Skip to main content

കാട്ടുതീ കഴിഞ്ഞ് കാട്

കാട്ടുതീ കഴിഞ്ഞ് കാട്
കനലുകൾ എടുത്ത് വെച്ച് മൃഗങ്ങളാക്കുന്നത് പോലെ
കഴിയാത്ത,
കെടാത്ത കാട്ടുതീകളുടെ ആരവം
ഭാഷ എടുത്തുവെച്ച്
കവിതകളാക്കും വിധം

കാലിലെ കെടുത്തുവിത്തുകൾ
അതിലെ കെടാത്ത നടത്തങ്ങൾ
ഓരോ ചുവടുകളിലേക്കും
ആളിക്കത്തും നൃത്തങ്ങൾ

ഒരു നായാടിയുടെ കാലടികളും
നാടോടിയുടെ പഴയ ഉടലുമുള്ള
പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുവാൻ 
കഴിയാത്ത വിധം 
ഏതുനിമിഷവും
വംശനാശം വന്നുപോയേക്കാവുന്ന മനുഷ്യനാവുന്നു

പ്രണയിച്ചു തീരാത്ത ഭാഷക്കരികിൽ
ഞാനും എൻ്റെ വാക്കും
വാക്കിന്നരികിലെ കെടുത്തുജലം
അതിനെ ഓമനയെന്നോണ്ണം നക്കിതുടച്ച് അതിൽ ഒഴുകിനടക്കും മൃഗനാവുകൾ

കെട്ടിക്കിടക്കും ഭാഷയിൽ നിന്നും
ഒഴുക്ക് ജലത്തിൽ നിന്നും
ദാഹത്തെ എടുത്തു വളർത്തും
വാക്കിൻ്റെ ഓമനമൃഗങ്ങൾ
നാലായിരം നാവുകൾക്കും നിലാവുകൾക്കും ഒറ്റക്കാട്

പൗർണ്ണമി ഒരു മൃഗമാവുന്ന രാത്രിയിൽ വേട്ടയ്ക്കരികിൽ
വായിലെ നാവുമൃഗങ്ങൾ
അവ വേട്ടയാടും വാക്കുകൾ

അതിനെ 
അതേ കാടിനെ
ചന്ദ്രനെന്ന് വിളി
ചന്ദ്രനെന്ന് വിളി
എന്ന് കാതിൻ്റെ കാട് കടന്ന് പോകും
എൻ്റെ പാട്ടുമൃഗങ്ങൾ

ഈയത്തിൻ്റെ ശബ്ദവും
വേദത്തിൻ്റെ നിശ്ശബ്ദതയും
കടന്നുപോയ കാതാണ്

അഹിംസ ഒരിടമാവുകയായിരുന്നു
ബുദ്ധനെന്നും ഗാന്ധിയെന്നും
ഒഴുകാത്ത ചോര
എടുത്തുവെച്ച ഇടങ്ങൾ
അഥവാ
കവിത്വവും മനുഷ്യനും

അധികം വന്നിട്ടുണ്ടോ ഹിംസകളും
അഹിംസകളും
നഷ്ടമായിട്ടുണ്ടോ ഇടങ്ങൾ
തലയിലിരുന്ന് ഹിംസയും അഹിംസയും തുല്യത ഇല്ലാത്ത വിധം തുളുമ്പുന്നു
ഗാന്ധിജിയും ബുദ്ധനും നനയുന്നു
ഇടം നഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്
അധികം വരുന്നു ഹിംസകൾ

കോടതിവിധികൾ പോലും
പോരാതെ വരുന്ന വിധം
നീതികളുടെ വേട്ടയാടലാവണം

ഇനിയും കാഴ്ച്ചയുടെ മുന
കൂർപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അമാവാസി 
ഇനിയും തൊടുക്കാത്ത ഒരമ്പ്
അതിൻ്റെ വേട്ടമൃഗപ്പാട്ട്
അതിൻ്റെ വേഗത്തോൽമുറുക്കങ്ങൾ

എൻ്റ കാട്ടുകാലുകളും
പകൽകാതുകളും
അതിൻ്റെ പാതി
പാട്ടിൻ്റെ പാതി കടന്നുപോകുന്നു

ചിലന്തിക്ക് വല കെട്ടികെട്ടി കൊടുക്കുന്നു
ഇരയേ ബോധവൽക്കരിക്കുന്നു
നൂലുകളുടെ നൂൽപ്പാണ്
നല്ല നടപ്പുകളുടെ ഉടുപ്പും

