊരു മലയോരഗ്രാമം ഇവിടെ പുനര്‍ നിര്‍മിക്കാം. അവിടേക്ക് മരങ്ങളും പൂകളും പക്ഷികളും അരുവികളും വിരുന്നെത്തട്ടെ.

    ReplyDelete
  13. വിവാഹസദ്യയിൽ
    മുല്ലപ്പൂ പോലെ ചോറും ഇട്ടും
    സ്വർണം പോലെ കറിയിലും മുങ്ങിയ
    കല്യാണ പെണ്ണിനെ പോലൊരു
    വാഴയില
    ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞ ഉടൻ
    വടക്കേപുറത്തു കാക്കയെ അടിക്കുന്നു'

    ശരിക്കും അടിമുടി ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ഈ കവിത .
    മനോഹരം

    ReplyDelete
  14. നല്ല ഉഷാറായിട്ടുണ്ട്... വളരെ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.. അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  15. കവിത വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്..ആശംസകല്‍ ബൈജു ഭായ്

    ReplyDelete
  16. നല്ല ചിന്തകള്‍ ...അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    ReplyDelete
  17. ഈ കവിത മൂന്നു തവണ വായിച്ചു. ഓരോ പ്രാവശ്യവും പുതിയതെന്തോ കാണുന്ന പ്രതീതി തോന്നി. കവിത വളരെ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

    ReplyDelete
  18. ഭായ് എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന്
    മനസ്സിലായില്ല കേട്ടൊ

    ReplyDelete
  19. എല്ലാ വായനയ്ക്കും അഭിപ്രായത്തിനും പ്രോത്സാഹനത്തിനും ഏവര്ക്കും സ്നേഹപൂർവ്വം നന്ദി അറിയിക്കുന്നു സന്തോഷത്തോടെ

    ReplyDelete

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തൽ

സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികൾ കൊണ്ട് വെയിൽ വരയ്ക്കുന്നു ഭൂമിയത്  വേനൽ എന്ന കവിതയായി തെറ്റിച്ചു വായിക്കുന്നു സൂര്യൻ നാണിച്ചു വെയിൽ നനച്ചു;  മായ്ച്ചു കളയുന്നു ഭൂമിയത് മഴ എന്ന ഒരു  ചിത്രമായി ആസ്വദിച്ച് കറങ്ങീടുന്നു  മരം ഇലകൾ കൊണ്ട് ഈ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു രസിച്ചീടുന്നു ചെടികൾ അതിനെ കാറ്റെന്നു വിളിച്ചു കളിയാക്കുന്നു കാറ്റ് ലജ്ജിച്ചു കടൽ വെള്ളത്തിൽ ഒളിച്ചു കളിച്ചീടുന്നു  ശാസ്ത്രം അതിനെ തിരമാല എന്നു വിളിച്ചു, തെളിയിക്കുന്നു ഇതെല്ലാം  വിശ്വസിക്കുന്നവരെ സമൂഹം മനുഷ്യരെന്നു കരുതുന്നു നല്ലമനുഷ്യരെ മതങ്ങൾ ദൈവങ്ങൾ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു ദൈവങ്ങൾ യുക്തി വച്ച് ചെകുത്താനിൽ ഒളിക്കുന്നു... ചെകുത്താൻ  അന്ധമായി പുരോഹിതരെ വിശ്വസിച്ചീടുന്നു സുഖിക്കുവാൻ പണം നിർബന്ധമുള്ള പുരോഹിതർ  പണത്തിനു വേണ്ടി ചെകുത്താനെ ദൈവം എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നു!

