നിശ്വാസം

 അസമയത്തെ അടുക്കള സാങ്കേതികമായി  നിഷ്‌ക്കളങ്കമായ ഒരു ബിംബം  മാത്രമാണ് എന്നാലും അവളോട് പറഞ്ഞാൽ ശ് ച്ചീ നിങ്ങൾക്കീ വിചാരം, മാത്രമേയുള്ളോ എന്ന നുള്ളലോടെ ഒരു തള്ളൽ ലഭിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു സാധാരണ പ്രതികരണം മാത്രമാവും എന്നാലും അസമയത്ത് അടുക്കളയിൽ ഒരു സാങ്കേതിക വിദ്യയുടേയും സഹായമില്ലാതെ വെറും കൈയ്യോടെ പ്രവേശിക്കുന്ന പുരുഷൻ ഒരു നുള്ളിനും തള്ളിനും അപ്പുറം ഞാൻ തന്നെയാണ് കൊതി അതും അര മുക്കാൽ മണിക്കൂറോളം മാരിനേറ്റ് ചെയ്ത് വെച്ചത് തണ്ടോട് കൂടി വെച്ച കറിവേപ്പിലയിൽ നല്ല വെളിച്ചെണ്ണയിൽ വറുത്ത് കോരിയെടുത്താൽ പൊരിച്ച മീനായേക്കുന്നത് എന്നാലും കുശിനിക്കാരൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ അസമയത്ത് ചെന്ന് ഒരു ചായ ചോദിക്കുന്ന ശല്യക്കാരനായ ഒരു ഇടപാടുകാരൻ അതും ഏത് നിമിഷവും  ഒരു ഉപഭോക്താവ് ആയേക്കാവുന്നതും ഞാൻ തന്നെയാണ് സ്വതന്ത്രവിപണിയിൽ ഒരു പോപ്പ്കോൺ ഉടൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത്  അത് ഭാരമില്ലാതെ  കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് ഒന്നും അത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ന് വിധേയത്വങ്ങളുടെ പോപ്പ്കോൺ അഥവാ ഉടലിൻ്റെ പോപ്പ്കോൺ എഡിഷൻ എന്ന് ചുരുക്കിയാൽ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ പോലും പോപ്പ്കോൺ ചവപ്പ് പോലെ അത്രയും ലാഘവത്വം നിറഞ്ഞതാവ...

 കുട്ടികൾ വികൃതി കാണിച്ചതിൻ്റെ പേരിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന രക്ഷിതാക്കളേ വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന വിദ്യാലയങ്ങൾ അവിടുത്തേ ഒരു അധ്യാപിക എന്നേക്കാൾ വികൃതിയാണ് എന്നാലും അത് എനിക്ക് ഉസ്‌കൂളിൽ പോകാതിരിക്കുവാനുള്ള കാരണമാകുന്നില്ല സ്കൂളിൽ പോകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടി കാരണങ്ങൾ ഒരുപാട് കണ്ടുപിടിച്ച് സ്‌കൂളിൽ പോകാതിരുന്ന കുട്ടിയായിരുന്നു ഞാൻ അതിപ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല ഞാനൊട്ടു ശാസ്‌ത്രജ്ഞനുമായിട്ടില്ല പ്രണയം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ എന്നേ ഏറ്റവും കൂടുതൽ  മുട്ടേൽ നിർത്തിച്ചത് അവളായിരുന്നു എന്നിട്ടെന്താ ഇന്നിപ്പോൾ  ഉസ്‌കൂളിലേക്ക് എന്നോടൊപ്പം വരേണ്ടത് അവളാണ് അപ്പോഴും എനിക്ക് കവിതയിൽ  ഇത്രയും ഗൃഹപാഠം ഇട്ട് തരുന്ന  അധ്യാപിക ആരാണെന്ന സംശയം അവൾക്കില്ലാതില്ല അത് പക്ഷേ കവിതയെഴുതുന്ന കാലത്താണ് അന്ന് പുഴയിൽ  വെള്ളം പൊങ്ങിയിരുന്നു എന്നൊരു കളവ് എൻ്റെ കവിതയേ ആവർത്തിച്ച് നനച്ചു ഒരുമിച്ച്  ഒരു കുട ചൂടി ഞങ്ങൾ  ആ നനവ് നടന്നുതീർത്തു മഴക്കാലത്ത് തടിപ്പാലം പോലെ  കാതിലെ തുളസിക്കമ്പ് ഞങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദതകൾക്കിടയിൽ അപ്പോഴും വഴുക്കി അന്നേരവും അവളുടെ കാതിലെ തുളസിക്കമ്പ് ഞങ്ങൾ ഭാഷ പോലും ...