അമ്പിൻ്റെ മുനയും ഇരയും ഉരയും
കാഴ്ച്ചകളുടെ കാട്
ഇനിയും വന്നുകൊള്ളാത്ത
അമ്പിൽ ചാരിയിരിക്കും ഇരകൾ

ഇരുട്ടിൽ മുട്ടും വിധം
ഉടൽ വളച്ച്
വേട്ടയിലേക്ക് ഒരു അമ്പ് തെറുത്തിട്ട്
ലക്ഷ്യം കൊളുത്തുന്നു

ഇരയ്ക്കരികിലാണ് എന്നും കവിത
വാക്കുകളിൽ പതുങ്ങിയിരിക്കും
കവിതയിലെ വേട്ടമൃഗങ്ങൾ

വിരലുകൾക്കിടയിൽ
മൃഗതെറുപ്പുകൾ
വരികൾക്കിടയിലെ
മൃഗമുരൾച്ചകൾ

എങ്ങും എവിടേയും നുരയും
പ്രാതിനിധ്യസ്വഭാവമുള്ള ഇരകൾ

കഴിയാത്ത വേട്ടക്കരികിലിരുന്നു.
ഉടൽ കഴിഞ്ഞ് വിരലുകൾ, 
കവിതയും
ഹിംസയും വീതിക്കുന്നു!
Labels:

Comments

Post a Comment

ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകൾ

നെടുവീർപ്പിൻ്റെ വിത്ത്

ശ്വസനത്തിൻ്റെ വിത്തുകൾക്കിടയിൽ നെടുവീർപ്പിൻ്റെ വിത്തുകൾ മാത്രം കിളിർത്ത് വരുന്നത് നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു  പക്ഷിയും അതിൻ്റെ കൊത്തലും ഞാൻ ആയുസ്സിൻ്റെ പക്ഷിക്ക് ശ്വാസം നീട്ടിയിട്ട് കൊടുക്കുന്നു പക്ഷി ശ്വാസം കൊത്തി തിന്ന് ആയുസ്സ് നീട്ടുന്നു കണ്ണ് കൊണ്ട് നോക്കുന്നു മണ്ണ് മണ്ണ് എന്ന് അത് വീണ്ടും വീണ്ടും ആഞ്ഞ് കൊത്തുന്നു കൊത്തുകളുടെ വീണ്ടെടുപ്പാണ് എൻ്റെ പക്ഷി അത് തൂവലിൽ ഇട്ടുവെക്കുന്നു വെന്നേയുള്ള ബ്ലാക്ക്ആൻവൈറ്റിൽ ധ്യാനിക്കുന്ന ബുദ്ധനെ ഒരു ഗൃഹാതുരത്തം തട്ടിമറിച്ചിടും പോലെ ചീവിടുകളുടെ ഒച്ച ഇട്ടുവെക്കും തകരപ്പാട്ട മറിയുന്നു നീലനിറത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്ന ബുദ്ധനെ ഒരു പർപ്പിൾ പൂവ് ശംഖുപുഷ്പത്തിൻ്റെ ചോട്ടിൽ നിന്നും ശാന്തമായി  കണ്ടെടുക്കുന്നു ബുദ്ധൻ്റെ കാലിൽ തട്ടിമറിയുന്ന ഗൃഹാതുരത്തത്തിൻ്റെ പൂക്കൾ നിലത്ത് ഋതുക്കൾ യശോദര എന്ന് പൂവ് ധ്യാനിക്കുന്നില്ല അത് വിരിയുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു എനിക്ക് മാനത്തിൻ്റെ ഗൃഹാതുരത്വത്തിലേക്ക്  ഒരു നെടുവീർപ്പ് മാത്രം എടുത്ത് പൊട്ടിവീഴുവാൻ തോന്നുന്നു മിടിപ്പുകളുടെ കാടിൽ നിന്നും ഇനിയും പുറത്ത് കടക്കാത്ത ഹൃദയം ഉടലിൽ മൃഗം പോലെ പതുങ്ങുന്നു നെടുവീർപ്പുകൾക്ക് എതിരേ ചാട...
Post a Comment
Read more

