നിശ്വാസം

 ഞാനും  ആരോരും ഇല്ലാത്ത ഒരു മൈനയുടെ തവിട്ടും കൂടി ഒരു ഇലയുടെ ഇന്നലെമഞ്ഞ മോഷ്ടിക്കുന്നു അതും മരത്തിൻ്റെ  കൃത്രിമചലനങ്ങളും സ്വാഭാവികനിശ്ചലതയും  അറിയാതെ  ഒരു പക്ഷേ നോക്കിനിൽക്കേ തന്നെ കാതുകൾ നിധിവേട്ടക്കാരാണ് വേരുകളും മരവും അതിൻ്റെ രഹസ്യങ്ങളും അതിന് കാവൽ നിൽക്കുന്നു എന്ന് തോന്നി ഞാൻ പറയും മൈന തലയാട്ടും പക്ഷേ എൻ്റെ ഭ്രാന്ത് മാത്രം തർക്കിക്കും അല്ല അല്ല അല്ല എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല ഞാൻ പറയും  പക്ഷേ അതിന് തലയാട്ടുവാൻ ആരുമിണ്ടാകില്ല ഒരു മേഘവും അതിൻ്റെ മന്ദാരവും എൻ്റെ തലക്ക് മുകളിലൂടെ  കടന്ന് പോകും ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ എൻ്റെ തല ഭ്രാന്തിൽ നിന്നും  ഇരുചെവിയറിയാതെ പുറത്ത് വരും പൗർണ്ണമിക്ക് മുമ്പും പിമ്പും ചന്ദ്രൻ  മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും എന്ന പോലെ ഭ്രാന്ത്, പൗർണ്ണമിക്ക് മുമ്പും  പിമ്പുമുള്ള ചന്ദ്രൻ എന്ന്  ആകാശത്തിൻ്റെ പുലയാട്ട് പുലഭ്യം ജന്മനക്ഷത്രങ്ങളുടെ  അസഭ്യവർഷങ്ങൾ  അതും തലക്ക് മുകളിൽ എൻ്റെ നാവ്  അത് അരുതെന്ന് പൊന്തുമ്പോഴും ഗസലിൻ്റെ നാണയത്തുട്ടുകൾ  ഇട്ട് വെക്കുന്ന ഭ്രാന്തിൻ്റെ കുടുക്ക, മേഘങ്ങൾ നിലാവ് കടക്കുമ്പോൾ നിലത്തിട്ട്...

  ഒരു ചിറകടി പക്ഷി പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല വൈകി നീലനിറമാർന്ന ആകാശം ഇനി വൈകുന്നത് നീലനിറമാണെങ്കിലോ പറക്കുന്നത് ഓർത്തെടുക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പക്ഷിയേപ്പോലെ ഓർത്തെടുക്കലിൽ അന്നും ആകാശവും പങ്കെടുക്കുന്നു തൂവലുകളുടെ സ്‌മരണിക അന്നും അവയുടെ പ്രകാശനങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കുവാൻ വൈകുന്ന  ഒരു വാക്കായി മേഘനിഘണ്ടുവിൽ വിരലിനൊപ്പം ആകാശവും നീങ്ങുന്നു പക്ഷിനിഘണ്ടുവിൽ അന്നും കൂടുതൽ ചിറകടികൾ നീക്കങ്ങളുടെ അളവുതൂക്ക വകുപ്പ് മേഘങ്ങളുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പരിശോധനക്ക് പകരം, അന്നും കുറിച്ച്കൊടുക്കുന്നത്  ഒരു വാക്കാണെങ്കിൽ അതിൻ്റെ ഭാരമില്ലായ്മ അതിട്ട് വെക്കുവാൻ  നോക്ക് തിരയും അതിൻ്റെ പരിസരങ്ങളും നിനക്കെന്തിനാണിത്രയും മേഘങ്ങൾ എന്ന ചോദ്യം  നിന്നിൽനിന്നുണ്ടായേക്കും അന്നും ക്ഷമിക്കണം, എന്നിൽ നിന്നുണ്ടാകില്ല അന്നും നിനക്ക്  ചോദിക്കുവാനാണെന്ന ഭാരമുള്ള ഉത്തരം  പക്ഷേ ഒരു നെടുവീർപ്പുണ്ടാവും അന്നും ഭാഷയിൽ! ഹേ പ്രശാന്തതേ സത്ത എന്ന വാക്കിൽ  തൃപ്തി പോരാതെ ആത്മീയതയുടെ എസ്സൻസ്  ഇത്തിരി ചേർത്തേക്കും അന്നും  ഞാൻ കവിതയിൽ കുപ്പി ചരിച്ച്നോക്കുമ്പോൾ മൂലയിൽ ബാക്കിവരും ഒരിത്തിരി സുതാര്യതയേ അന്നും ഞാൻ അവ...