 ഒരു ചുവരിലെ  ആഡംബരപെയിൻ്റിങ് ആകുവാൻ  പതിവായ് പോകുന്നുണ്ട് നിൻ്റെ ഉടൽ എൻ്റെ ഉടൽ ഒരു ഗോത്രവർഗ്ഗത്തിൻ്റെ  പകലാകുവാൻ  രഹസ്യമായി പോകുന്നു ഞാനാരോടും പറയുന്നില്ല ഉടലില്ലായ്മ  വ്യക്തിത്വമില്ലായ്മ ഞാൻ പരസ്യമായി കൊണ്ട് നടക്കുന്നു നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വം നഷ്‌ടമായിട്ടുണ്ട് എന്ന് രാത്രികൾ എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു അത് തിരഞ്ഞ് പോകുവാൻ  ഞാൻ കൂട്ടാക്കിയേക്കില്ല എന്ന  ഉത്കണ്ഠ എൻ്റെ ഇരുട്ടിനുണ്ട്  അതിൻ്റെ രാത്രിയ്ക്കുണ്ട് മിന്നാംമിനുങ്ങികൾക്ക്,  എന്തിന്  അവയുടെ മിനുക്കത്തിന്  പോലുമുണ്ട് എന്നാലും നിങ്ങളുടെ ഷോകെയ്സിൽ വേക്കേണ്ട വസ്‌തുക്കൾ അതിഥികൾ തീരുമാനിക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയക്കുന്നു ഉത്കണ്ഠകളുടെ  ഷോക്കേയ്സ് മാത്രമാണ് ഞാൻ ഭയത്തിൻ്റെ ഷോക്കേയ്സ് ആയിട്ടില്ല എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ വന്നെത്തി  നോക്കുമോ എന്ന് എനിക്ക്  ഭയക്കാമല്ലോ ചിലപ്പോൾ ഭയം പോലും ഒരാശ്വാസമാണ് അല്ലേ? നിങ്ങളുടെ ജനലുകൾ,  പകലുകൾ തീരുമാനിക്കുന്നു എൻ്റെ വാതിൽ ഒരു തീരുമാനമല്ല  അത് അടയുന്നില്ല അതിൻ്റെ വീജാവരി ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നില്ല  ഞാൻ അകത്തായാലും  പുറത്തായാലും ഇ...

 ജീവിതം ഒരു മുൻകൂർ ജാമ്യമാണ് കൂടുതൽ മനുഷ്യനാവാൻ, മത്സരിക്കുന്ന എന്ന് തോന്നി മൃഗങ്ങളെ പരിചയപ്പെടുമ്പോൾ എടുത്ത് ഉപയോഗിക്കാം  എന്ന് തോന്നിയ  മനുഷ്യത്വത്തിനോട് എന്നോട് എന്ന പോലെ  ഈർഷ്യ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു കാര്യമാക്കുന്നില്ല ഒരു അറക്കവാളിൻ്റെ സ്വപ്നം മാത്രമാണ് മരം എന്ന് കാടിനോട് പറഞ്ഞത് ഓർക്കാനും പോയില്ല മനുഷ്യനാകും മുമ്പ് വിരമിച്ച ഒന്നാണ് മൃഗമെന്ന് തോന്നി തോന്നൽമൃഗം എന്ന് മാത്രം മുരണ്ടു ഓർമ്മയും ഒരു അറക്കവാളാണ് മനുഷ്യനാവുന്തോറും. 2 ബുദ്ധനിലേക്ക് ഒരു ഞരമ്പ് കടത്തിവിട്ട് ബുദ്ധനിലെ ധ്യാനം വലിച്ചെടുക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ എല്ലാ മരങ്ങളും സംശയത്തിന് അതീതരാകുന്നു മെല്ലെ എന്ന് ഇലകൾ മരമല്ല എന്ന് ബോധിയും ഇലകൾ ഇളക്കി ആണയിടുന്നു തകർത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പ്രതിമകൾ പ്രതിച്ഛായകൾ വിശ്വാസങ്ങൾ പുരാവസ്തുകൾ കെട്ടിടങ്ങൾ ദേവാലയങ്ങൾ എന്നിവ തകർന്നത് മാത്രമാണ് വേരുകൾ ഇടുന്ന ആണയാണ് മണ്ണിന്നത് മൂടി വെക്കുവാനായേക്കില്ല ഏറേ നാൾ കണ്ടു തകർന്ന പ്രതിമകൾക്കിടയിൽ ബോധിയുടെ രണ്ട് വേരുകൾ  ബുദ്ധൻ്റെ പേര് തിരഞ്ഞ് പോകുന്നു കാൽച്ചോട്ടിലെ ഒലിച്ചുപോകുന്ന മണ്ണിനോടുള്ള സന്ധി മാത്രമല്ല ശുദ്ധമായ ആകാശത്തേക്കാൾ വലിയ മണ...