മൂളലിൻ്റെ മെനു

നിങ്ങളുടെ കാതുകൾ കലണ്ടറിലെ  രണ്ട് താളുകളാണ് അഥവാ മാസങ്ങൾ വേനലിനെ കേൾക്കുകയാണ് വേനൽക്കാലം കാലികളല്ല അവയുടെ കഴുത്തിൽ  കിലുങ്ങുന്ന കുടമണികളില്ല ആരേയും ഹിപ്നോട്ടൈസ് ചെയ്യുന്നില്ല വേനൽ അത് എഴുതുവാൻ നിങ്ങൾ  ഒരു കാലത്തും ഒരു സമൂഹത്തിലും നിലയും വിലയുമില്ലാത്ത കവിയുമല്ല അന്തസ്സുള്ള ജനതയാണെന്ന് നിങ്ങൾ എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാനുള്ള ഏതോ ഭരണാധികാരിയുടെ ശ്രമത്തേ ഭരണം എന്ന് വിലയിരുത്തുവാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം നിങ്ങൾ അന്തസ്സുള്ള ആകാശം ഓരോ വ്യക്തികൾക്കും ഉണ്ടെന്ന് നിയമം മൂലം അത് ഓരോ വ്യക്തികൾക്കും ഉറപ്പ് വരുത്തണം എന്ന് നിങ്ങൾ  ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. അന്തസ്സിനുള്ള അവകാശം അന്തസ്സിനുള്ള നിയമം സാധാരണ ജനം എന്ന നിലയിൽ ഒരു പൗരന് എന്തിനാണിത്രയും അന്തസ്സ് എന്നോർത്ത് ഓരോ പൂക്കളും കായ്കളും പൂക്കുന്നു കായ്ക്കുന്നു കൊഴിയുന്നു എന്ന് ആരോ കരുതിയിട്ടുണ്ട് ഉറപ്പ് ധർമ്മം എന്നത് ഒരു പരിഗണനാ വിഷയമേ അല്ലാതായിട്ടുണ്ട് ധർമ്മം എന്നത് ഭിക്ഷ പോലെ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൈനീട്ടുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ആയത് എന്ന് മുതൽക്കാണ് അന്തസ്സിന് വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷ അതിന് വേണ്ടിയുള്ള കൈനീട്ടൽ യാചിച്ച് കിട്ടിയ ഭിക്ഷ പോലെ അന്തസ്...
Post a Comment
Read more

വെളുത്തവാവിൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്

വെളുത്തവാവിൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ചന്ദ്രക്കലകളേ തൊട്ടുകളിക്കുവാൻ പഴയരാത്രികളുടെ ആകൃതിയുള്ള കാലടികൾ, പണിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയായിരുന്നു പാകമാകാത്ത പലതും പകലാകുകയാവണം പതിവായ് പാകമാകാത്തത് കൊണ്ട് പകലാകാത്തത് കൊണ്ട് ഇനിയും തുറക്കാത്ത ജാലകങ്ങൾക്ക്  ശലഭങ്ങളുടെ ആകൃതിയുള്ള കൊളുത്ത് നിറം നിഷേധിച്ച് തൂക്കുന്നു പുറം നിഷേധിക്കുന്ന ജാലകങ്ങളും ഉണ്ട്  അപ്പോഴും ജാലകങ്ങൾ പതിയേ അകം നിറക്കുന്നു പാതിമേഘമാവും പകൽ മേഘം പോലെ പകൽ മാനത്ത് കൂടി കടന്ന് പോകും ദിനങ്ങൾ ഗണിതവിദ്യാലയത്തിലെ വിദ്യാർത്ഥിയേപ്പോലെ ഗൃഹപാഠങ്ങളിലേക്കും ഗൃഹാതുരത്വങ്ങളിലേക്കും  ഒരേസമയം പടരും ഉടൽവള്ളികൾ പ്രണയം അതിൻ ഉടൻ തണുപ്പും ഗണിതമുന്തിരികളുടെ വിത്തുകൾക്ക് മുളക്കുവാൻ  ഒരു സമവാക്യം തിരയുന്നത് പോലെ ഞാൻ എല്ലാ സമവാക്യങ്ങൾക്കും നിരന്തരം പന്തലിട്ട് കൊടുക്കുന്നു ഒഴുക്കുള്ള ആഴ്ച്ചകൾ,  ഇടക്ക് ചുഴികൾ ഉള്ള പ്രവൃത്തിദിനങ്ങൾ  എല്ലാ നടത്തങ്ങൾക്കും ഇരുത്തങ്ങൾക്കും മുകളിൽ പന്തലുകളാകണം നൃത്തങ്ങൾ മുദ്രകളിൽ ചുവടുകളിൽ ഓരോ ചലനങ്ങൾക്കും  മുകളിൽ നൃത്തപ്പന്തൽ ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നു ഉടലും സമവാക്യങ്ങളും പരസ്പരം തുടച്ചുമിനുക്കുന്നു ചാന്ദ്രഇരുത്തം മുകളിൽ ...
Post a Comment
Read more