 ഉപമ കൊണ്ട് കുളിച്ച് കയറാമെങ്കിൽ ആനയേപ്പോലെ അഴിച്ചിറക്കി നടത്തി കൊണ്ട് പോയി  തെളിച്ച് തുടരാനാവില്ല കുളിയിൽ ജലത്തിൽ തിരികേ വന്ന്  കയറേണ്ടതുണ്ട് ഉടലിൽ മേഘമാണെങ്കിൽ ജലത്തിൽ ആനക്കും മനുഷ്യനും ഇടയിൽ  ഉടലിൻ്റെ തുടർച്ചകളുണ്ട് കേൾക്കാവുന്ന ചങ്ങലക്കിലുക്കങ്ങൾ ഇട്ടുവെക്കാവുന്ന പൗഡർടിൻ  ആന കൊണ്ട് നടക്കുന്നു കുട്ടിക്കൂറ മണമുള്ള ഗൃഹാതുരത്തങ്ങളിൽ  ആനയും മനുഷ്യനും കറുപ്പിലും കറുപ്പിലും കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും പുറത്തിറങ്ങുന്നു വെളുപ്പ് പുറന്തള്ളുന്ന പകലിൽ ആന നടത്തം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു നടക്കുമ്പോൾ ചലനങ്ങളിൽ പൊന്തി വരും ആന മുഴക്കങ്ങൾ പകലിനുമുണ്ട് സമയം ചലിക്കുമ്പോൾ തെളിഞ്ഞ് വരും നിഴലിൽ ഒതുങ്ങാ പകൽമുഴകൾ ചലനം കലർന്ന ദിനങൾ പോലെ കലങ്ങിയ പകൽ കലങ്ങിയ നദി തെളിയുന്ന ശബ്‌ദം കോരിയൊഴിച്ച് കോരിക്കുളിച്ച് അപ്പോഴും ആന കുളിക്കുന്നു സൂചിക്കുത്ത് കൊണ്ട ഭാഗം മാത്രം തിരിശ്ശിട്ട് തുമ്പിക്കൈയ് നിറയേ ജലം ശേഖരിച്ച് നടത്തം നടത്തം നടത്തം എന്ന തുന്നലാവുകയാണ് തിരികേ ആന എഴുന്നെള്ളിപ്പ്  കുട തിടമ്പ് നെറ്റിപ്പട്ടം ആലവട്ടം വെഞ്ചാമരം എന്നിവ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ കൂടെ ആകാശവും തുന്നി വെച്ച കല ചന്ദ്രക്കല എന്ന് ...