കഴുത്തിലെ കിണർവെള്ളത്താലി - കവിതാ ടാക്കീസിൽ

കവിതാ ടോക്കീസിൽ കഴുത്തിലെ കിണർവെള്ളത്താലി, ഒഴുകിയിറങ്ങുമിടം എൻ്റെ കൊളുത്തുള്ള ദാഹം അതും ഉടൽകൊളുത്തുള്ള  കൊഴുത്തദാഹം എല്ലാ മഴയുടലുകളും ഭേദിക്കുന്നു മേൽമറയില്ലാത്ത കിണർ കഴിഞ്ഞ്  അതിൻ്റെ ആഴങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് നാലുമണി കപ്പിയും  അതിന് മുമ്പുള്ള കപ്പിയില്ലാത്ത കാലവും കഴിഞ്ഞ് എണ്ണയില്ലാത്ത വരൾച്ചയും വരൾച്ചയുടെ കറക്കവും അതിൻ്റെ കറകറ ശബ്ദവും കഴിഞ്ഞ് പഴയകാല പാള  കിണറ്റിൽ വീഴുന്നതിൻ്റെ  ഭാരമില്ലായ്മയും കഴിഞ്ഞ് കിണർ വെള്ളത്തിലെ തണുപ്പും സന്ധ്യകലർന്ന ഇരുട്ടും പുലർകാലവും  പാളയിലേക്ക് കയറും അനുഭവവും കഴിഞ്ഞ് കോട്ടിയ പാളയുടെ ഭാരമില്ലായ്മ വെള്ളത്തിലേക്കും വെള്ളത്തിൻ്റെ തെളിഞ്ഞ ഉപരിതലം ചരിഞ്ഞ് പാളയിലേക്കും കയറിയതിന് ശേഷം പന്നലിൻ്റെ ഇലകളും  പായലിൻ്റെ വഴുക്കലും  ഇടിഞ്ഞ തൊടികളും ഇനിയും ഇടിയാത്ത തൊടികളും കഴിഞ്ഞ് ആശാൻ കവിതയിലെ ദാഹവും മലയാള കവിതയിലെ ദേഹിയും കഴിഞ്ഞ് ബുദ്ധഭിക്ഷുവായി ജലം മുകളിലേക്ക് കയറിവരുന്നിടത്ത് ദേഹിയായി ദാഹം അപ്പോഴും തുടരുന്നിടത്ത് ശരിക്കും ആനന്ദൻ എന്ന് ദാഹവും മാതംഗി എന്ന് ദേഹിയും ഒരിക്കലും കഴിയുന്നില്ല അവ ഒഴുകുക മാത്രം, ചെയ്യുന്നു  ഒരു പക്ഷേ ഇന്നും ...

അവധിയുടെ കുതിരകൾ കലണ്ടറിൽ

അവധികൾ ശരീരത്തിൽ  പ്രവേശിക്കും വിധം കലണ്ടറിലെ ശൂന്യസ്ഥലികൾ തീയതികൾ ഇനിയും പച്ചപ്പെടാനുള്ള ഇലകളുടെ വെപ്രാളം എടുത്തണിഞ്ഞ അവയുടെ ശാന്തവള്ളികൾ അവധികളുടെ ഉടലുള്ള കുതിര കലണ്ടറിൽ അതിൻ്റെ അടയാളപ്പെടുത്തൽ അക്കങ്ങളിൽ, നിറങ്ങളിൽ ഒരു കടൽക്കുതിരയുടെ ചലനം തീയതി കലണ്ടറിൽ  അടയാളപ്പെടുത്തും വിധം അതിൻ്റെ ചലനങ്ങളുടെ  നിധിയിൽ നിന്നും ഒരു ചലനം  എൻ്റെ കവിത കട്ടെടുക്കുന്നു അവധികളും  കടൽക്കുതിരയുടെ ചലനങ്ങളും  എന്ന വിഷയത്തിൽ ഇനിയും പൂർത്തിയാകാത്ത  എൻ്റെ പഠനം പൂർത്തിയാകുന്നില്ല ചലനങ്ങളും അപ്പോഴും ജീവിതത്തിൻ്റെ നിശ്ചലതക്ക് കടൽക്കുതിരയുടെ ആകൃതി വരച്ചുകൊടുക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ അവയുടെ ചലനങ്ങൾക്കരികിൽ വെറുതേയിരിക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ ചലനത്തിൻ്റെ കൈയ്യിൽ, മൈലാഞ്ചി ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നത് പോലെ അത്രയും സൂക്ഷമമായി തന്നെ ഓരോ തിരയും കടലിൻ്റെ കുതിര എന്നായി, അപ്പോൾ എൻ്റെ നിശ്ചലത ഞാൻ നാവികൻ വേനലെൻ്റെ കപ്പൽപ്പായ എന്നാശ്വസിക്കുവാൻ എനിക്കുമായിട്ടുണ്ട് നാവികനിലേക്ക് ഉള്ള എൻ്റെ ആയങ്ങൾ അപ്പോഴും ഉടൽ അതിൻ്റെ കരയിൽ അനിയന്ത്രിയമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നു കിടന്ന് കിടന്ന് ഉലച്ചിലിൻ്റെ അടിവശം തുരുമ്പിച്ച കപ്പൽപോലെ കവിത എല്ലാ...