 ഞാനും  ആരോരും ഇല്ലാത്ത ഒരു മൈനയുടെ തവിട്ടും കൂടി ഒരു ഇലയുടെ ഇന്നലെമഞ്ഞ മോഷ്ടിക്കുന്നു അതും മരത്തിൻ്റെ  കൃത്രിമചലനങ്ങളും സ്വാഭാവികനിശ്ചലതയും  അറിയാതെ  ഒരു പക്ഷേ നോക്കിനിൽക്കേ തന്നെ കാതുകൾ നിധിവേട്ടക്കാരാണ് വേരുകളും മരവും അതിൻ്റെ രഹസ്യങ്ങളും അതിന് കാവൽ നിൽക്കുന്നു എന്ന് തോന്നി ഞാൻ പറയും മൈന തലയാട്ടും പക്ഷേ എൻ്റെ ഭ്രാന്ത് മാത്രം തർക്കിക്കും അല്ല അല്ല അല്ല എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല ഞാൻ പറയും  പക്ഷേ അതിന് തലയാട്ടുവാൻ ആരുമിണ്ടാകില്ല ഒരു മേഘവും അതിൻ്റെ മന്ദാരവും എൻ്റെ തലക്ക് മുകളിലൂടെ  കടന്ന് പോകും ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ എൻ്റെ തല ഭ്രാന്തിൽ നിന്നും  ഇരുചെവിയറിയാതെ പുറത്ത് വരും പൗർണ്ണമിക്ക് മുമ്പും പിമ്പും ചന്ദ്രൻ  മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും എന്ന പോലെ ഭ്രാന്ത്, പൗർണ്ണമിക്ക് മുമ്പും  പിമ്പുമുള്ള ചന്ദ്രൻ എന്ന്  ആകാശത്തിൻ്റെ പുലയാട്ട് പുലഭ്യം ജന്മനക്ഷത്രങ്ങളുടെ  അസഭ്യവർഷങ്ങൾ  അതും തലക്ക് മുകളിൽ എൻ്റെ നാവ്  അത് അരുതെന്ന് പൊന്തുമ്പോഴും ഗസലിൻ്റെ നാണയത്തുട്ടുകൾ  ഇട്ട് വെക്കുന്ന ഭ്രാന്തിൻ്റെ കുടുക്ക, മേഘങ്ങൾ നിലാവ് കടക്കുമ്പോൾ നിലത്തിട്ട്...

  ഒരു ചിറകടി പക്ഷി പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല വൈകി നീലനിറമാർന്ന ആകാശം ഇനി വൈകുന്നത് നീലനിറമാണെങ്കിലോ പറക്കുന്നത് ഓർത്തെടുക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പക്ഷിയേപ്പോലെ ഓർത്തെടുക്കലിൽ അന്നും ആകാശവും പങ്കെടുക്കുന്നു തൂവലുകളുടെ സ്‌മരണിക അന്നും അവയുടെ പ്രകാശനങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കുവാൻ വൈകുന്ന  ഒരു വാക്കായി മേഘനിഘണ്ടുവിൽ വിരലിനൊപ്പം ആകാശവും നീങ്ങുന്നു പക്ഷിനിഘണ്ടുവിൽ അന്നും കൂടുതൽ ചിറകടികൾ നീക്കങ്ങളുടെ അളവുതൂക്ക വകുപ്പ് മേഘങ്ങളുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പരിശോധനക്ക് പകരം, അന്നും കുറിച്ച്കൊടുക്കുന്നത്  ഒരു വാക്കാണെങ്കിൽ അതിൻ്റെ ഭാരമില്ലായ്മ അതിട്ട് വെക്കുവാൻ  നോക്ക് തിരയും അതിൻ്റെ പരിസരങ്ങളും നിനക്കെന്തിനാണിത്രയും മേഘങ്ങൾ എന്ന ചോദ്യം  നിന്നിൽനിന്നുണ്ടായേക്കും അന്നും ക്ഷമിക്കണം, എന്നിൽ നിന്നുണ്ടാകില്ല അന്നും നിനക്ക്  ചോദിക്കുവാനാണെന്ന ഭാരമുള്ള ഉത്തരം  പക്ഷേ ഒരു നെടുവീർപ്പുണ്ടാവും അന്നും ഭാഷയിൽ! ഹേ പ്രശാന്തതേ സത്ത എന്ന വാക്കിൽ  തൃപ്തി പോരാതെ ആത്മീയതയുടെ എസ്സൻസ്  ഇത്തിരി ചേർത്തേക്കും അന്നും  ഞാൻ കവിതയിൽ കുപ്പി ചരിച്ച്നോക്കുമ്പോൾ മൂലയിൽ ബാക്കിവരും ഒരിത്തിരി സുതാര്യതയേ അന്നും ഞാൻ അവ...