 ഇറ്റുവീണ ഓർമ്മയിൽ ചാരി നിൽക്കും ജലം ഓർമ്മയുടെ ചാരലാവണം നീക്കാവുന്ന ഓടാമ്പലാവായി ഒഴുക്ക് ഒപ്പം അതെഴുതിയ വാക്കും എടുത്ത് നോക്കാവുന്ന വിധം ഭാഷയിലെ കെട്ടിക്കിടപ്പാവണം ചാരിവെക്കാവുന്ന ഒഴുക്കിൽ തൂക്കാവുന്ന വിധം ചുവരിൽ പരൽ മീൻ ചിത്രങ്ങൾ ദിക്കുകളുടെ പഴക്കം ഒഴുക്കിൻ്റേയും ചുവരിൽ നദിയും ഫ്രൈയിം ചെയ്ത് വെക്കുന്നു   പരിമിതി എന്ന ധാരണക്ക് മുമ്പിലേക്ക് കടന്ന് വരാവുന്ന വെളിച്ചത്തിന് പരിധിയും വെക്കുന്നു പൂർണ്ണത എങ്ങിനേ വെളിച്ചത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? രാകുമ്പോഴും വിളക്കിച്ചേർക്കുമ്പോഴും ഘടികാര സൂചികൾ  ദിവസക്കൾക്കിടയിൽ സമയം പാഴാക്കുന്നു ഓർമ്മകളുടെ പഴക്കം മാത്രം സൂക്ഷിച്ച് വെക്കുന്നു ജനലിൻ്റെ ചിണുക്കമാവണം ചുവരിൽ മിന്നൽ അകലെയും പിണങ്ങുന്നു തുളസിയില മണം കലർന്ന ജലം ഭാഷയുടെ സൂര്യധ്യാനങ്ങളിൽ ഇടപെടും വിധം വൈകുന്നേരമാകുന്തോറും സന്ന്യാസിയാവും സൂര്യൻ ധ്യാനം കരയിൽ വെച്ച് ജലത്തിലിറങ്ങും ബുദ്ധന്നേ മീനുകൾ നുണയും വിധം സമയമീനുകൾകളുടെ കടിക്ക് ഉടൽ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു ജലം ജാമ്യവുമാകണം ഒഴുക്കിൻ്റേയും കെട്ടിക്കിടപ്പിൻ്റേയും ഒരേ സമയം കരിക്കിൻ്റെ മധുരം  അതും പുതുമയുടെ തണുപ്പുള്ളത് സമയ...

  കുടിച്ചിട്ട് വെച്ച ഒരു ചായക്കപ്പിൻ്റെ ഓർമ്മയാകും നമ്മൾ കുടിച്ചിട്ട് വെച്ചിട്ടും അതിന് ആ ചായക്കപ്പിന് ചൂടുണ്ടെങ്കിൽ ഒന്നും മിണ്ടാത്ത നമ്മുടെ ചുണ്ടിനും ചൂടുണ്ടാവും എന്ന് കരുതും അത് അടിച്ച ചായയുടെ കലർപ്പുള്ള നമ്മൾ പതിവ് ഗ്ലാസിൽ നിന്നും കപ്പിലേക്ക് ചായ വീശിയടിച്ച നമ്മൾ അതിൻ്റെ സമോവർ തിള  തീയുടെ കപ്പലിന് താഴെ  തിളക്കും പാരിജാതമണമുള്ള മറ്റൊരു തീ പൂക്കളിൽ വന്ന് തിളക്കും ചെമ്പകം കനലിൻ്റെ വാകയിലേക്ക്  മടങ്ങിപ്പോകും മുമ്പ് ചായക്കനം ചായത്തുടം തീ അനക്കം ചായക്കൊപ്പം കലണ്ടറും അതിലെ ചിത്രങ്ങളും തിളക്കും ചുവർ തീയതി കളങ്ങളിൽ ചാരി നിൽക്കും ചാന്ദ്രദുന്ദുഭി ഢമരുവിൻ്റെ കടുന്തുടിയിൽ നിന്നും നൃത്തത്തിലേക്കായും ശിവൻ്റെ ശിൽപ്പത്തിനപ്പുറം നമ്മൾ നമ്മളിലേക്കായും ഒരു നൃത്തത്തിൽ ചാരി നിർത്തും ചായയുടെ മണമുള്ള വേരുകൾ രണ്ട് മനുഷ്യരെ ഇരുന്ന കസേരക്കും നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും അടുത്ത മരത്തിനും ഇടയിൽ നിർത്തി നിർത്തി മുത്തി മുത്തി കുടിക്കും വാസനയുള്ള വേനൽ ആവി പൊങ്ങും പൊള്ളും സാവകാശം കുടിക്കുന്നവർക്കുള്ളതല്ല ചായകൾ എന്ന് നഗരത്തിലേ തിരക്കുള്ള ചൂട് അടക്കം പറയും നമ്മൾ ഒരു തിരക്കും ഇല്ലാത്ത തുമ്പിയേ ഉണ്ടാക്കി നമ്മു...

