മുൻവിധി അതിൻ്റെ പഴക്കം പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു

എൻ്റെ മുൻവിധിയുടെ പഴക്കം

ഇന്നലെത്തേ തേയ്മാനം വന്ന

ചന്ദ്രനിൽ അവസാനിച്ചു

ക്ഷമിക്കണം 

പുതിയ ചന്ദ്രന്നേ ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല

തേയ്മാനങ്ങൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ചന്ദ്രനാവുന്നത് കൊണ്ടാവണം

പുതുക്കം എന്നത് ചന്ദ്രനിൽ

കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം

കാഴ്ച്ചപ്പാടിൽ ചവിട്ടി നിന്ന് നോക്കിയാൽ

നിലവിലില്ല

മുൻവിധികൾ സൃഷ്‌ടിച്ചെടുക്കുവാൻ

ചിലവാക്കിയ സമയം സന്ദർഭം

വിഭവങ്ങൾ കണക്കാക്കിയാൽ

ചന്ദ്രനോളം വരില 

ക്ഷമിക്കണം

ല എന്ന രൂപം അതും അക്ഷരമാകും മുമ്പേ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന

അതിൻ്റെ ലഘുത്വം ഒരു ഇല്ലയിലും ഇറക്കിവെക്കുവാൻ ആവുന്നില്ല

ചാന്ദ്രപരിഭ്രമങ്ങൾ

തൂക്കുവിളക്കുകൾ പോലെ

ഇന്നലെകളിൽ തൂക്കിയിടുന്നു

അതും പിന്നിൽ നിന്ന് 

കൂടുതൽ പിന്നിലേക്ക്

എനിക്ക് പിന്നിലെ ഇന്നലെ

അതിലെ വേനലുകൾ ആലിംഗനങ്ങൾ 

ഇലപോലെ  അതിൽ

അനങ്ങും വെയിൽ

കഴിഞ്ഞ, 

തൊട്ടുമുമ്പ് കഴിഞ്ഞ 

ജീവിച്ചിരുന്ന നിമിഷം

തേയ്മാനം വന്ന വർത്തമാനം 

എന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്

പുഴവക്കിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രനിലേക്ക്

ഇറങ്ങുവാനുള്ള കടവ്

ഒഴുക്കുള്ള നിലാവിൽ അവൾ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു

അതും പടവുകൾ ഞൊറിഞ്ഞുടുത്ത്

ഓരോ ഉലച്ചിലിലും 

കാൽ തട്ടും അവൾ

തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോൾ

ആ നിമിഷത്തിലേക്ക് എത്തുവാൻ

കഴിയാത്ത വിഹ്വലതകൾ

തലക്കു മുകളിൽ അതിൻ്റെ കലകൾ

തിരിച്ചറിയുന്നു

മുൻവിധികളേ മാത്രമേ നിലനിർത്തുവാനാകു

തലക്കും മുകളിൽ

പിൻവാങ്ങലുകളുടെ മാത്രം കല.

2

ദൈവം ഒരു താഴാണെന്നും

തുറന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും

എന്ന ചോദ്യമാണെന്നും 

എൻ്റെ ഭൂതകാലം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു

ഞാൻ ഒരേ സമയം

ഒരു താക്കോൽ പഴുതും

താക്കോലുമായിരുന്നു അന്ന്

ഇന്ന് എന്ന ഒന്ന് 

നിലവില്ലാത്ത കാലമാവണം

അന്നത്തേ ഭാവി

അപ്പോഴും ഇന്നലെ ഒരു ഒപ്പാണ്

എൻ്റെ ഓർമ്മ അത് 

ഇന്നിലിടുന്നു 

പങ്കെടുക്കുവാൻ തോന്നുന്ന പകലേ

ഞാൻ എൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ പഴക്കത്തിനും പിന്നിലെ 

ചന്ദ്രക്കല മോഷ്‌ടിക്കുന്നു

പകരം അവടെ 

ഒരു താക്കോൽപ്പഴുത് വെക്കുന്നു

കണ്ടിട്ടുണ്ടോ

തിരഞ്ഞുപോകുന്നതിന് പകരം

ഒരാൾ വെക്കുന്ന നൃത്തം?

എൻ്റെ ഒഴുകുവാൻ പോകുന്ന പുഴ

പകരങ്ങളില്ലാത്ത കാത്തിരിപ്പ്

വിഹ്വലതയുടെ കലയേ

ശിവനും

ശിവൻ വെച്ച നൃത്തത്തിനും 

പിന്നിൽ,

ഒരു ചന്ദ്രക്കലയോളം നെടുവീർപ്പ് വെക്കുന്നു!