 ഉപമ കൊണ്ട് കുളിച്ച് കയറാമെങ്കിൽ ആനയേപ്പോലെ അഴിച്ചിറക്കി നടത്തി കൊണ്ട് പോയി  തെളിച്ച് തുടരാനാവില്ല കുളിയിൽ ജലത്തിൽ തിരികേ വന്ന്  കയറേണ്ടതുണ്ട് ഉടലിൽ മേഘമാണെങ്കിൽ ജലത്തിൽ ആനക്കും മനുഷ്യനും ഇടയിൽ  ഉടലിൻ്റെ തുടർച്ചകളുണ്ട് കേൾക്കാവുന്ന ചങ്ങലക്കിലുക്കങ്ങൾ ഇട്ടുവെക്കാവുന്ന പൗഡർടിൻ  ആന കൊണ്ട് നടക്കുന്നു കുട്ടിക്കൂറ മണമുള്ള ഗൃഹാതുരത്തങ്ങളിൽ  ആനയും മനുഷ്യനും കറുപ്പിലും കറുപ്പിലും കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും പുറത്തിറങ്ങുന്നു വെളുപ്പ് പുറന്തള്ളുന്ന പകലിൽ ആന നടത്തം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു നടക്കുമ്പോൾ ചലനങ്ങളിൽ പൊന്തി വരും ആന മുഴക്കങ്ങൾ പകലിനുമുണ്ട് സമയം ചലിക്കുമ്പോൾ തെളിഞ്ഞ് വരും നിഴലിൽ ഒതുങ്ങാ പകൽമുഴകൾ ചലനം കലർന്ന ദിനങൾ പോലെ കലങ്ങിയ പകൽ കലങ്ങിയ നദി തെളിയുന്ന ശബ്‌ദം കോരിയൊഴിച്ച് കോരിക്കുളിച്ച് അപ്പോഴും ആന കുളിക്കുന്നു സൂചിക്കുത്ത് കൊണ്ട ഭാഗം മാത്രം തിരിശ്ശിട്ട് തുമ്പിക്കൈയ് നിറയേ ജലം ശേഖരിച്ച് നടത്തം നടത്തം നടത്തം എന്ന തുന്നലാവുകയാണ് തിരികേ ആന എഴുന്നെള്ളിപ്പ്  കുട തിടമ്പ് നെറ്റിപ്പട്ടം ആലവട്ടം വെഞ്ചാമരം എന്നിവ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ കൂടെ ആകാശവും തുന്നി വെച്ച കല ചന്ദ്രക്കല എന്ന് ...