  രണ്ടരഅണ എന്നത്   നിലവിലില്ലാത്ത ഗ്രാമത്തിലെ എന്നോ പൂട്ടിപ്പോയ ഷാപ്പിൻ്റെ ഇരട്ടപ്പേരാണെങ്കിൽ രണ്ട് കാലുള്ള നടത്തത്തിൽ  വന്ന ദൂരം കോരി വെച്ച്  മഴ തോരുന്നത് നോക്കി  എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകാവുന്ന വാരിക്കീഴുകളിലേ  കയറിനിൽക്കലുകൾ മഴയൊന്നും പെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും തോരാൻ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോലെ കയറി നിൽക്കാറില്ലേ ചില വരികളിൽ വാരിക്കീഴുകൾ പോലെ കൈത്തറി പോലെ കൈകൾ കൊണ്ട് തിരയിട്ട് കാലുകൾ കൊണ്ട് ചവിട്ടി നിർമ്മിക്കാവുന്നവയാവണം ചില കയറിനിർത്തങ്ങൾ എങ്കിലും ചവിട്ടിപോലെ  കയർ കൊണ്ട് നിലത്ത് കിടക്കും നനവ്  അതും സിമൻ്റിട്ടത് അതിലേക്ക് ഒരു ചട്ടിച്ചാന്ത് പോലെ കയറിനിൽക്കും നനഞ്ഞ വരിയലുകൾ ഉള്ള  ഉടൽപ്പാടുകൾ തൊണ്ടിൽ നിന്നും വേർപെട്ട വിധം നാരുകൾ പിരിക്കും ഉടൽ തിരിയൻ റാട്ടുകൾ തോരലുകൾ ഓർത്ത് കിടക്കും തിരിയും ജനാലത്താഴത്തേ മഴത്തുള്ളികൾ വാരിക്കെട്ടിവെക്കും അഴിയും കൊറുങ്കച്ചുരുൾമുടി  അതിലെ ഒന്നാം മിന്നാംമിന്നിച്ചുരുൾ  ആദ്യം ഉണരും പറക്കും പിന്നെ  കൂടെ പറക്കും സ്വപ്നങ്ങളും നനഞ്ഞ കക്ഷത്തിൻ്റെ ചരിവിലെ നനയും നക്ഷത്രക്കണ്ണുകൾ വന്ന് വീഴുന്നത് മിന്നും കഴുകി വിരിച്ചിട്ട തോ...

 വന്ന് വന്ന് ലോകം  കലാകാരന്മാരുടെ   കലാകാരികളുടെ പരാതിപ്പെട്ടിയായി മാറി എന്ന്  നിരന്തരം സങ്കടപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിനെ പുകവലിക്ക് മുമ്പിലേക്ക് കൊളുത്തി ഒരു പുകയിലേക്ക് പകർത്തി കെടുത്തുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടെത്തുന്ന മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു ദൈവം ഒരു കലാകാരനാൽ കൊല്ലപ്പെടും എന്ന് അയാൾ  ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ചു അതിനാൽ അയാൾ കലാകാരനായില്ല എന്ന് ഞാനും വിശ്വസിച്ചു എനിക്ക് അയാളുടെ കെടുത്തുനാടകങ്ങളിൽ എരിയുന്ന വേഷം ഇതിനോടകം തന്നെ ദൈവം കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന സംശയം എനിക്കോ അയാൾക്കോ ഇടയിൽ കലയാവുന്നില്ല കാണിയും വിരിയുവാൻ പോയ ഒരു പൂവിനെ ചവിട്ടിക്കെടുത്തിയ കാൽ ദൈവം കൊണ്ട് നടക്കുന്നു എന്ന് അയാൾ കരുതുന്നു ഞാനും ദൈവവും  ആ കരുതലിനൊപ്പം നടക്കുന്നു നടക്കുവാനും കെടുത്തുവാനും ഒരേ കാലുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ ദൈവത്തിൻ്റെ കലകൾ അതിശയത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കുന്നു അതേ കാൽ  അതേ കെടുത്തുകാലിൻ്റെ പകർപ്പ് ചെരുപ്പുകൾക്കുള്ളിൽ വെച്ചടച്ച് നടത്തങ്ങളിൽ അയാൾ കരുതിയിരുന്നു വെറുതെ അപ്പോൾ അയാൾ  ഉടൽ നടത്തങ്ങളിലേക്ക് പടരും വള്ളിച്ചെടി എന്ന് കരുതും ദൈവം കൂടെ പടരും ദൈവവും കാലുകൾ പക്ഷികളാകുന്നില്ലെങ്കി...

വീഴ്ച്ചകളുടെ ദൈവത്തോട് പൂർണ്ണതയുള്ള ഒരു വഴുക്കൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നവരുടെ ദൈവം എന്നമട്ടിൽ ഗൗരവങ്ങളിൽ  തുടരും ദൈവം  വീഴ്ച്ചകളും വിട്ടുവീഴ്ച്ചകളും വഴുക്കലുകളും ദൈവം, നീക്കി നീക്കി വെക്കുന്നു എന്നാൽ ഗൗരവം നീക്കുന്നുണ്ടോ? അതൊട്ടില്ലതാനും! വീഴ്ച്ചകളുടെ കരുക്കളുള്ള ചതുരംഗത്തിൽ, കാലാളുകൾ മാത്രമുള്ള ദൈവം എന്ന ഉപസംഗ്രഹം കളിക്കാരൻ്റെ ഗഹനതകളിൽ എല്ലാ ഇലകളും വഴുക്കിയ മരം എന്നായി വഴുക്കൻ വേരുകൾ വഴുക്കും മരം ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ വഴുക്കലുകളുടെ ഇലയിൽ ഉത്തരം വിളമ്പി ഇരിക്കുന്നു ജനലുകൾ എല്ലാം ഒഴുകിപ്പോയ വീട് അഴികളിൽ   ഭൂതകാലങ്ങളിൽ നിന്നും അറുത്ത് മാറ്റാനാവാത്തവിധം അതിൻ്റെ പിടിച്ചുനിൽപ്പ് ഇന്നലെകളിൽ വഴുക്കൻ തിര ഒഴുക്കൻ കടൽ എന്ന വണ്ണം കടൽത്തീരത്തിനോടടുത്ത തീയറ്ററിൽ മാറ്റിനി കണ്ടിറങ്ങും ദൈവം ഒരു തപ്പിത്തടയൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നേരം  അരണ്ടവെളിച്ചത്തിൽ ദൈവം കാത്തുവെക്കും ഉറപ്പ് മൺമറഞ്ഞവരുടെ ചിരിയിൽ തങ്ങിനിന്നിട്ടുണ്ടാവണം വെയിൽ ചിതലെടുത്ത വെയിൽ എന്ന വിധം അരണ്ടവെളിച്ചം ചിതലെടുക്കുമ്പോൾ നൃത്തം വെക്കും ചിതൽ ഇപ്പോൾ ചിതലെവിടെ എന്ന് ചിരിക്കും ദൈവം ദൈവത്തിൻ്റെ ചിരിയിൽ നൃത്തം ചിതൽ എന്നിങ്ങനെ ചിതറും ഗൗരവ്വത്ത...