 ഇറ്റുവീണ ഓർമ്മയിൽ ചാരി നിൽക്കും ജലം ഓർമ്മയുടെ ചാരലാവണം നീക്കാവുന്ന ഓടാമ്പലാവായി ഒഴുക്ക് ഒപ്പം അതെഴുതിയ വാക്കും എടുത്ത് നോക്കാവുന്ന വിധം ഭാഷയിലെ കെട്ടിക്കിടപ്പാവണം ചാരിവെക്കാവുന്ന ഒഴുക്കിൽ തൂക്കാവുന്ന വിധം ചുവരിൽ പരൽ മീൻ ചിത്രങ്ങൾ ദിക്കുകളുടെ പഴക്കം ഒഴുക്കിൻ്റേയും ചുവരിൽ നദിയും ഫ്രൈയിം ചെയ്ത് വെക്കുന്നു   പരിമിതി എന്ന ധാരണക്ക് മുമ്പിലേക്ക് കടന്ന് വരാവുന്ന വെളിച്ചത്തിന് പരിധിയും വെക്കുന്നു പൂർണ്ണത എങ്ങിനേ വെളിച്ചത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? രാകുമ്പോഴും വിളക്കിച്ചേർക്കുമ്പോഴും ഘടികാര സൂചികൾ  ദിവസക്കൾക്കിടയിൽ സമയം പാഴാക്കുന്നു ഓർമ്മകളുടെ പഴക്കം മാത്രം സൂക്ഷിച്ച് വെക്കുന്നു ജനലിൻ്റെ ചിണുക്കമാവണം ചുവരിൽ മിന്നൽ അകലെയും പിണങ്ങുന്നു തുളസിയില മണം കലർന്ന ജലം ഭാഷയുടെ സൂര്യധ്യാനങ്ങളിൽ ഇടപെടും വിധം വൈകുന്നേരമാകുന്തോറും സന്ന്യാസിയാവും സൂര്യൻ ധ്യാനം കരയിൽ വെച്ച് ജലത്തിലിറങ്ങും ബുദ്ധന്നേ മീനുകൾ നുണയും വിധം സമയമീനുകൾകളുടെ കടിക്ക് ഉടൽ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു ജലം ജാമ്യവുമാകണം ഒഴുക്കിൻ്റേയും കെട്ടിക്കിടപ്പിൻ്റേയും ഒരേ സമയം കരിക്കിൻ്റെ മധുരം  അതും പുതുമയുടെ തണുപ്പുള്ളത് സമയ...

  കുടിച്ചിട്ട് വെച്ച ഒരു ചായക്കപ്പിൻ്റെ ഓർമ്മയാകും നമ്മൾ കുടിച്ചിട്ട് വെച്ചിട്ടും അതിന് ആ ചായക്കപ്പിന് ചൂടുണ്ടെങ്കിൽ ഒന്നും മിണ്ടാത്ത നമ്മുടെ ചുണ്ടിനും ചൂടുണ്ടാവും എന്ന് കരുതും അത് അടിച്ച ചായയുടെ കലർപ്പുള്ള നമ്മൾ പതിവ് ഗ്ലാസിൽ നിന്നും കപ്പിലേക്ക് ചായ വീശിയടിച്ച നമ്മൾ അതിൻ്റെ സമോവർ തിള  തീയുടെ കപ്പലിന് താഴെ  തിളക്കും പാരിജാതമണമുള്ള മറ്റൊരു തീ പൂക്കളിൽ വന്ന് തിളക്കും ചെമ്പകം കനലിൻ്റെ വാകയിലേക്ക്  മടങ്ങിപ്പോകും മുമ്പ് ചായക്കനം ചായത്തുടം തീ അനക്കം ചായക്കൊപ്പം കലണ്ടറും അതിലെ ചിത്രങ്ങളും തിളക്കും ചുവർ തീയതി കളങ്ങളിൽ ചാരി നിൽക്കും ചാന്ദ്രദുന്ദുഭി ഢമരുവിൻ്റെ കടുന്തുടിയിൽ നിന്നും നൃത്തത്തിലേക്കായും ശിവൻ്റെ ശിൽപ്പത്തിനപ്പുറം നമ്മൾ നമ്മളിലേക്കായും ഒരു നൃത്തത്തിൽ ചാരി നിർത്തും ചായയുടെ മണമുള്ള വേരുകൾ രണ്ട് മനുഷ്യരെ ഇരുന്ന കസേരക്കും നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും അടുത്ത മരത്തിനും ഇടയിൽ നിർത്തി നിർത്തി മുത്തി മുത്തി കുടിക്കും വാസനയുള്ള വേനൽ ആവി പൊങ്ങും പൊള്ളും സാവകാശം കുടിക്കുന്നവർക്കുള്ളതല്ല ചായകൾ എന്ന് നഗരത്തിലേ തിരക്കുള്ള ചൂട് അടക്കം പറയും നമ്മൾ ഒരു തിരക്കും ഇല്ലാത്ത തുമ്പിയേ ഉണ്ടാക്കി നമ്മു...